Ezelspinguïn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ezelspinguïn
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2016)
Ezelspinguïn
Ezelspinguïn
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Sphenisciformes (Pinguïns)
Familie:Spheniscidae (Pinguïns)
Geslacht:Pygoscelis
Soort
Pygoscelis papua
(Forster, 1781)
Verspreidingsgebied
Verspreidingsgebied
Afbeeldingen Ezelspinguïn op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Ezelspinguïn op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De ezelspinguïn (Pygoscelis papua) is een middelgrote pinguïn uit de familie Spheniscidae.

Kenmerken[bewerken]

Hij is herkenbaar aan een witte streep die over de top van zijn kop loopt en zijn geluid dat lijkt op het geluid van een ezel. Hij heeft een oranje snavel en poten en is de snelstzwemmende pinguïn; hij kan ongeveer een snelheid van 40 kilometer per uur halen. De lichaamslengte bedraagt ongeveer 75 cm en het gewicht 6 kg.

Verspreiding[bewerken]

De ezelspinguïn komt veel voor op Antarctica, Kerguelen, Zuid-Georgië en de Falklandeilanden. Kleinere populaties zijn te vinden op het Antarctisch Schiereiland, Macquarie-eiland, Heard en MacDonaldeilanden en de Zuidelijke Shetlandeilanden.

De soort telt 2 ondersoorten:

  • P. p. papua: de subantarctische gebieden.
  • P. p. ellsworthi: van het Antarctisch schiereiland tot de zuidelijke Sandwicheilanden.

Status[bewerken]

De ezelspinguïn heeft een groot verspreidingsgebied en er zijn grote jaar-op-jaar verschillen in de aantallen broedparen in de bekende kolonies. In 2013 werd de grootte van de wereldpopulatie geschat op 314 duizend broedparen. De aantallen in het zuiden van het verspreidingsgebied, zoals op het continent van Antarctica nemen toe, maar in het zuidwestelijk deel van de Indische Oceaan nemen de aantallen af. In 2012 stond deze pinguïn nog als gevoelig op de Rode Lijst van de IUCN. Nu is de indruk dat er sprake is van een netto toename in aantallen en daarom staat de ezelspinguïn als niet bedreigd op de Rode Lijst.[1]

Prent van een ezelspinguïn (1825-1834) gegraveerd door Charles Motte naar een tekening van Paul Louis Oudart