MAfestival Brugge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen.

MA Festival
Musica Antigua Festival
Algemene informatie
Datum jaarlijks in augustus
Locatie Vlag van België Brugge, België
Genre(s) oude muziek
Oprichter Robrecht Dewitte
Organisator MA Festival
Edities
Eerste editie 1964: Orgelweek
Navigatie
Vorige editie 2020: Your window into early music
Volgende editie 2021: Mind & Body
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Het MA Festival, voluit het Musica Antiqua festival Brugge, is een festival voor oude muziek en authentieke uitvoeringspraktijk in Brugge.

Op het programma staan concerten, meestercursussen, conferenties, bezoeken in het Brugse Ommeland, tentoonstelling en instrumentenmarkt en een concours voor jonge baroksolisten evenals zang en ensembles. Dit gebeurt in het algemene kader van het Festival van Vlaanderen.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De stad Brugge trad in 1960 toe tot het Festival van Vlaanderen. Er werd in de beginjaren vooral de nadruk gelegd op de tweejaarlijkse tentoonstellingen van Vlaamse Primitieven in Europees bezit. Stilaan groeide de idee om, gezien de evolutie van het Festival van Vlaanderen in bijna uitsluitend muzikale richting, ook in Brugge een muzikaal luik te organiseren. Om dit te verwezenlijken werd in 1962 een vzw opgericht. Burgemeester Pierre Vandamme en twee schepenen behoorden tot de stichters namens de stad, samen met personen die hoofdzakelijk tot de muzieksector behoorden (Kamiel D'Hooghe, Jan Briers, Robrecht Dewitte, Herman Sabbe, kanunnik Paul François, Raymond Van Wassenhove). In 1963 werden 'Orgeldagen' georganiseerd. Het eerste officiële festival vond plaats in 1964.

Vanaf dat jaar en tot in 2004 werd het festival geleid door mede-oprichter en bezieler Robrecht Dewitte.

De organisator deed beroep op specialisten die met hun kennis van de evolutie in de muziekuitvoering van goede raad waren. Onder hen zijn te vermelden: Gustav Leonhardt, Kamiel D'Hooghe, prof. Marcel Boereboom, prof. Jozef Robijns, Pieter Andriessen en Johan Huys.

De directietaken werden na 2004 als volgt overgenomen:

  • 2004-2005: Bart Demuyt;
  • 2005-2007: Stefan Dewitte;
  • 2007-2009: Tomas Bisschop en Hendrik Storme;
  • 2009-2019: Tomas Bisschop;
  • Vanaf 2019: Tomas Bisschop (artistiek directeur) - Goedele Bartholomeeusen (zakelijk directeur).

De missie van het Brugse festival[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf de aanvang stelden de organisatoren zich tot doel het eigen muzikaal verleden en het eigen muzikaal patrimonium te valoriseren en te actualiseren. Men wilde vooral aansluiten bij de hoogtepunten uit het Brugse verleden en van de stad opnieuw een ontmoetingscentrum maken voor specialisten, uitvoerders, instrumentenbouwers, pedagogen, studenten, melomanen en belangstellenden. De weg was hiervoor voorbereid door Safford Cape die al sinds 1961 door zijn in Brugge gehouden zomercursussen met Pro Musica Antiqua de toon had gezet. Vanaf 1964 werd de organisatie van wedstrijden concreet uitgewerkt binnen elkaar regelmatig opvolgende driejaarlijkse cycli. Meteen werd ook de nadruk gelegd op die wedstrijden, als belangrijkste mogelijkheid om de levendigheid en de uitstraling van het festival te ondersteunen en de ideeën die de organisatoren uitdroegen bij de jongere generaties te introduceren.

Naast deze competitie zijn er heel wat andere activiteiten: tentoonstellingen en beurzen, interpretatiecursussen en masterclasses, forums, referaten, geleide bezoeken aan historische instrumenten in Vlaanderen, demonstraties en modeluitvoeringen. Wat de concertuitvoeringen betreft ging de aandacht naar minder bekende literatuur tot omstreeks 1800, vanaf de eigen muziekproductie van polyfonisten, tot alle uitingen van muziek in de renaissance en de barok. De instrumentenbeurzen (vooral die gewijd aan klavecimbel en pianoforte) groeiden uit tot belangrijke internationale ontmoetingsplaatsen.

