Naar inhoud springen

Ronde van Frankrijk 1908

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Route van de Ronde van Frankrijk 1908 met start in Parijs.
Eindklassement
Algemeen klassementVlag van FrankrijkLucien Petit-Breton36 punten
TweedeVlag van LuxemburgFrançois Faber68 punten
DerdeVlag van FrankrijkGeorges Passerieu75 punten
VierdeVlag van FrankrijkGustave Garrigou91 punten
VijfdeVlag van ItaliëLuigi Ganna120 punten
ZesdeVlag van FrankrijkGeorges Paulmier125 punten
ZevendeVlag van FrankrijkGeorges Fleury134 punten
AchtsteVlag van FrankrijkHenri Cornet142 punten
NegendeVlag van FrankrijkMarcel Godivier153 punten
TiendeVlag van ItaliëGiovanni Rossignoli160 punten
Rode LantaarnVlag van Frankrijk Henri Anthoine (36e)512 punten
Ploegenklassement?-
Tweede?-
Derde?-
Lucien Petit-Breton, winnaar van de Tour 1908.
Georges Passerieu, winnaar van de eerste etappe in de Tour 1908.

De zesde editie van de Ronde van Frankrijk werd gehouden van 13 juli tot 9 augustus 1908.

De zege van Lucien Petit-Breton in 1907 werd enorm bekritiseerd. Boze tongen noemden hem zelfs een tweederangswinnaar, die zijn zege uitsluitend te danken zou hebben aan de uitsluiting van Emile Georget. Petit-Breton wilde daarom in de Tour van 1908 graag het een en ander recht zetten.

In de eerste etappe dreigde het echter al uit de hand te lopen, toen Georges Passerieu met 5 minuten voorsprong in Roubaix arriveerde. In de tweede rit zette Petit-Breton deze 'vergissing' al recht met een ritzege, die hem weer zijn zelfvertrouwen terug schonk. In de derde rit diende zich echter nog een serieuze rivaal aan, die het Petit-Breton nog uiterst lastig zou maken. De Luxemburger François Faber won twee ritten op rij en werd meteen de zwaarste concurrent voor de eindzege. In de bergetappe van Lyon naar Grenoble, met de beklimming van de Col de la Porte, deelde Georges Passerieu opnieuw een gevoelige slag uit. Hij zette Faber én Petit-Breton op een achterstand van 20 minuten. Het puntensysteem speelde op dat moment de geklopten volledig in de kaart en de strijd was daardoor nog lang niet beslist.

In de zevende etappe van Nice naar Nîmes moesten de renners dwars door de Crau-woestijn, waar het stikkend heet was. Petit-Breton voelde zich er als een vis in het water en loste al zijn tegenstanders. Ook in de negende rit van Toulouse naar Bayonne declasseerde hij zijn tegenstrevers en toen leek er voor de sprinter Petit-Breton geen vuiltje meer aan de lucht. Petit-Breton was immers geen sterk klimmer, maar de bergen had hij prima verteerd. Met enkel nog een aantal vlakke ritten voor de boeg, kon de nerveuze sprinter niet veel meer gebeuren. In de elfde rit vernederde Petit-Breton nogmaals al zijn tegenstanders. Eén voor één reed hij ze uit zijn wiel. Hij speelde met zijn tegenstrevers als een kat met een muis.

Tegen de sterke Lucien Petit-Breton viel weinig te beginnen. Toch probeerden de overgebleven concurrenten in de volgende ritten Petit-Breton af te matten. Om beurten demarreerden zij en telkens moest de leider ze terug halen. Met een brede grijns op zijn gezicht zette Lucien Petit-Breton steeds weer de zaken recht. Hij zou iedereen weleens laten zien, dat hij geen toevalswinnaar was, maar dat hij écht de sterkste renner was. Bovendien kon hij voor een stunt zorgen door voor de tweede maal de Tour de France te winnen. Die gedachte alleen al gaf Petit-Breton vleugels en in de laatste etappe sloeg hij daarom nog eens toe. De Breton, die een maand lang heel Frankrijk in grote spanning had gehouden, beleefde op weg naar het Parc des Princes een ware triomftocht. Met een fraaie ritzege in de allerlaatste rit onderstreepte Lucien Petit-Breton zijn meesterschap. Hij had alle critici de mond gesnoerd en vestigde met zijn tweede opeenvolgende Tourzege een record.

  • Aantal ritten: 14
  • Totale afstand: 4488 km
  • Gemiddelde snelheid: 28.740 km/u
  • Aantal deelnemers: 114
  • Aantal uitvallers: 78

Belgische en Nederlandse prestaties

[bewerken | brontekst bewerken]

In totaal namen er 4 Belgen en 0 Nederlanders deel aan de Tour van 1908.

Belgische etappezeges

[bewerken | brontekst bewerken]
  • In 1908 waren er geen Belgische etappezeges.

Nederlandse etappezeges

[bewerken | brontekst bewerken]
  • In 1908 waren er geen Nederlandse etappezeges.

Etappeoverzicht

[bewerken | brontekst bewerken]
Etappe Start Aankomst Afstand Winnaar Leider klassement
1ParijsRoubaix272 kmVlag van Frankrijk Georges PasserieuVlag van Frankrijk Georges Passerieu
2RoubaixVlag van Duitse Keizerrijk Metz398 kmVlag van Frankrijk Lucien Petit-BretonVlag van Frankrijk Georges Passerieu en Vlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
3Vlag van Duitse Keizerrijk MetzBelfort259 kmVlag van Luxemburg François FaberVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
4BelfortLyon309 kmVlag van Luxemburg François FaberVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
5LyonGrenoble311 kmVlag van Frankrijk Georges PasserieuVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
6GrenobleNice345 kmVlag van Frankrijk Jean-Baptiste DortignacqVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
7NiceNîmes345 kmVlag van Frankrijk Lucien Petit-BretonVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
8NîmesToulouse303 kmVlag van Luxemburg François FaberVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
9ToulouseBayonne299 kmVlag van Frankrijk Lucien Petit-BretonVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
10BayonneBordeaux269 kmVlag van Frankrijk Georges PaulmierVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
11BordeauxNantes391 kmVlag van Frankrijk Lucien Petit-BretonVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
12NantesBrest321 kmVlag van Luxemburg François FaberVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
13BrestCaen415 kmVlag van Frankrijk Georges PasserieuVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
14CaenParijs251 kmVlag van Frankrijk Lucien Petit-BretonVlag van Frankrijk Lucien Petit-Breton
  • Marie Marvingt meldde ze zich aan om deel te nemen aan de Ronde van Frankrijk. Nadat de organisatoren weigerden om haar mee te laten doen, zou de 33-jarige vrouw uit Lotharingen hetzelfde parcours afleggen als de mannen en enkele minuten na hen vertrekken en erin slagen om de wedstrijd uit te rijden, net als 36 van de 114 mannelijke deelnemers.