Zoek dit woord op in WikiWoordenboek

Dubnium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dubnium
1 18
1 H 2 Periodiek systeem 13 14 15 16 17 He
2 Li Be B C N O F Ne
3 Na Mg 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Al Si P S Cl Ar
4 K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr
5 Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe
6 Cs Ba Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn
7 Fr Ra ↓↓ Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Nh Fl Mc Lv Ts Og
 
Lanthaniden La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu
Actiniden Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr
Algemeen
Naam Dubnium
Symbool Db
Atoomnummer 105
Groep Vanadiumgroep
Periode Periode 7
Blok D-blok
Reeks Overgangsmetalen
Chemische eigenschappen
Atoommassa (u) [262]
Elektronenconfiguratie [Rn] 5f14 6d3 7s2
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand Waarschijnlijk vast
SI-eenheden en standaardtemperatuur en -druk worden gebruikt,
tenzij anders aangegeven
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Dubnium is een scheikundig element met symbool Db en atoomnummer 105. Het is een vermoedelijk grijs of zilverkleurig overgangsmetaal.

Ontdekking[bewerken | brontekst bewerken]

Dubnium is ontdekt in 1967 door onderzoekers van het Gezamenlijk Instituut voor Kernonderzoek in Doebna. Door americium-243 te beschieten met neon-22 ontstond er een element met 105 protonen.

In 1970 werd de ontdekking bevestigd door een Amerikaans team onder leiding van Albert Ghiorso aan de Universiteit van Californië, Berkeley met een andere synthese door beschieting van californium-249 met stikstof-15:

Over de naamgeving heeft enige tijd onduidelijkheid bestaan. De Amerikaanse en West-Europese wetenschappers opperden de naam hahnium en symbool Ha (naar de Duitse wetenschapper Otto Hahn), terwijl de Russische onderzoekers het op Dubnium hielden. Als tijdelijke naam is toen voor unnilpentium (symbool Unp) gekozen en in 1997 is door het IUPAC de naam dubnium aangenomen, naar de plaats Doebna, Дубна van het onderzoeksinstituut waar dubnium voor het eerst in geproduceerd.

Toepassingen[bewerken | brontekst bewerken]

Van dubnium zijn geen toepassingen bekend.

Opmerkelijke eigenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

Over de chemische en fysische eigenschappen van dubnium is nauwelijks iets bekend. Vermoedelijk vertoont het overeenkomsten met tantalium.

Verschijning[bewerken | brontekst bewerken]

Op aarde komt dubnium niet in de vrije natuur voor.

Isotopen[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Isotopen van dubnium voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Stabielste isotopen
Iso RA (%) Halveringstijd VV VE (MeV) VP
262Db syn 34 s α 9,210 258No
268Db syn 32 u α

Er zijn acht dubniumisotopen bekend. De meest stabiele isotoop is 268Db met een halveringstijd van 32 uur. De overige isotopen vervallen nog sneller. De isotopen vervallen naar lawrencium.

Toxicologie en veiligheid[bewerken | brontekst bewerken]

Over de toxicologie van dubnium is niets bekend.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Dubnium van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.