Federico Bahamontes

Federico Bahamontes
	Bahamontes in 1962
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Alejandro Martín Bahamontes
Bijnaam	De Adelaar van Toledo
Geboortedatum	9 juli 1928
Geboorteplaats	Santo Domingo, Spanje
Overlijdensdatum	8 augustus 2023
Overlijdensplaats	Valladolid, Spanje
Sportieve informatie
Discipline(s)	Wegwielrennen
Specialisatie(s)	Klimmer
Ploegen
1954; 1955; 1956; 1957; 1958; 1959; 1960; 1961; 1962–1965	Mondia; Terrot-Hutchinson; Girardengo-ICEP; Mobylette-Caobania; Faema-Guerra; Condor; Faema; VOV; Margnat-Paloma-Dunlop
Beste prestaties
Ronde van Lombardije	20e (1962)
Ronde van Italië	17e (1958) ; 1 etappezege
Ronde van Frankrijk	1e (1959) ; 7 etappezeges
Ronde van Spanje	2e (1957) ; 3 etappezeges
WK op de weg	17e (1961)
Portaal	Wielersport

Alejandro Martín Bahamontes (Santo Domingo, 9 juli 1928 – Valladolid, 8 augustus 2023), bekend als Federico Bahamontes, was een Spaans wielrenner. Hoewel geboren als Alejandro Martín, gebruikte hij in zijn wielerleven de achternaam van zijn moeder, Bahamontes.^[1] In 1959 werd hij de eerste Spaanse eindwinnaar van de Ronde van Frankrijk.

Carrière

In 1959 won hij de Ronde van Frankrijk. Bovendien eindigde hij in 1963 en 1964 als tweede respectievelijk derde in het eindklassement. Hij was een erkend klimmer, met als bijnaam de Adelaar van Toledo.^[2] Hij veroverde zes keer het bergklassement in de Tour: in 1954, 1958, 1959, 1962, 1963 en 1964. In totaal heeft hij zeven touretappes gewonnen.

In 1957 eindigde hij als tweede in het eindklassement van de Ronde van Spanje. In dat jaar en het jaar daarop won hij bovendien het bergklassement van deze ronde. Hij haalde twee ritzeges in de Vuelta.

Ook het bergklassement van de Ronde van Italië heeft hij gewonnen: in 1956. Een jaar later won hij een rit in de Giro.

Ronde van Frankrijk 1959

Bij het begin van de Ronde van Frankrijk 1959 werd Bahamontes niet gezien als een van de favorieten voor de eindoverwinning. Hij profiteerde van een vroege ontsnapping tijdens een etappe in de Pyreneeën. Vervolgens won hij een klimtijdrit op de Puy de Dôme. In de Alpen werkte hij samen met medeklimmer Charly Gaul, waardoor hij zijn voorsprong kon vergroten. Zowel Henry Anglade als Jacques Anquetil hebben daarna nog wat van hun achterstand in kunnen lopen, maar niet genoeg om de leidende positie van Bahamontes te kunnen bedreigen.

Dit bleef echter de enige eindoverwinning van de Spanjaard in de Ronde van Frankrijk. Bahamontes was veruit de beste klimmer in het peloton, maar bergaf was hij een minder begenadigd renner. Vermits de Fransman Anquetil wel een steengoed daler was, zorgde de organisatie van de Ronde ervoor dat in de daaropvolgende jaren de aankomsten van alle bergritten in het dal lagen.^[bron?] Op die manier kon Anquetil de achterstand die hij bergop opliep, telkens weer goedmaken en er wordt beweerd dat hij door dat profijt vijf eindzeges in de Tour wist te behalen.

Na het overlijden van Roger Walkowiak in februari 2017 werd Bahamontes, tot zijn dood in augustus 2023, de oudste nog levende Tourwinnaar. Daarna was Jan Janssen de oudste.^[3]

Belangrijkste overwinningen

1950: Spaans kampioen op de weg, Amateurs
1953: 1e etappe Ronde van Asturië
1954: Bergklassement Ronde van Frankrijk
1955: Mont Faron (tijdrit); Clásica a los Puertos de Guadarrama; 6e etappe Ronde van Asturië; Eindklassement Ronde van Asturië; 7e (deel B) en 11e etappe Ronde van Catalonië
1957: 3e etappe deel A Ronde van Levante; Mont Faron; 3e etappe Ronde van Spanje; Bergklassement Ronde van Spanje; 1e etappe Ronde van Asturië; Eindklassement Ronde van Asturië
1958: Bergklassement Ronde van Spanje; 4e etappe Ronde van Italië; Spaans kampioen op de weg; 14e en 20e etappe Ronde van Frankrijk; Bergklassement Ronde van Frankrijk
1959: 4e etappe Ronde van Spanje; Subida a Arrate; 3e (deel B) en 5e etappe Ronde van Zwitserland; Bergklassement Ronde van Zwitserland; 15e etappe Ronde van Frankrijk; Eind- en bergklassement Ronde van Frankrijk
1960: Subida a Arrate; 13e etappe Ronde van Spanje
1961: 4e etappe Ronde van Sardinië; Subida a Arrate
1962: Mont Faron; Subida a Arrate; Mont Faron (tijdrit); 3e etappe deel A Ronde van Zwitserland; 13e etappe Ronde van Frankrijk; Bergklassement Ronde van Frankrijk
1963: Mont Faron (tijdrit); Bergklassement Dauphiné Libéré; 15e etappe Ronde van Frankrijk; Bergklassement Ronde van Frankrijk
1964: Mont Faron (tijdrit); Mont Faron; 5e etappe GP du Midi Libre; 8e en 16e etappe Ronde van Frankrijk; Bergklassement Ronde van Frankrijk; Subida al Naranco

Resultaten in voornaamste wedstrijden

Jaar	Ronde van Italië	Ronde van Frankrijk	Ronde van Spanje
1954		25e
1955			21e
1956	opgave	4e	4e
1957		opgave	2 ↑ (1)
1958	17e (1)	8e (2)	6e
1959		↑ (1)	opgave (1)
1960		opgave	opgave (1)
1961	opgave
1962		14e (1)
1963		2 ↑ (1)
1964		3 ↑ (2)
1965		opgave	10e

(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Jaar	Milaan-San Remo	Gent-Wevelgem	Ronde van Lombardije	WK op de weg	Wereldranglijsten
1954
1955
1956
1957		95e
1958
1959					6e (SPP)
1960
1961				17e
1962			20e
1963	71e				11e (SPP)
1964					14e (SPP)
1965					20e (SPP)

Trivia

Het Belgische wielertijdschrift Bahamontes is naar hem vernoemd.
Tijdens een bergrit geraakte twee spaken in zijn wiel kapot en moest hij op de top even wachten eer hij een nieuwe wiel kreeg. Omdat Bahamontes een kwartier voorsprong had op de rest, nam hij de tijd om ondertussen een ijsje te eten. Wel verloor Bahamontes in de afdaling twaalf minuten, waardoor hij de rit pas als 25e eindigde.^[4]

Bronnen, noten en/of referenties