Europese Conservatieven en Hervormers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Europese Conservatieven en Hervormers
ECH
Afbeelding gewenst
Functiehouders
Fractievoorzitter Syed Kamall
Mandaten
Zetels
(Verkiezingen 2014)
Geschiedenis
Opgericht 2009
Algemene gegevens
Actief in Europees Parlement
Ideologie Conservatisme, antifederalisme
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Europese Unie

De fractie van Europese Conservatieven en Hervormers (ECH) is een antifederalistische en conservatieve fractie in het Europees Parlement.

Geschiedenis[bewerken]

Ontstaan[bewerken]

Het ontstaan van de fractie dateert van 2005. In die periode hield de Britse Conservatieve Partij, die op dat moment deel uitmaakte van de EVP-fractie, voorzittersverkiezingen. David Cameron, hun voornaamste kandidaat was het niet eens met de koers die de EVP fractie voerde. Hij wilde de EPP-fractie verlaten en zelf een nieuwe fractie vormen.

Cameron won uiteindelijk de voorzittersverkiezingen en begon onmiddellijk zijn plan uit te voeren. In juni 2006 maakte William Hague bekend, dat de nieuwe fractie na de Europese Parlementsverkiezingen van 2009 in werking zou treden.[1]

Verkiezingen 2009[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Europese Parlementsverkiezingen 2009 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Voor aanvang van de verkiezingen moest Cameron opzoek naar partners. Al snel vond hij in de Tsjech Mirek Topolánek een goede partner. De geruchtenmolen over mogelijke andere partners deed al snel haar ronde.[2]

Uiteindelijk waren voornamelijk ex-leden van de UEN-fractie aangevuld met verschillende onafhankelijke leden, en partijen met maar 1 vertegenwoordiger. Uiteindelijk zou de fractie 56 zetels tellen, waarvan de Britse Conservatieven (25) en het Poolse Recht en Rechtvaardigheid (11) veruit de grootste waren.

Timothy Kirkhope werd op 24 juni 2009 aangesteld als interim-voorzitter. Een maand later volgde Michał Kamiński uit Polen hem op, deze moest echter opstappen omdat hij uit zijn partij Recht en Rechtvaardigheid stapte. De Tsjech Jan Zahradil volgde hem in maart 2011 op. Hij richtte zich vooral op nieuwe partijen om zich aan te sluiten hij de ECH.[3] In december werd hij echter weeral opgevolgd door de Brit Martin Callanan.

Verkiezingen 2014[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Europese Parlementsverkiezingen 2014 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Met de verkiezingen van 2014 in zicht rommelde het binnen de ECH. Het Poolse Recht en Rechtvaardigheid dacht eraan uit de partij te stappen. De meeste experts voorspelden echter dat de fractie zowel in leden als in zetels zou toenemen. Onder andere het Hongaarse Fidesz en het Italiaanse Forza Italia werden genoemd.[4]

Uiteindelijk traden 12 nieuwe leden toe, onder meer de Dansk Folkeparti, Alternative für Deutschland, Ware Finnen en de Nieuw-Vlaamse Alliantie. Over de toetreding van die laatste was veel te doen. Oorspronkelijk zou zij gaan zetelen in de ALDE, maar zij koos toch voor de ECH.[5]

In de nieuwe legislatuur was ECH de op twee na grootste fractie met 72 leden (peildatum 31 januari 2015). Syed Kamall werd de nieuwe voorzitter.

Beginselen[bewerken]

Bij de oprichting van de werden er 10 beginselen vastgelegd.[6]

  • 1: Vrij ondernemen, en vrije handel, minimale regulering, lagere belastingen en een kleine overheid als de ultieme katalysatoren voor de individuele vrijheid en persoonlijke en nationale welvaart.
  • 2: Vrijheid van het individu, meer eigen verantwoordelijkheid en een grotere democratische verantwoordingsplicht.
  • 3: Hernieuwbare, schone energievoorziening met een nadruk op de continuïteit van de energievoorziening.
  • 4: Het belang van het gezin als het fundament van de samenleving.
  • 5: Het soevereine integriteit van de natiestaat, oppositie tegen EU-federalisme en een hernieuwd respect voor echte subsidiariteit.
  • 6: Het dwingende waarde van de trans-Atlantische veiligheid relatie een nieuw leven ingeblazen de NAVO, en de steun aan jonge democratieën in Europa.
  • 7: Gecontroleerde immigratie en een einde maken aan het misbruik van asielprocedures
  • 8: Efficiënt en moderne openbare diensten en de gevoeligheid voor de behoeften van zowel de landelijke en stedelijke gemeenschappen.
  • 9: Een einde aan en overmatige bureaucratie en een streven naar meer transparantie en eerlijkheid in de EU-instellingen en het gebruik van EU-middelen te verspillen.
  • 10: Respect en billijke behandeling van alle EU-landen, nieuw en oud, groot en klein.

