Naar inhoud springen

Ronde van Frankrijk 1962

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Route van de Ronde van Frankrijk 1962.
Eindklassement
Algemeen klassementJacques Anquetil114h 31' 54"
TweedeJef Planckaert+ 4' 59"
DerdeRaymond Poulidor+ 10' 24"
VierdeGilbert Desmet I+ 13' 01"
VijfdeAb Geldermans+ 14' 04"
ZesdeTommy Simpson+ 17' 08"
ZevendeImerio Massignan+ 17' 05"
AchtsteErcole Baldini+ 19' 09"
NegendeCharly Gaul+ 19' 11"
TiendeEddy Pauwels+ 23' 04"
Rode LantaarnAugusto Marcaletti (94e)+ 4h 29' 23"
Punten-
klassement		Rudi Altig173 punten
TweedeEmile Daems144 punten
DerdeJean Graczyk140 punten
Berg-
klassement		Federico Bahamontes137 punten
TweedeImerio Massignan77 punten
DerdeRaymond Poulidor70 punten
Ploegen-
klassement		St.Raphaël-Helyett-
TweedeMercier-BP-
DerdeFaema-Flandria-

De 49e editie van de Ronde van Frankrijk ging van start op 24 juni 1962 in Nancy. Hij eindigde op 15 juli in Parijs. Er stonden 150 renners, verdeeld over 15 ploegen, aan de start. Het was ook de eerste ronde die met merkenploegen werd verreden.

Jacques Anquetil, die in 1957 en 1961 de ronde al had gewonnen, won in 1962 zijn derde Tour. Anquetil werd bedreigd door onder anderen Rudi Altig, Rik Van Looy, Federico Bahamontes en voor de eerste maal Raymond Poulidor. Maar toen hij twee etappes voor het einde in een lange tijdrit het geel overnam, was er niemand die er nog over kon komen en won hij zijn derde Tour.

  • Aantal ritten: 22
  • Totale afstand: 4274 km
  • Gemiddelde snelheid: 37,317 km/h
  • Aantal deelnemers: 150
  • Aantal uitgevallen: 56

Belgische en Nederlandse prestaties

[bewerken | brontekst bewerken]

In totaal namen er 28 belgen en 6 Nederlanders deel aan de Tour van 1962.

Belgische etappezeges

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Willy Vanden Berghen won de 4e etappe van Amiens naar Le Havre
  • Emile Daems won de 5e etappe van Pont l’Evêque naar Saint-Malo, de 16e etappe Montpellier naar Aix-en-Provence en de 18e etappe van Antibes/Juan-les-Pins naar Briançon
  • Willy Vannitsen won de 10e etappe van Bordeaux naar Bayonne en de 15e etappe van Carcassonne naar Montpellier
  • Eddy Pauwels won de 11e etappe van Bayonne naar Pau

Nederlandse etappezege

[bewerken | brontekst bewerken]

Etappe-overzicht

[bewerken | brontekst bewerken]
Nummer Datum Etappe Afstand (km) Winnaar Gele trui
124 juniNancy-Spa (Vlag van België)253Vlag van Duitsland Rudi AltigVlag van Duitsland Rudi Altig
2a25 juniSpa-Herentals (Vlag van België)147Vlag van Frankrijk André DarrigadeVlag van Frankrijk André Darrigade
2b25 juniHerentals-Herentals23 (Ploegentijdrit)Vlag van België Flandria-FaemaVlag van Frankrijk André Darrigade
326 juniBrussel (Vlag van België)-Amiens210Vlag van Duitsland Rudi AltigVlag van Duitsland Rudi Altig
427 juniAmiens-Le Havre196,5Vlag van België Willy Vanden BerghenVlag van Duitsland Rudi Altig
528 juniPont-l'Évêque-Saint-Malo215Vlag van België Emile DaemsVlag van Duitsland Rudi Altig
629 juniDinard-Brest235,5Vlag van Frankrijk Robert CazalaVlag van Nederland Ab Geldermans
730 juniQuimper-Saint-Nazaire201Vlag van Nederland Huub ZilverbergVlag van Nederland Ab Geldermans
8a1 juliSaint-Nazaire-Luçon155Vlag van Italië Mario MinieriVlag van Frankrijk André Darrigade
8b1 juliLuçon-La Rochelle43 (Individuele tijdrit)Vlag van Frankrijk Jacques AnquetilVlag van Frankrijk André Darrigade
92 juliLa Rochelle-Bordeaux214Vlag van Italië Antonio BailettiVlag van België Willy Schroeders
103 juliBordeaux-Bayonne184,5Vlag van België Willy VannitsenVlag van België Willy Schroeders
114 juliBayonne-Pau155,5Vlag van België Eddy PauwelsVlag van België Willy Schroeders
125 juliPau-Saint-Gaudens207,5Vlag van Frankrijk Robert CazalaVlag van Verenigd Koninkrijk Tom Simpson
136 juliLuchon-Superbagnères18,5 (Individuele klimtijdrit)Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977) Federico BahamontesVlag van België Jozef Planckaert
147 juliLuchon-Carcassonne215Vlag van Frankrijk Jean StablinskiVlag van België Jozef Planckaert
158 juliCarcassonne-Montpellier196,5Vlag van België Willy VannitsenVlag van België Jozef Planckaert
169 juliMontpellier-Aix-en-Provence185Vlag van België Emile DaemsVlag van België Jozef Planckaert
1710 juliAix-en-Provence-Juan-les-Pins201Vlag van Duitsland Rudi AltigVlag van België Jozef Planckaert
1811 juliJuan-les-Pins-Briançon241,5Vlag van België Emile DaemsVlag van België Jozef Planckaert
1912 juliBriançon-Aix-les-Bains204,5Vlag van Frankrijk Raymond PoulidorVlag van België Jozef Planckaert
2013 juliBourgoin-Lyon68 (Individuele tijdrit)Vlag van Frankrijk Jacques AnquetilVlag van Frankrijk Jacques Anquetil
2114 juliLyon-Pougues-les-Eaux232Vlag van Italië Dino BruniVlag van Frankrijk Jacques Anquetil
2215 juliNevers-Parijs271Vlag van Italië Rino BenedettiVlag van Frankrijk Jacques Anquetil

In populaire cultuur

[bewerken | brontekst bewerken]

Van 1947 tot en met 1964 tekende de Belgische striptekenaar Marc Sleen een jaarlijks humoristisch verslag van alle ritten van de Ronde van Frankrijk in zijn stripreeks De Ronde van Frankrijk. Ook de Tour van 1962 was hierbij.

Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ronde_van_Frankrijk_1962&oldid=67858805"