Kieskanton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een kieskanton is in België een groep van gemeenten waarbinnen de verkiezingen georganiseerd worden door het kantonhoofdbureau. Een kantonhoofdbureau wordt voorgezeten door de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg of door de vrederechter. Er zijn anno 2019 in totaal 210 kieskantons, waarvan 103 in het Vlaams Gewest, 8 in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en 99 in het Waals Gewest, en elke gemeente behoort tot één kieskanton. De kieskantons worden gebruikt voor alle bovengemeentelijke verkiezingen behalve de Vlaamse provincieraadsverkiezingen. Voor die verkiezingen worden sinds 2017 de provinciedistricten gebruikt, die elk een provinciedistricthoofdbureau hebben.

Vóór de verkiezingen van 2014 was het kieskanton het meest gedetailleerde niveau waarvan officiële verkiezingsresultaten beschikbaar waren. Sindsdien zijn deze ook op het gemeentelijk niveau officieel geregistreerd.

De indeling van België in kantons is niet altijd hetzelfde gebleven. Zo werd in de jaren 1990 het kanton Oosterzele vervangen door het kanton Merelbeke en werd het kanton Zaventem gecreëerd. In 2014 werd in de kieskring Vlaams-Brabant het kanton Sint-Genesius-Rode opgericht en in 2017 werden in de kieskring Henegouwen de kantons Anderlues en Pont-à-Celles opgericht.

Oorsprong[bewerken | brontekst bewerken]

Vóór de invoering van algemeen stemrecht in 1893 vonden parlementsverkiezingen plaats in de hoofdplaats van een administratief arrondissement (dat als kieskring diende). Er waren immers niet veel kiezers, dus was er geen behoefte aan meerdere stembureaus. Met het artikel 137 van het nieuwe Kieswetboek van 1894 werden de "kieskantons" opgericht op basis van de gerechtelijke kantons. De indeling in kieskantons was licht anders aangezien sommige gerechtelijke kantons de grenzen van administratieve arrondissementen overschreden. De gerechtelijke kantons vormden reeds de kieskringen voor de provincieraadsverkiezingen, maar met de provinciekieswet van 1921 werden provinciedistricten ingevoerd en de gerechtelijke kantons vervangen door de kieskantons zoals opgericht door het Kieswetboek.

Anno 1921 waren er 222 gerechtelijke kantons. Tegenwoordig zijn er 187 gerechtelijke kantons, waarvan de grenzen dus niet altijd samenvallen met de huidige 210 kieskantons.

Lijst met kieskantons[bewerken | brontekst bewerken]

Antwerpen[bewerken | brontekst bewerken]

In de provincie Antwerpen zijn er 17 kieskantons.

Vlaams-Brabant[bewerken | brontekst bewerken]

In de provincie Vlaams-Brabant zijn er 15 kieskantons.

Limburg[bewerken | brontekst bewerken]

In de provincie Limburg zijn er 15 kieskantons.

Oost-Vlaanderen[bewerken | brontekst bewerken]

In de provincie Oost-Vlaanderen zijn er 31 kieskantons.

West-Vlaanderen[bewerken | brontekst bewerken]

In de provincie West-Vlaanderen zijn er 25 kieskantons.

Brussel-Hoofdstad[bewerken | brontekst bewerken]

In het arrondissement Brussel-Hoofdstad (gelijk aan het Brussels Hoofdstedelijk Gewest) zijn er 8 kieskantons.

Henegouwen[bewerken | brontekst bewerken]

In de provincie Henegouwen zijn er 34 kieskantons.

Namen[bewerken | brontekst bewerken]

In de provincie Namen zijn er 14 kieskantons.

Waals-Brabant[bewerken | brontekst bewerken]

In de provincie Waals-Brabant zijn er 5 kieskantons.

Luik[bewerken | brontekst bewerken]

In de provincie Luik zijn er 26 kieskantons.

Luxemburg[bewerken | brontekst bewerken]

In de provincie Luxemburg zijn er 20 kieskantons.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]