Isa van Eeghenbrug

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Isa van Eeghenbrug
Isa van Eeghenbrug in 2011 Gebouw De Bazel op de achtergrond
Isa van Eeghenbrug in 2011
Gebouw De Bazel op de achtergrond
Algemene gegevens
Locatie Vijzelstraat, Amsterdam
Coördinaten 52° 22′ NB, 4° 54′ OL
Overspant Herengracht
Breedte 25,60 m
Doorvaartbreedte midden 6,98 m
Monumentale status Rijksmonument
Monumentnummer 518391
Bouw
Bouwperiode 1922
Architectuur
Architect(en) Piet Kramer
Dienst der Publieke Werken
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

De Isa van Eeghenbrug is een vaste plaatbrug met drie doorvaarten in Amsterdam-Centrum.

De brug met brugnummer 30 is gelegen in de Vijzelstraat en overspant de Herengracht, op die plaats lag al sinds rond 1727 een brug. Rond 1882 werd de brug aangepast aan de eisen van het verkeer; ze werd verlaagd en verbreed. Toen ook deze versie niet meer voldeed maakte architect Jo van der Mey van de Dienst der Publieke Werken voor de drie bruggen (30, 41 en 70) rond 1911 nieuwe ontwerpen. Het zou met brugnummer 41 en 70 een serie van drie bruggen vormen in die Vijzelstraat. [1], zodat de drie bruggen een eenheid zouden vormen. De uitvoering vond echter met tussenposes plaats, die veroorzaakt werden door de verbreding van de Vijzelstraat, die in fases plaatsvond. Piet Kramer zag zich rond 1919 genoodzaakt drie nieuwe bruggen te ontwerpen, waarbij hij wel de brugstructuur van Van der Mey overnam, maar de centrale gedachtegang ging verloren. De brug werd in 1922 opgeleverd, hetgeen in granieten jaarstenen (Anno 1922) aan beide zijde van de brugpijlers kenbaar wordt gemaakt. De landhoofden en pijlers zijn uitgevoerd in bak- en natuursteen. De brug wordt omgeven door vier natuurstenen zuilen waar de landhoofden overgaan in het brugdek. Die zuiltjes zijn waarschijnlijk ook door Kramer ontworpen, gezien hun oosterse motieven; hij zorgde namelijk ook voor een nieuwe balustrade met siersmeedwerk (ten opzichte van de tekeningen van Van de Mey, die er lantaarns had getekend). Het geheel wordt gedragen door een houten paalfundering.

De brug werd rond 1954 heringericht en in 1968 kreeg ze een nieuw brugdek.

De brug kreeg pas in 2016 haar officiële tenaamstelling, een vernoeming naar Isabella Henriette van Eeghen, archivaris en historica onder andere bij het Stadsarchief Amsterdam. Gedurende haar leven was dat gevestigd aan de Amsteldijk, maar vanaf 2007 in Gebouw De Bazel aan de Vijzelstraat, gelegen naast de brug.

Niet veel later in 2018 werd geconstateerd dat de brug aan restauratie toe is. Ze is versleten door het zware vracht- en tramverkeer.

Siersmeedwerk (maart 2019)
Zuilen op de brug; jaarstenen als uitkragingen op de brugpijlers (maart 2019)