De boerenbruiloft

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De boerenbruiloft
Pieter Bruegel the Elder - Peasant Wedding - Google Art Project 2.jpg
Verblijfplaats Kunsthistorisches Museum
Locatie Wenen
Kunstenaar Pieter Bruegel de Oude
Jaar 1567-1568
Type Olieverf op paneel
Afmetingen 124 × 164 cm
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

De boerenbruiloft is een schilderij uit 1567 of 1568 door de Brabantse renaissanceschilder Pieter Bruegel de Oude, een van zijn vele schilderijen die het boerenleven uitbeelden. Het bevindt zich momenteel in het Kunsthistorisches Museum in Wenen.

Voorstelling[bewerken]

De bruid zit onder de luifel. Wie de bruidegom is, is niet zeker. Het zou de man in het zwart kunnen zijn, links van de grootste figuur, achteruit leunend met een kop in de hand. Er spelen muzikanten en een kind op de voorgrond likt een bord af.

Het feest heeft plaats in een schuur; twee korenbundels en een hark herinneren ons aan het werk van de oogst en aan het harde boerenleven. De schotels worden aangedragen op een deur die uit de hengsels is gelicht. Het hoofdvoedsel is brood, pap en soep. Links onder zijn de aarden kruiken te zien waar het bier wordt uitgeschonken. De muzikanten spelen op een lokale versie van de doedelzak.

Veel is gespeculeerd over de in het zwart geklede man met de baard rechts op het werk. Men heeft er een zelfportret van Bruegel in gezien of een afbeelding van zijn vriend Hans Franckaert, met wie hij verkleed naar boerenfeesten trok.

Herkomst[bewerken]

Het schilderij was in 1572 in het bezit van de Antwerpse muntmeester Jan Noirot. Het is niet zeker maar wel waarschijnlijk dat hij degene was die het een vijftal jaar eerder had besteld. Zijn collectie, waaronder vier doeken van Bruegel die thans verloren zijn, ging in gedwongen verkoop. Voor het paneel van de Boerenbruiloft werd de aanzienlijke vraagprijs van 80 gulden betaald. In juli 1594 werd het voor 160 gulden aangekocht door landvoogd Ernst van Oostenrijk, die van het Antwerpse stadsbestuur ook De twaalf maanden cadeau had gekregen. De transactie verliep via Ernsts secretaris Philip Prats, die getrouwd was met een nicht van Noirots echtgenote Esther van Eeckeren. Mogelijk wijst dit erop dat het stuk na de openbare verkoop in de familie was gebleven.

In populaire cultuur[bewerken]

Literatuur[bewerken]