MA Competition[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds de eerste editie van deze prestigieuze internationale wedstrijd heeft de MA Competition zich gevestigd als een uniek platform voor training en professionele integratie en ontmoeting van jong beloftevol talent. Het ondersteunt actief het artistieke proces en enkele belangrijke waarden waaronder gelijkheid, diversiteit en inclusiviteit.  

De MA Competition startte in 1964 met een driejaarlijks concours voor orgel, gevolgd in 1965 door een driejaarlijkse competitie voor klavecimbel en basso continuo en vanaf 1983 ook voor pianoforte. In 1972 werd de wedstrijd uitgebreid met blokfluit en startte men ook de wedstrijd voor ensembles (die vanaf 2000 samenviel met het orgelconcours). Het programma voor barokinstrumenten werd steeds uitgebreider. Kwamen de lijst aanvullen: traverso, barokhobo, luit, cornetto, barokviool en -cello, viola de gamba ... Sinds1984 kwam ook zang aan bod.

Door de coronapandemie in 2020 werd de MA Competitie voor het eerst sinds 1969 niet georganiseerd. Dankzij een snelle en efficiënte herwerking van de organisatie kon de rest van de programmatie online doorgaan. Mede door deze crisis werd in 2021 de organisatie aangepast aan de situatie en gebeurt de eerste ronde van de competitie digitaal. Vanaf dit jaar wordt de competitie een tweejaarlijkse gebeurtenis, waarbij er afwisseling is tussen toetsinstrumenten (klavecimbel en pianoforte) en melodische instrumenten (traverso, blokfluit, barokhobo, barokviool, barokcello en viola da gamba) Sinds 2008 krijgt de winnaar van de eerste prijs, naast een geldprijs, de kans om te worden uitgenodigd voor een reeks concerten in België en buitenland, waaronder een gegarandeerde plaats in de volgende editie van de MA Competition. Daarnaast krijgt een van de kandidaten, sinds 2013, de kans om een cd op te nemen bij het internationaal gerenommeerde Ricercar label.

Internationaal orgelconcours[bewerken | brontekst bewerken]

Vanaf 2000 aangevuld met internationaal concours ensembles oude muziek

1964[bewerken | brontekst bewerken]

1967[bewerken | brontekst bewerken]

1970[bewerken | brontekst bewerken]

1973[bewerken | brontekst bewerken]

1976[bewerken | brontekst bewerken]

1979[bewerken | brontekst bewerken]

1982[bewerken | brontekst bewerken]

1985[bewerken | brontekst bewerken]

1988[bewerken | brontekst bewerken]

1991[bewerken | brontekst bewerken]

1994[bewerken | brontekst bewerken]

1997[bewerken | brontekst bewerken]

2000[bewerken | brontekst bewerken]

2003[bewerken | brontekst bewerken]

2006[bewerken | brontekst bewerken]

2009[bewerken | brontekst bewerken]

Internationaal concours voor klavecimbel, basso continuo en vanaf 1983 ook pianoforte[bewerken | brontekst bewerken]

1965[bewerken | brontekst bewerken]

1968[bewerken | brontekst bewerken]

1971[bewerken | brontekst bewerken]

1974[bewerken | brontekst bewerken]

1977[bewerken | brontekst bewerken]

1980[bewerken | brontekst bewerken]

1983[bewerken | brontekst bewerken]

1986[bewerken | brontekst bewerken]

1989[bewerken | brontekst bewerken]

1992[bewerken | brontekst bewerken]

1995[bewerken | brontekst bewerken]

1998[bewerken | brontekst bewerken]

2001[bewerken | brontekst bewerken]

2004[bewerken | brontekst bewerken]

2007[bewerken | brontekst bewerken]

2010[bewerken | brontekst bewerken]

2012[bewerken | brontekst bewerken]

2013[bewerken | brontekst bewerken]

2015[bewerken | brontekst bewerken]

2016[bewerken | brontekst bewerken]

2018[bewerken | brontekst bewerken]

  • Jury klavecimbel: Johan Huys, Carole Cerasi, Andrea Marcon, Olga Martynova, Skip Sempé, Menno van Delft
  • aantal kandidaten: 77
  • laureaten: 1ste prijs: Andrea Buccarella (Italië) - 2de prijs: Alexander von HeiBen (Duitsland) - 3de prijs: Anastasia Antonova (Rusland) & Critsiano Gaudio (Italië) Prijs van het publiek: Rossella Policardo (Italië)

