Ronde van Frankrijk 1967

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Route of the 1967 Tour de France.png

Route van de Ronde van Frankrijk 1967.
Eindklassement
Algemeen klassement Roger Pingeon 136h 53' 50"
Tweede Julio Jiménez + 3' 40"
Derde Franco Balmamion + 7' 23"
Vierde Désiré Letort + 8' 18"
Vijfde Jan Janssen + 9' 47"
Zesde Lucien Aimar + 9' 47"
Zevende Felice Gimondi + 10' 14"
Achtste Jos Huysmans + 16' 45"
Negende Raymond Poulidor + 18' 18"
Tiende Fernando Manzaneque + 19'22"
Rode Lantaarn Jean-Pierre Genet (88e) + 2h 21' 00"
Puntenklassement Jan Janssen 154 punten
Tweede Guido Reybrouck 119 punten
Derde Georges Vandenberghe 111 punten
Bergklassement Julio Jiménez 122 punten
Tweede Franco Balmamion 68 punten
Derde Raymond Poulidor 53 punten
Ploegenklassement Frankrijk -
Tweede Nederland -
Derde Primavera (Italië B) -

De 54e editie van de Ronde van Frankrijk ging van start op 29 juni 1967 in Angers. Hij eindigde op 23 juli in Parijs. Er stonden 130 renners verdeeld over 13 ploegen aan de start.

Deze Tour werd gewonnen door de Fransman Roger Pingeon, maar deze Ronde van Frankrijk wordt vooral herinnerd als de Tour waarin Tom Simpson overleed op de Mont Ventoux. Simpson was een van de favorieten voor de eindzege, maar in de 13e etappe zou Simpson overlijden aan een combinatie van hitte, alcohol en doping. Simpson viel van zijn fiets op iets meer dan een kilometer van de top. Zijn ploegleider hielp hem weer op de fiets, maar even later viel Simpson opnieuw. Onderweg naar het ziekenhuis overleed de Brit.

In 1967 werd de Ronde van Frankrijk voor het eerst geopend met een proloog - een korte tijdrit. José-Maria Errandonea won deze proloog.

Gegevens[bewerken | brontekst bewerken]

  • Aantal ritten: 22
  • Totale afstand: 4780 km
  • Gemiddelde snelheid: 34.756 km/u
  • Aantal deelnemers: 130
  • Aantal uitgevallen: 42

Belgische en Nederlandse prestaties[bewerken | brontekst bewerken]

In totaal namen er 20 Belgen en 10 Nederlanders deel aan de Tour van 1967.

Belgische etappezeges[bewerken | brontekst bewerken]

Nederlandse etappezeges[bewerken | brontekst bewerken]

Etappes[bewerken | brontekst bewerken]

Datum Etappe Start - finish Afstand
(km)
Winnaar Team Gele trui Klassementsleider
29 juni P Angers - Angers 5,775 Vlag van Spanje José-Maria Errandonea Vlag van Spanje Spanje A Vlag van Spanje José-Maria Errandonea
30 juni 1 Angers - Saint-Malo 185,5 Vlag van België Walter Godefroot Vlag van België België B
1 juli 2 Saint-Malo - Caen 180 Vlag van België Willy Van Neste Vlag van België België A Vlag van België Willy Van Neste
2 jul 3 Caen - Amiens 248 Vlag van Italië Marino Basso Vlag van Italië Italië B Vlag van Italië Giancarlo Polidori
3 juli 4 Amiens - Roubaix 191 Vlag van België Guido Reybrouck Vlag van België België B Vlag van België Jos Spruyt
4 juli 5a Roubaix - Jambes 172 Vlag van Frankrijk Roger Pingeon Vlag van Frankrijk Frankrijk A Vlag van Frankrijk Roger Pingeon
5b Jambes - Jambes (ploegentijdrit) 17 Vlag van België België A (Brands, Huysmans, Monty, Planckaert, Spruyt, Vandenberghe, van den Bossche, van Looy, van Neste en van Springel
5 juli 6 Jambes - Metz 238 Vlag van België Herman Van Springel Vlag van België België A
6 juli 7 Metz - Straatsburg 205,5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Michael Wright Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Britannië Vlag van Frankrijk Raymond Riotte
7 juli 8 Straatsburg - Belfort 215 Vlag van Frankrijk Lucien Aimar Vlag van Frankrijk Frankrijk A Vlag van Frankrijk Roger Pingeon
8 juli Rustdag
9 juli 9 Belfort - Divonne-les-Bains 238,5 Vlag van België Guido Reybrouck Vlag van Frankrijk Roger Pingeon
10 juli 10 Divonne-les-Bains - Briançon 243 Vlag van Italië Felice Gimondi
11 juli 11 Briançon - Digne-les-Bains 197 Vlag van Frankrijk José Samyn
12 juli 12 Digne-les-Bains - Marseille 207,5 Vlag van Frankrijk Raymond Riotte
13 juli 13 Marseille - Carpentras 211,5 Vlag van Nederland Jan Janssen
14 juli 14 Carpentras - Sète 201,5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Barry Hoban*
15 juli Rustdag
16 juli 15 Sète - Toulouse 230,5 Vlag van Duitsland Rolf Wolfshohl Vlag van Frankrijk Roger Pingeon
17 juli 16 Toulouse - Luchon 188 Vlag van Spanje Fernando Manzaneque
18 juli 17 Luchon - Pau 250 Vlag van Frankrijk Raymond Mastrotto
19 juli 18 Pau - Bordeaux 206,5 Vlag van Italië Marino Basso
20 juli 19 Bordeaux - Limoges 217 Vlag van Frankrijk Jean Stablinski
21 juli 20 Limoges - Puy de Dôme 222 Vlag van Italië Felice Gimondi
22 juli 21 Clermont-Ferrand - Fontainebleau 359 Vlag van Frankrijk Paul Lemeteyer
23 july 22a Fontainebleau - Versailles 104 Vlag van Zwitserland René Binggeli
22b Versailles - Parijs (individuele tijdrit) 46,4 Vlag van Frankrijk Raymond Poulidor
  • In de 14e etappe kreeg Barry Hoban de vrijgeleide van het peloton, omdat hij de kamergenoot van Tom Simpson was. Het was een soort herdenkingsetappe. (Bron: Andere Tijden Sport, Mont Ventoux)