Jozef Geefs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Jozef Geefs
Joseph Geefs.jpg
Persoonsgegevens
Volledige naam Joseph Germain Geefs
Geboren Antwerpen, 23 december 1808
Overleden Brussel, 9 oktober 1885
Geboorteland België
Beroep(en) Beeldhouwer
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Joseph Germain (Jozef) Geefs (Antwerpen, 23 december 1808Brussel, 9 oktober 1885) was een Belgisch beeldhouwer.[1]

Leven en werk[bewerken | brontekst bewerken]

Geefs, lid van de familie Geefs, was de tweede zoon van bakker Joannes Geefs en Joanna Theresia Verbruggen. Hij volgde een opleiding aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen en aan de École des beaux-arts in Parijs. In 1836 won hij de Prijs van Rome. In 1841 werd hij docent beeldhouwkunst en anatomie aan de Academie in Antwerpen, in 1876 werd hij er directeur. Hij gaf les aan onder meer Bart van Hove en Jef Lambeaux. Niet alleen zijn broer Willem maar ook zijn eigen zoon Georges Geefs kozen voor hetzelfde beroep: beeldhouwer.

Geefs trouwde met een dochter van de architect Lodewijk Roelandt en maakte waarschijnlijk ook het portretmedaillon dat op diens graf is afgebeeld.[2] Geefs overleed in Brussel[3] doch werd ter aarde besteld op de Begraafplaats van Berchem (Antwerpen), op perk 05 - A. Hij was officier in de Orde van Leopold II (1859) en rust in hetzelfde graf als zijn zoon Gustave Georges[4].

De Engel van het Kwaad[bewerken | brontekst bewerken]

In 1837 kreeg Jozef Geefs de opdracht een Lucifer te maken voor de preekstoel van de Luikse Sint-Pauluskathedraal. Het thema was de triomf van de godsdienst over het kwade genius. Het resultaat, De Engel van het Kwaad (L'Ange du Mal, Le Génie du Mal), was klaar in 1842 en werd het volgende jaar geïnstalleerd. Ondanks de onmiskenbare kwaliteit was het kerkbestuur er niet mee opgezet ("Die duivel is te subliem").[5] Satan werd voorgesteld als een jonge Adonis, wiens tragische schoonheid een gevaarlijke fascinatie bleek uit te oefenen op de kerkgangers. De gevouwen vleermuisvleugels, eerder dan af te schrikken, lijken een mandorla te vormen die het verleidelijke lichaam benadrukt, net als de naar beneden gerichte blik. Bisschop Cornelis Richard Anton van Bommel liet het beeld weghalen en vervangen door een nieuwe versie door Jozefs broer Willem.[6] Die was gelijkaardig van algemeen opzet, maar minder humaniserend en zonder ambiguïteit over de goddelijke bestraffing: een donkere frons en een traan, de naaktheid beter bedekt, de satanische attributen prominenter, de ogen niet meer op het eigen lichaam gericht. De originele Engel is overgebracht naar de KMSKB in Brussel (verworven 1864). Hij wordt beschouwd als een hoogtepunt van de romantische beeldhouwkunst. Jozef Geefs maakte ook een kopie, thans in het Goethe-Nationalmuseum te Weimar.[7]

Werken (selectie)[bewerken | brontekst bewerken]

Kruisweg in de Sint-Willibrorduskerk te Berchem, gemaakt omstreeks 1850 (6-de statie).

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Geefs (familie)

Galerij[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Joseph Geefs van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Voorganger:
Nicaise De Keyser
Directeur van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen
1880-1885
Opvolger:
Karel Verlat