Expo 70

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
EXPO 1970 Osaka
EXPO TOWER.JPG
BIE-classificatie Universele tentoonstelling
Naam Expo 70
Motto Vooruitgang en harmonie voor de mensheid
Aantal bezoekers 64.210.000
Deelnemers
Aantal landen 77 landen
Ligging
Land Vlag van Japan Japan
Locatie Suita
Coördinaten 34° 49′ NB, 135° 32′ OL
Data
Openingsdatum 15 maart 1970
Sluitingsdatum 13 september 1970
Universele tentoonstellingen
Vorige Expo 67 in Montreal (Canada)
Volgende Expo '92 in Sevilla (Spanje)
Gespecialiseerde tentoonstellingen
Vorige Hemis Fair 68 in San Antonio Verenigde Staten
Volgende Expo 71 in Boedapest
Tuinbouwtentoonstellingen
Vorige Parc Floral de Paris in Parijs
Volgende Floriade 1972 in Amsterdam

De wereldtentoonstelling van 1970 werd gehouden in Osaka onder de naam Expo 70. Het was de 30e universele wereldtentoonstelling en werd door het BIE geclassificeerd als algemene tentoonstelling van de eerste categorie, een destijds gebruikte sub-categorie van universele wereldtentoonstelling. Het was tevens de eerste universele wereldtentoonstelling in Azië. De Expo 70 werd gehouden van 15 maart tot en met 13 september 1970 op een terrein van 340 hectare in Suita, een voorstad (ten noorden) van de Japanse stad Osaka.

De tentoonstelling, met 77 deelnemende landen, telde geregistreerde bezoekers. Zodoende was Expo 70 een van de grootste en drukstbezochte wereldwijde beurzen ooit. Het thema van de Expo was: "Vooruitgang en harmonie voor de mensheid". Het plan van de tentoonstelling is ontwikkeld door de Japanse architect Kenzo Tange, en het beroemdste bouwwerk van de tentoonstelling is de Toren van de Zon, gemaakt door de Japanse kunstenaar Taro Okamoto.

De meeste bouwwerken zijn na afloop van de tentoonstelling gesloopt. De Toren van de Zon is een blikvanger in het herdenkingspark. Op de parkeerterreinen is een voetbalstadion gebouwd, het Osaka Expo 70 stadion, waar de Japanse professionele voetbalclub Gamba Osaka speelt.

Enkele landen[bewerken | brontekst bewerken]

De inzendingen van de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie trokken de meeste belangstelling en de meeste bezoekers.[1]

Belgisch paviljoen[bewerken | brontekst bewerken]

Het Belgisch paviljoen werd ontworpen door Jacqmain in een eerder traditionele stijl terwijl Jules Wabbes, Belgisch interieurarchitect, instond voor de inrichting van het paviljoen. In het paviljoen waren een aantal kunstschatten te zien, zoals historische wandtapijten. Er waren ook bijdragen van Jacques Wirtz, Belgisch tuinarchitect, en Hubert Minnebo, Belgisch beeldend kunstenaar met drie bronzen beelden in het Belgisch paviljoen. De Belgische inzending werd geleid door commissaris-generaal Daufresnes de la Chevalerie en lokte meer dan 6 miljoen bezoekers.

Nederlands paviljoen[bewerken | brontekst bewerken]

Het Nederlands paviljoen werd ontworpen door architecten Carel Weeber en Jaap Bakema, terwijl de inrichting het werk was van Total Design, met Wim Crouwel. Het paviljoen trok ongeveer 5 miljoen bezoekers. De Nederlandse inzending werd geleid door voormalig minister-president Jo Cals. Jan Vrijman, Nederlands cineast, maakte een film voor het Nederlands paviljoen. Het Nederlands paviljoen is in 1970 op een Nederlandse postzegel afgebeeld.

Verenigde Staten[bewerken | brontekst bewerken]

Het paviljoen van de Verenigde Staten was een in de bodem uitgehold gebouw overdekt met een grote plastic koepel, ontworpen door Davis, Brody, Chermayeff, Geismar en de Harak. Binnen was er veel aandacht voor ruimtevaart.

Sovjet-Unie[bewerken | brontekst bewerken]

Het paviljoen van de Sovjet-Unie was sikkelvormig en bekroond met een ster en een sikkel. De tentoongestelde objecten in verband met de ruimtevaart waren een grote trekpleister en het paviljoen ontving meer dan 25 miljoen bezoekers.

