Lizzy Ansingh

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lizzy Ansingh
Portret van Lizzy Ansingh door haar tante Thérèse Schwartze
Portret van Lizzy Ansingh door haar tante Thérèse Schwartze
Persoonsgegevens
Volledige naam Maria Elisabeth Georgina Ansingh
Geboren Utrecht, 13 maart 1875
Overleden Amsterdam, 14 december 1959
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Beroep(en) kunstschilder
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1897 - 1959
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Maria Elisabeth Georgina (Lizzy) Ansingh (Utrecht, 13 maart 1875Amsterdam, 14 december 1959) was een Nederlandse kunstschilderes.[1] Ze behoorde tot de schildergroep de Amsterdamse Joffers.

Leven[bewerken]

Ansingh was een dochter van de apotheker Edzard Willem Ansingh en Clara Theresia Schwartze. Ze was de kleindochter van kunstschilder Johann Georg Schwartze en het nichtje van schilderes Thérèse Schwartze, van wie ze haar eerste tekenlessen kreeg. Ze woonde zestien jaar in huis bij deze tante, die haar aanmoedigde en in contact bracht met vele toenmalige schilders, onder andere Franse impressionisten en de Nederlandse kunstenaars George Hendrik Breitner, Piet Mondriaan en Simon Maris.[2]

In de periode 1894-1897 bezocht ze de Amsterdamse Rijksakademie van Beeldende Kunsten.[3] Hier kreeg ze les van de professoren August Allebé, Nicolaas van der Waay en Carel Dake.

Aan de academie ontstond een vriendenkring van kunstenaressen die later de naam de Amsterdamse Joffers kreeg, bestaande uit de schilderessen Lizzy Ansingh, Marie van Regteren Altena, Coba Ritsema,[4] Ans van den Berg, Jacoba Surie, Nelly Bodenheim, Betsy Westendorp-Osieck en Jo Bauer-Stumpff. Het belang van de Amsterdamse Joffers was dat ze dienden als rolmodel voor andere kunstenaressen in Nederland, vooral vanaf de jaren zeventig van de twintigste eeuw.[5][6]

Ansingh was lid van de Amsterdamse kunstkringen Arti et Amicitiae[7] en Sint Lucas.

Werk[bewerken]

Naast het schilderen van portretten verkreeg Ansingh bekendheid door het schilderen van poppen,[8][9] ook hierin weer aangemoedigd door haar tante Thérèse Schwartze. Ze schilderde scenes uit haar achttiende-eeuwse kabinetpoppenhuis, dat ze in 1910 op een veiling had gekocht. Bovendien schreef ze twee kinderboekjes met gedichten:[10] `n Vruchtenmandje, verschenen in 1927 en Tante Tor is jarig.[11] Dit boekje uit 1950 werd geïllustreerd door Nelly Bodenheim. Daarnaast ontwierp zij boekbanden.

Het poppenhuis[bewerken]

Museum Arnhem kocht het kabinetpoppenhuis na de dood van Lizzy Ansingh en sinds 1963 stond het tentoongesteld in het in 2012 opgeheven Historisch Museum.[12] Daarna werd het gerestaureerd en tentoongesteld in Erfgoedcentrum Rozet. Op 17 december 2014 keerden ook de schoongemaakte en gerestaureerde poppen terug in het kabinet. De restauratie is gesponsord door de Vrienden van Museum Arnhem.

Werk in openbare collecties (selectie)[bewerken]