Ronde van Frankrijk 1956

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eindklassement
Algemeen klassement Roger Walkowiak 124h 01' 16"
Tweede Gilbert Bauvin + 1' 25"
Derde Jean Adriaensens + 3' 44"
Vierde Federico Bahamontes + 10' 14"
Vijfde Nino Defilippis + 10' 25"
Zesde Wout Wagtmans + 10' 59"
Zevende Nello Lauredi + 14' 01"
Achtste Stan Ockers + 16' 52"
Negende René Privat + 22' 59"
Tiende Antonio Barbosa + 26' 03"
Rode Lantaarn Roger Chaussabel (88e) + 4h 10' 18"
Puntenklassement Stan Ockers 280 punten
Tweede Fernand Picot 464 punten
Derde Gerrit Voorting 465 punten
Bergklassement Charly Gaul 71 punten
Tweede Federico Bahamontes 67 punten
Derde Valentin Huot 65 punten
Ploegenklassement België 369h 47' 42"
Tweede Italië -
Derde Nederland -

De 43e editie van de Ronde van Frankrijk ging van start op 5 juli 1956 in Reims en eindigde op 28 juli in Parijs. Er stonden 120 renners verdeeld over 10 ploegen aan de start. De winnaar van de voorgaande jaren, Louison Bobet, was wegens een operatie afwezig. Grootste favoriet was wellicht de Luxemburgse klimmer Charly Gaul, maar diverse andere rijders, zoals de Belg Stan Ockers leken ook klaar te staan.

  • Aantal ritten: 22
  • Totale afstand: 4498 km
  • Gemiddelde snelheid: 36.268 km/u
  • Aantal deelnemers: 120

Verloop[bewerken]

In de eerste etappes werd er hard gekoerst, met diverse aanvallers die vele minuten op het peloton konden pakken. Na 6 etappes reed André Darrigade in het geel, en had al een half uur voorsprong op favoriet Charly Gaul. In de zevende etappe reed opnieuw een grote groep van maar liefst 31 man weg. De groep bevatte vooral veel rijders van regionale Franse ploegen, ook 6 Italianen en 4 Nederlanders maar slechts 1 rijder van de Franse nationale ploeg, Gilbert Bauvin. De Italianen hielden het tempo in de kopgroep hoog, en uiteindelijk had de groep bij de finish bijna 19 minuten voorsprong. De Italiaan Alessandro Fratini won de etappe, maar Roger Walkowiak van de West-Franse ploeg mocht het geel aantrekken.

In de tiende etappe, de laatste voor de bergen, verloor Walkowiak 14 minuten, en zakte naar de zevende plaats. Gerrit Voorting werd de nieuwe klassementsleider. In de Pyreneeën moest hij die weer afstaan, eerst aan Darrigade, daarna aan Jan Adriaessens, een Luxemburgse knecht van Gaul. De grote namen hadden nog steeds een grote achterstand, en Wout Wagtmans reed in het geel bij aankomst in de Alpen. Pas in de 18e etappe, van Turijn naar Grenoble kwam het tot een felle strijd van de favorieten. Federico Bahamontes viel aan op de Mont Cenis, en Gaul nam de aanval over op de Croix de Fer. Hij eindigde ruim 3 minuten voor Stan Ockers, 7 1/2 minuut voor Gastone Nencini, Bahamontes en Walkowiak, meer dan 9 minuten voor de overige renners en meer dan een kwartier voor Wagtmans. Het was echter te laat: Gaul steeg 'slechts' van de 24e naar de 17e plaats, en Walkowiak die in deze etappe de sterkste klimmers van dat moment had weten bij te houden, keerde terug in het geel.

In de tijdrit verloor Walkowiak nog 2 minuten op Bauvin die tweede stond, maar hij wist de leiding tot Parijs vast te houden. Hij won uiteindelijk met 1 1/2 minuut voorsprong, het kleinste verschil totdantoe. Walkowiak had geen enkele etappe bij de eerste drie gereden, en er werd wel gesproken van een overwinning zonder glans. De Franse nationale ploeg werd verantwoordelijk gehouden voor het verlies van controle in de eerste week en door het publiek uitgejouwd.

Belgische en Nederlandse prestaties[bewerken]

In totaal namen er 10 Belgen en 10 Nederlanders deel aan de Tour van 1956.

Belgische etappezeges[bewerken]

  • Fred Debruyne won de 2e etappe van Luik naar Rijsel, de 6e etappe van St. Malo naar Lorient en de 10e etappe van Bordeaux naar Bayonne
  • Stan Ockers won de 19e etappe van Grenoble naar Saint-Étienne

Nederlandse etappezeges[bewerken]

  • In 1956 was er geen Nederlandse etappe-zege

Etappe-overzicht[bewerken]

In populaire cultuur[bewerken]

Van 1947 tot en met 1964 tekende de Belgische striptekenaar Marc Sleen een jaarlijks humoristisch verslag van alle ritten van de Ronde van Frankrijk in zijn stripreeks De Ronde van Frankrijk Ook de Tour van 1956 was hierbij.