Formatie van Maastricht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Blok Maastrichter tufkrijt met fossiele kokerwormen en schelpjes, Museum Het Land van Valkenburg

De Formatie van Maastricht, Maastricht Formatie of het Tufkrijt van Maastricht (afkorting: MMa, Limburgs: Mestreechter Kriet) is een geologische formatie uit de Krijt Groep die dagzoomt in het zuiden van Nederlands en Belgisch Limburg en aansluitende delen van Duitsland. De formatie komt ook voor in delen van de ondergrond van het noordoosten van België, in het Kempens Bekken. De formatie is tussen de 30 en 90 meter dik.

Lithologie[bewerken]

De Formatie van Maastricht bestaat uit zachte, zandige kalksteen ("Limburgse mergel", eigenlijk krijtgesteente) en kalkhoudende areniet die werd gevormd tijdens het Maastrichtien (Laat-Krijt, ongeveer 70 tot 66 miljoen jaar geleden). Mogelijk is de top van de formatie gevormd tijdens het daaropvolgende Danien, de eerste tijdsnede in het Tertiair/Paleogeen. Het krijtgesteente van de Formatie van Maastricht wordt soms onderbroken door mergelige of kleiige laagjes. Het onderste gedeelte van de formatie is rijk aan vuursteenconcreties. In het bovenste gedeelte kunnen lagen met schelpen voorkomen.

De typelocatie is bij de ruïne Lichtenberg op de St. Pietersberg.

Stratigrafie[bewerken]

De Formatie van Maastricht werd voor het eerst als zodanig beschreven door de Belgische geoloog André Dumont in 1849. Ze wordt opgedeeld in zeven leden. Van boven naar onder zijn dit de Kalksteen van Meerssen; de Kalksteen van Nekum; de Kalksteen van Emael; de Kalksteen van Schiepersberg; de Kalksteen van Gronsveld; de Kalksteen van Valkenburg en de Kalksteen van Kunrade. De leden zijn vaak slecht van elkaar te onderscheiden.

Boven op de Formatie van Maastricht is in Nederlands Zuid-Limburg de jongere Formatie van Houthem te vinden. De Formatie van Maastricht ligt op haar beurt boven op de oudere Formatie van Gulpen.

Zie ook[bewerken]