2019[bewerken | brontekst bewerken]

  • Jury pianoforte: Johan Huys, Wolfgang Brunner, Piet Kuyken, Bart van Oort, Christine Schornsheim, Keiko Schichijo
  • laureaten: 1ste prijs:Aurelia Visovan (Roemenië) - 2de prijs: Dmitry Ablogin (Rusland) - 3de prijs: Emil Duncumb (No/Uk/Hr) Eervolle vermelding: Ekaterina Polyakova (Rusland) Eervolle vermelding: Tzu Yu Yang (Taiwan) Prijs van het publiek: Dmitry Ablogin (Rusland)

Internationaal concours Musica Antiqua: blokfluit en andere instrumenten, zang, alsook (tot en met 1996) ensembles[bewerken | brontekst bewerken]

1972[bewerken | brontekst bewerken]

1975[bewerken | brontekst bewerken]

1978[bewerken | brontekst bewerken]

1981[bewerken | brontekst bewerken]

1984[bewerken | brontekst bewerken]

1987[bewerken | brontekst bewerken]

1990[bewerken | brontekst bewerken]

1993[bewerken | brontekst bewerken]

1996[bewerken | brontekst bewerken]

1999[bewerken | brontekst bewerken]

2002[bewerken | brontekst bewerken]

2005[bewerken | brontekst bewerken]

2008[bewerken | brontekst bewerken]

2011[bewerken | brontekst bewerken]

Internationale wedstrijd Musica Antiqua voor traverso, barokviool, barokcello en viola da gamba.

2014[bewerken | brontekst bewerken]

Internationale wedstrijd Musica Antiqua voor blokfluit, barokfluit, barokviool, barokcello en viola da gamba

  • Jury: Johan Huys, Amandine Beyer, Erik Bosgraaf, Jan De Winne, Sergei Istomin en Mieneke van der Velden.
  • aantal kandidaten: 60: blokfluit 28 - barokfluit 11 - barokcello 12 - barokviool 11 - viola da gamba 6.
  • Laureaten: eerste prijs: Barok cello: Anna-Lena Perenthaler (Duitsland) - 2e prijs: viool: Fiona-Emilie Poupard (Frankrijk) - 3e prijs: barok cello: Cho Hyngun Cho (Kroatië) & recorder: Jan Van Hoecke (België) EUBO Development Trust Award: recorder: Jan Van Hoecke (België) Eervolle vermelding: viola da gamba: Teodoro Baù (Italië)

2017[bewerken | brontekst bewerken]

Internationale wedstrijd Musica Antiqua 2017 voor blokfluit, traverso, barokhobo, barokviool, barokcello en viola da gamba

  • Jury: Johan Huuys, Jan De Winne, Xenia Löffler, Dorothee Oberlinger, Enrico Onofri, Marco Testori, Mieneke van der Velden, Peter Van Heyghen.
  • aantal kandidaten: 124
  • Laureaten: 1ste prijs: barok viool: Evgenii Sviridov (Rusland) - 2de prijs: recorder: Yeuntae Jung (Kroatië) - 3de prijs: recorder: HyeonHo Jeon (Kroatië) EUBO Development Trust Award: recorder: Friederike Vollert (Duitsland) Eervolle vermelding: recorder: Friederike Vollert (Duitsland) & barok viool: Alfa Bakieva (Rusland) Prijs van het publiek: barok vioool: Evgenii Sviridov (Rusland)

2021[bewerken | brontekst bewerken]

Internationale wedstrijd Musica Antiqua 2021 voor blokfluit, traverso, barokhobo, barokviool, barokcello en viola da gamba.

Concerten[bewerken | brontekst bewerken]

Het festival programmeert jaarlijks een aantal concerten, masterclasses en workshops over oude muziek. Meestal concentreert men de evenementen rond een bepaald thema.

Naast enkele grote concerten evenals de middagconcerten die sinds 2002 in het Concertgebouw plaatsvinden, worden de meeste avondconcerten en nocturnes gehouden in kerken zoals de Sint-Jakobskerk, de Sint-Gilliskerk, de karmelietenkerk, de Sint-Annakerk en de Sint-Walburgakerk, maar ook in andere historische locaties in Brugge (Stadsschouwburg of stadhuis) en in de omgeving van Brugge (de schuur van Ter Doest en de kerk van Lissewege bijvoorbeeld). De locaties worden gekozen in functie van de akoestiek van de ruimte en van de tijdsgeest van de uit te voeren muziek.

