Frans Lozie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frans Lozie
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Volledige naam Frans Lozie
Geboren Poperinge, 28 maart 1950
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Leraar
Politicus
Partij 1991 - 2003: Agalev
Functies
1991 - 1995 Gecoöpteerd senator
1995 - 1999 Volksvertegenwoordiger
1992 - 2000 Lid rvb Liga voor Mensen-
rechten
1999 - 2003 Senator
1999 - 2003 Fractievoorzitter Senaat[1]
1999 - ? Lid IIC Institutionele vernieu-wing
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Frans Lozie (Poperinge, 28 maart 1950) is een voormalig Belgisch senator en volksvertegenwoordiger.

Levensloop[bewerken]

Lozie is beroepshalve leraar. Hij is licentiaat in de wetenschappen (aardrijkskunde) en behaalde zijn diploma aan de Katholieke Universiteit Leuven.

Hij werd politiek actief bij Agalev en zetelde van 1991 tot 1995 (gecoöpteerd senator) en van 1999 tot 2003 (rechtstreeks gekozen senator) in de Senaat. Van 1999 tot 2003 was hij in de fractievoorzitter in de senaat. Van 1995 tot 1999 was hij lid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers.[2] Tevens was Lozie van 1992 tot 2000 lid van de raad van bestuur van de Liga voor Mensenrechten. Op 11 mei 2003 ontving hij de titel van officier in de Leopoldsorde. Daarnaast is hij eresenator en erevoorzitter van de Groen-Senaatsfractie.

In 2002 hekelde hij een vermoedelijk geheim akkoord tussen toenmalig senaatsvoorzitter Armand De Decker en CD&V-fractieleider Hugo Vandenberghe zonder medeweten van de meerderheidsfracties over het uitstel van de stemmingen in de senaat tot na het jaareinde (o.a. over de afbouw van kernenergie en de wet op de verkeersveiligheid). CD&V zou de vertragingsmanouevers niet te ver drijven, in ruil voor toezegging dat de voorgenoemde akkoorden niet meer dat jaar zouden worden goedgekeurd.[3]

Bij de federale verkiezingen van 25 mei 2014 stond Lozie als verruimingskandidaat[4] op de derde plaats op de PVDA-lijst voor de kieskring West-Vlaanderen[5]. Hij werd niet verkozen.