Heino Falcke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Heino Falcke
Falcke (2011)
Falcke (2011)
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Heino D.E. Falcke
Geboortedatum 1966
Geboorteplaats Keulen
Werkzaamheden
Universiteit Radboud Universiteit Nijmegen
Promotor Peter L. Biermann
Soort hoogleraar gewoon hoogleraar
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

Heino Falcke (1966, Keulen) is een hoogleraar radioastronomie en astrodeeltjesfysica en is verbonden aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Hij is bekend van zijn onderzoek op het gebied van zwarte gaten. Daarnaast houdt hij zich in zijn onderzoek bezig met de zogenaamde grenzen van het heelal. Hij voert onderzoek uit op het gebied van astrofysica en astrodeeltjesfysica.[1][2]

Leven en loopbaan[bewerken]

Falcke voltooide zijn studie aan zowel de Universiteit van Keulen als aan de Universiteit van Bonn waarna hij promoveerde aan die laatste.[1] Vervolgens werkte hij van 1994 tot 1995 bij het Max-Planck-Institut für Radioastronomie als onderzoeker en van 1995 tot 1997 werkte hij als onderzoeksassistent aan de Universiteit van Maryland. In 1997 werkte hij tevens als onderzoeker bij de VLBI groep. Daarna werkte hij tot aan 1999 als docent aan de Universiteit van Bonn, in 1999 was hij tevens gasthoogleraar aan de Universiteit van Arizona.[2][3][4]

In 2003 was hij universitair docent aan de Universiteit van Keulen en werd hij aangesteld als bijzonder hoogleraar aan de Radboud Universiteit. In 2007 is hij genoemd tot hoogleraar Radioastronomie en astrodeeltjesfysica aan dezelfde universiteit. In 2011/2012 was hij hoofd van de afdeling astrofysica. In 2011 is hij lid geworden van het Nationaal instituut voor subatomaire fysica.[2][3][4]

Onderzoek[bewerken]

Het onderzoek van Falcke richt zich voornamelijk op zwarte gaten. Zijn onderzoeksgroep heeft onder andere in het jaar 2004 metingen kunnen verrichten aan de rand van zwarte gaten. Het doel van deze metingen was om een goed beeld te kunnen krijgen van de randen van zwarte gaten. Daarnaast heeft hij meegeholpen aan het Square Kilometer Array (SKA). Het plan is dat er op het zuidelijk halfrond een vierkante kilometer volgebouwd wordt met telescopen.[1]

Falcke was een van de mensen die het initiatief nam tot de ontwikkeling van de radiotelescoop LOFAR. Deze telescoop werkt met behulp van radio-antennes die over heel Europa verspreid staan. Hij is medeverantwoordelijk voor het ontwerp van deze telescoop, maar ook degene die het Nederlandse project naar een Europees niveau heeft getild. De telescoop is in 2010 in gebruik genomen.[2]

Foto van een zwart gat[bewerken]

Falcke wilde met behulp van radioschotels die over de gehele wereld verspreid staan foto's maken van een zwart gat. De foto's zouden dan mogelijk gebruikt kunnen worden om de kwantumtheorie met de relativiteitstheorie te kunnen verzoenen.[5] Op 10 april 2019 werd bekend gemaakt dat dit is gelukt met de Event Horizon Telescope door een team van 348 wetenschappers.[6]

Erkenning[bewerken]

In 2006 ontving hij de academieprijs, uitgereikt door de Berlijn-Brandenburgische Academie der Wetenschap, en in 2011 ontving Falcke de Spinozapremie.[7]. Deze prijs stelde hem in staat zijn onderzoek op het gebied van zwarte gaten voort te zetten en om promovendi aan te nemen. In 2008 ontving hij een European Research Council Advanced Grant en in 2013 de European Research Council Synergy Grant. In datzelfde jaar werd hij benoemd in de Academia Europaea. Het jaar erop werd hij benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Op 26 april 2016 ontving Falcke de onderscheiding ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.[8]