Ook loopt er tijdens het festival een expo in de hallen van het Brugse belfort over historische instrumenten en een beurs van te koop aangeboden nieuwe instrumenten. Vooral de driejaarlijkse klavecimbel- en pianoforte-expo geniet wereldfaam.

VéloBaroque[bewerken | brontekst bewerken]

In 2013 werd MA Festival verrijkt met het nieuwe concept VéloBaroque, waarbij men een reeks concerten combineert met een fietstocht doorheen het Brugse Ommeland. Sindsdien werd het elk jaar georganiseerd. Enkel in 2020 kon dit niet plaatsvinden door de coronacrisis.

Jaarthema[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1964: Orgelweek
  • 1965: Johann Sebastian Bachweek
  • 1966: Polyphonieweek en Vivaldiweek
  • 1967: Georg Friedrich Haendelweek
  • 1968: Johann Sebastian Bach en tijdgenoten
  • 1969: Luister van de Barok en de Renaissance
  • 1970: Week van Engelse Muziek
  • 1971: Johann Sebastian Bach en zijn tijdgenoten
  • 1972: Triomf van de vocale kunst
  • 1973: Musica Britannica
  • 1974: Musica Polyphonica
  • 1975: Monteverdi - Mozart
  • 1976: Musica Britannica
  • 1977: Johann Sebastian Bach en zijn Tijdgenoten
  • 1978: De Latijnse Wereld - Vivaldiweek
  • 1979: Musica Antiqua
  • 1980: Musica Antiqua: Feestconcerten
  • 1981: Musica Antiqua
  • 1982: Musica Antiqua
  • 1983: Van Barok tot Klassiek
  • 1984: Panorama van de Latijnse Wereld
  • 1985: Prinsen van de Muziek
  • 1986: Van Barok tot Klassiek
  • 1987: De Latijnse Wereld
  • 1988: Musica Britannica
  • 1989: Weense en Brusselse Kapelmeesters
  • 1990: De Latijnse Wereld
  • 1991: Musica Britannica - Vivaldi en Venetië - Mozart en Tijdgenoten
  • 1992: Spanje en de Nieuwe Wereld - Bach en Tijdgenoten
  • 1993: Van Middeleeuwen tot Vroeg-Romantiek
  • 1994: Musica Britannica - Musica Sacra
  • 1995: Bach en Tijdgenoten - Henry Purcell
  • 1996: De Mediterrane Wereld - Duizend jaar Oostenrijk
  • 1997: Musica Sacra - Musica Britannica
  • 1998: Bach en Tijdgenoten
  • 1999: De Eeeuw van de Verlichting
  • 2000: Musica Sacra - Musica Britannica
  • 2001: Bach en Tijdgenoten
  • 2002: Musica Festiva - Musica Polyphonica - Musica Medditeranea
  • 2003: Musica Festiva - Musica Sacra - Musica Britannica
  • 2004: Omtrent Bach
  • 2005: Corpus in Musica Antiqua
  • 2006: Venezia - Mozart
  • 2007: L'Année d'Orphée & Parijs
  • 2008: Rule Britannia!
  • 2009: Modern Times in Early Music
  • 2010: Orient Express
  • 2011: Testament - Lofzang op het leven en de dood
  • 2012: Triste plaisir et douloureuse joye
  • 2013: Celebrate this festival
  • 2014: Metamorfosen
  • 2015: Omnia vanitas
  • 2016: Lof der Zotheid
  • 2017: La Divina Commedia
  • 2018: Cherchez la femme
  • 2019: Ex Machina. God, mens en machine
  • 2020: Your window into early music
  • 2021: Mind & Body

Cd's[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds 2013 krijgt een van de kandidaten van de MA Competition de kans om een cd op te nemen bij het internationaal gerenommeerde Ricercar-label.

Partners[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Programmabrochures van 1964 tot 2021
  • Robrecht DEWITTE, 40 Jaar Musica Antiqua, 1964-2003, Brugge, 2003
  • Sofie TAES, Het klavecimbel van Ligeti, Brugge, 2013.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]