Leden[bewerken]

Land Nationale partij Zetels
2009 2014[7]
Vlag van België België Libertair, Direct, Democratisch 1 -
Nieuw-Vlaamse Alliantie[8] - 4
Vlag van Bulgarije Bulgarije Bulgarije zonder censuur - 2
Vlag van Denemarken Denemarken Dansk Folkeparti[9] - 4
Vlag van Duitsland Duitsland Alternative für Deutschland. - 7
Familiepartij Duitsland - 1
Vlag van Finland Finland Finse Partij[9] - 2
Vlag van Griekenland Griekenland Onafhankelijke Grieken - 1
Vlag van Hongarije Hongarije Hongaars Democratisch Forum[10] 1 -
Vlag van Ierland Ierland onafhankelijk[11] - 1
Vlag van Kroatië Kroatië Hrvatska stranka prava - dr. Ante Starčević[12] - 1
Vlag van Letland Letland Voor Vaderland en Vrijheid/LNNK[13][14] 1 -
Nationale Alliantie - 1
Vlag van Litouwen Litouwen Electorale Actie van Polen in Litouwen 1 1
Vlag van Nederland Nederland ChristenUnie[15] 1 1
Staatkundig Gereformeerde Partij[9] - 1
Vlag van Polen Polen Recht en Rechtvaardigheid[13] 15 19
Vlag van Slowakije Slowakije Konzervatívni demokrati Slovenska,
Občianska konzervatívna strana
- 1
Obyčajní ľudia a nezávislé osobnosti - 1
Vlag van Tsjechië Tsjechië Democratische Burgerpartij[10] 9 2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Conservative Party[10] 24[16] 19
Ulster Unionist Party[10] 1 1
totaal 54 70
mutaties na 1 juli 2014
Vlag van Slowakije Slowakije Sloboda a Solidarita[17] +1
Vlag van Kroatië Kroatië Hrvatska stranka prava - dr. Ante Starčević/onafhankelijk[18] 0
Vlag van Griekenland Griekenland Onafhankelijke Grieken/onafhankelijk[19] 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk UKIP/Conservative Party[20] +1
Vlag van Italië Italië Forza Italia[21] +1
Vlag van Italië Italië Forza Italia[22] +1
Vlag van Duitsland Duitsland Alternative für Deutschland/onafhankelijk[23] 0
Vlag van Duitsland Duitsland Alternative für Deutschland/onafhankelijk[24] 0

Bronnen

Noten

  1. Plans to form new MEP group kicked into 2009 Geraadpleegd op 2009-03-26
  2. Tories look for new partners Geraadpleegd op 2009-03-24
  3. ECR has moved from squabbling to stability Geraadpleegd op 23 May 2011
  4. German analyst: Merkel 'did not win the elections Geraadpleegd op 27 May 2014
  5. N-VA kiest dan toch voor conservatieve fractie in Europees Parlement Geraadpleegd op 28 juni 2014
  6. The Prague Declaration : European Conservatives and Reformists Group Geraadpleegd op 28 juni 2014
  7. Zie voor een actuele lijst van parlementsleden van de ECH-fractie de website van het Europees Parlement.
  8. Was tot 2014 lid van De Groenen/Vrije Europese Alliantie.
  9. a b c Was tot 2014 lid van Europa van Vrijheid en Democratie.
  10. a b c d Was tot 2009 lid van Europese Volkspartij en Europese Democraten.
  11. Brian Crowley, in 2014 afgescheiden van Fianna Fáil.
  12. Vanaf 1 juli 2013, toen Kroatië toetrad tot het Europees Parlement.
  13. a b Was tot 2009 lid van de Unie voor een Europa van Nationale Staten.
  14. Ging in 2012 op in de Nationale Alliantie.
  15. Was tot 2009 lid van de Onafhankelijkheid en Democratie Groep.
  16. Edward McMillan-Scott werd in juni 2009 geschorst als lid van de Conservative Party en van de ECH. In juli 2009 verbrak ECH alle banden met hem.
  17. Partij verliet ALDE en voegde zich op 8 oktober 2014 bij ECH.
  18. Ruža Tomašić verliet op 21 november 2014 haar partij. Zij bleef als onafhankelijke lid van ECH. Op 27 januari 2015 trad zij toe tot de nieuw opgerichte partij Hrvatska konzervativna stranka.
  19. Notis Marias verliet op 7 januari 2015 zijn partij. Hij bleef als onafhankelijke lid van ECH.
  20. Amjad Bashir wisselde van partij, verliet EVDD en voegde zich op 23 januari 2015 bij ECH.
  21. Raffaele Fitto verliet EVP en voegde zich op 19 mei 2015 bij ECH.
  22. Remo Sernagiotto verliet EVP en voegde zich op 7 juli 2015 bij ECH.
  23. Hans-Olaf Henkel en Joachim Starbatty verlieten op 17 juli 2015 hun partij. Zij bleven als onafhankelijke lid van ECH.
  24. Bernd Lucke verliet op 19 juli 2015 zijn partij. Hij bleef als onafhankelijke lid van ECH.