Ronde van Frankrijk 1951

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eindklassement
Algemeen klassement Hugo Koblet 142U 20' 14"
Tweede Raphaël Geminiani + 22' 00"
Derde Lucien Lazarides + 24' 16"
Vierde Gino Bartali + 29' 09"
Vijfde Stan Ockers + 32' 53"
Zesde Pierre Barbotin + 36' 40"
Zevende Fiorenzo Magni + 39' 14"
Achtste Gilbert Bauvin + 45' 53"
Negende Bernardo Ruiz + 46' 45"
Tiende Fausto Coppi + 46' 51"
Rode Lantaarn Abdel-Kader Zaaf (66e) + 4h 58' 18"
Bergklassement Raphaël Geminiani 60 punten
Tweede Gino Bartali 59 punten
Derde Fausto Coppi 41 punten
Hugo Koblet 41 punten
Bernardo Ruiz 41 punten
Ploegenklassement Frankrijk 426h 47' 36"
Tweede België -
Derde Italië -

De 39e editie van de Ronde van Frankrijk ging van start op 4 juli 1951 in Metz en eindigde op 29 juli in Parijs. Er stonden 123 renners verdeeld over 12 ploegen aan de start.

De winnaar van 1950, de Zwitser Ferdi Kübler, startte niet. De logische favoriet was daarmee de Italiaan Fausto Coppi. Deze was echter te zeer ontdaan door de recente dood van zijn broer Serse, en speelde uiteindelijk geen belangrijke rol in het algemeen klassement.

Als winnaar van de eerste tijdrit werd aanvankelijk Louison Bobet aangewezen, maar de Zwitsers met kopman Hugo Koblet protesteerden. Het protest werd toegekend, en er werd geconcludeerd dat Bobets tijd verkeerd was gemeten, en in werkelijkheid 1 minuut meer bedroeg, waardoor Koblet winnaar was. Hij lag nog wel achter de geletruidrager Roger Lévêque, maar had hiermee wel de overige favorieten de eerste klap toegebracht. In de elfde etappe ging Koblet in de aanval, verrassend voor een klassementskandidaat in een vlakke etappe. Ondanks dat favorieten als Fausto Coppi, Raphaël Geminiani en Louison Bobet in het peloton samenwerkten om hem terug te halen, hield hij van zijn voorsprong van 3 minuten nog 2 1/2 minuut over, tot grote bewondering van zijn tegenstanders.

De volgende etappe mocht een groep ongevaarlijke renners wegrijden, waarvan de Nederlander Wim van Est profiteerde door niet alleen de ritoverwinning maar ook de gele trui te pakken. Hoewel hij niet tot de betere klimmers behoorde, probeerde hij in de volgende Pyreneeënetappe zijn trui te verdedigen. In de gevaarlijke afdaling van de Aubisque sloeg echter het noodlot toe: Van Est raakte van de weg, en tuimelde tientallen meters het ravijn in. Het mag een wonder heten dat hij zijn val overleefde, en met aan elkaar geknoopte fietsbanden werd hij weer naar boven getild en naar het ziekenhuis gebracht. De volgende rit ontsnapten Koblet en Coppi gezamenlijk. Coppi wist Koblet niet af te schudden, en aan de finish pakte Koblet zowel de etappe als het geel.

Ook in de tussenetappes tussen de Pyreneeën en de Alpen was het niet rustig. Achter de Algerijn Abdel-Kader Zaaf ging een aantal grote namen in de tegenaanval: Geminiani, Lucien Lazarides en zelfs geletruidager Kobler. Coppi trachtte deze groep bij te halen, maar werd onwel, en verloor veel tijd, evenals Gino Bartali en Fiorenzo Magni, die hem bijstonden. Kobler won opnieuw de etappe. Louison Bobet won de etappe over de Ventoux, die voor het eerst in de route van de Tour was opgenomen, maar de belangrijkste concurrentie van Kobler kwam van Geminiani, die tweede stond op 90 seconden.

Hoewel hij uitgeschakeld was voor het klassement, maakte Coppi indruk door in de 20e etappe, over onder meer de Izoard en de Tourmalet, lang alleen vooruit te rijden en de etappe te winnen. Koblet pakte 9 minuten op Geminiani, waarmee ook zijn laatste concurrentie verslagen was. In de afsluitende tijdrit pakte hij nog eens 4 minuten extra voorsprong.

  • Aantal ritten: 24
  • Totale afstand: 4690 km
  • Gemiddelde snelheid: 32.949 km/h
  • Aantal deelnemers: 123

Belgische en Nederlandse prestaties[bewerken]

In totaal namen er 12 Belgen en 8 Nederlanders deel aan de Tour van 1951.

Belgische etappezeges[bewerken]

  • André Rosseel won de 8ste rit van Angers naar Limoges en de 15de rit van Luchon naar Carcassonne.
  • Armand Baeyens won de 19de etappe van Marseille naar Gap.
  • Germain Derycke won de 23ste etappe van Genève naar Dijon.

Nederlandse etappezeges[bewerken]

Wim van Est nam door deze overwinning de gele trui over. De volgende dag raakte Van Est door de beroemde val in het ravijn deze trui weer kwijt.

Etappe-overzicht[bewerken]

In populaire cultuur[bewerken]

Van 1947 tot en met 1964 tekende de Belgische striptekenaar Marc Sleen een jaarlijks humoristisch verslag van alle ritten van de Ronde van Frankrijk in zijn stripreeks De Ronde van Frankrijk Ook de Tour van 1951 was hierbij.