West-Duitsland[bewerken | brontekst bewerken]

Karl Schwanzer, Oostenrijks architect, ontwierp het Duits paviljoen. Heinz Mack, Duits kunstenaar, exposeerde er drie kunstwerken, en Karlheinz Stockhausen en Otto Piene, Duits componist resp. kunstenaar, brachten er muziek als multimedia-ervaring.

Overige[bewerken | brontekst bewerken]

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

achteraf door BIE erkend:Londen (1851) · Parijs (1855) · Londen (1862) · Parijs (1867) · Wenen (1873) · Philadelphia (1876) · Parijs (1878) · Melbourne (1880) · Barcelona (1888) · Parijs (1889) · Chicago (1893) · Brussel (1897) · Parijs (1900) · St. Louis (1904) · Luik (1905) · Milaan (1906) · Brussel (1910) · Turijn (1911) · Gent (1913) · San Francisco (1915) · Barcelona/Sevilla (1929) · Chicago (1933)
algemeen/universeel (BIE):Brussel (1935) · Parijs (1937) · New York (1939) · Port-au-Prince (1949) · Brussel (1958) · Seattle (1962) · Montreal (1967) · Osaka (1970) · Sevilla (1992) · Hannover (2000) · Shanghai (2010) · Milaan (2015) · Dubai (2020) · Osaka (2025)
gespecialiseerde tentoonstellingen (BIE):Stockholm (1936) · Helsinki (1938) · Luik (1939) · Parijs (1947) · Lyon (1949) · Stockholm (1949) · Lille (1951) · Jeruzalem (1953) · Rome (1953) · Napels (1954) · Turijn (1955) · Helsingborg (1955) · Beit Dagan (1956) · Berlijn (1957) · Turijn (1961) · München (1965) · San Antonio (1968) · Budapest (1971) · Spokane (1974) · Okinawa (1975) · Plovdiv (1981) · Knoxville (1982) · New Orleans (1984) · Plovdiv (1985) · Tsukuba (1985) · Vancouver (1986) · Brisbane (1988) · Plovdiv (1991) · Genua (1992) · Daejeon (1993) · Lissabon (1998) · Nagoya (2005) · Zaragoza (2008) · Yeosu (2012) · Astana (2017) · Buenos Aires (2023)
AIPH-tuinbouwtentoonstellingen (BIE):Floriade Rotterdam (1960) · Hamburg (1963) · Wenen (1964) · Parijs (1969) · Floriade Amsterdam (1972) · Hamburg (1973) · Wenen (1974) · Montreal (1980) · Floriade Amsterdam (1982) · München (1983) · Liverpool (1984) · Osaka (1990) · Floriade Zoetermeer/Den Haag (1992) · Stuttgart (1993) · Kunming (1999) · Floriade Haarlemmermeer (2002) · Rostock (2003) · Chiang Mai (2006/7) · Floriade Venlo (2012) · Antalya (2016) · Beijing (2019) · Doha (2021) · Floriade Almere (2022)
afgelaste tentoonstellingen:E42, Rome (1942) · EXPO 95 Wenen & Budapest (1995) · Seine Saint Denis (2004)
overige wereldtentoonstellingen:New York (1853) · Dublin (1853) · Tokio (1867) · Dublin (1874) · Berlijn (1879) · Sydney International Exhibition (1879) · Amsterdam (1883) · New Orleans (1884) · Antwerpen (1885) · Londen (1886) · Amsterdam (1887) · Brussel (1888) · Glasgow (1888) · Melbourne (1888) · Antwerpen (1894) · Milaan (1894) · San Francisco (1894) · Atlanta (1895) · Amsterdam (1895) · Berlijn (1896) · Buffalo (1901) · Turijn (1902) · Christchurch (1906) · Dublin (1907) · Hampton Roads (1907) · Seattle (1909) · Lyon (1914) · Semarang (1914) · San Diego (1915) · Rio de Janeiro (1922) · Wembley (1924) · Parijs (1925) · Philadelphia (1926) · Antwerpen (1930) · Luik (1930) · Parijs (1931) · Cleveland (1936) · San Francisco (1939) · New York (1964)
Zie de categorie Expo 1970 van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.