Manjul Bhargava

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Manjul Bhargava

Manjul Bhargava (Hamilton (Ontario), 8 augustus 1974) is een Canadees-Amerikaans wiskundige van Indiase afkomst, die in 2014 de Fields-medaille won voor zijn werk in de getaltheorie.[1]

Indiase achtergrond[bewerken]

Zijn ouders weken vanuit Jaipur in de Indiase deelstaat Rajasthan uit naar Canada, waar Manjul geboren werd. Zijn vader was scheikundige en zijn moeder Mira Bhargava was wiskundige en gaf hem les. Het gezin verhuisde naar Long Island (New York), waar hij opgroeide. Hij studeerde Sanskriet met zijn grootvader Purushottam Lal Bhargava en houdt van poëzie in het Sanskriet.[2][3] Bhargava speelt het muziekinstrument tabla en nam les bij Zakir Hussain.[4]

Opleiding[bewerken]

Hij bezocht de Plainedge High School in North Massapequa, New York en studeerde daar in 1992 af als valedictorian. In 1996 behaalde hij zijn bachelor aan de Harvard-universiteit. Tevens won hij in dat jaar de Morgan-prijs.[5] Bhargava promoveerde in 2001 te Princeton bij Andrew Wiles op een dissertatie over de veralgemening van de klassieke wet van Gauss over de samenstelling van binaire kwadratische vormen.[6][7] Hij werkte in 2001-2002 aan het Institute for Advanced Study en in 2002-2003 aan Harvard. De universiteit van Princeton benoemde hem in 2003 tot hoogleraar.[8] Hij was op het moment van zijn benoeming de op twee na jongste hoogleraar in de geschiedenis van dit instituut. In 2010 bezette hij de Stieltjes-leerstoel aan de Universiteit van Leiden.

Onderzoek[bewerken]

Hij verricht onderzoek naar voorstelling van kwadratische vormen, interpolatievraagstukken, p-adische analyse, ideale klassegroepen over algebraïsche getallenlichamen en de aritmetische theorie van elliptische krommen.

Hij droeg het volgende bij:

Onderscheidingen[bewerken]

Aanhalingsteken openen

Bhargava’s oorspronkelijke en verrassende bijdrage is de ontdekking van wetten over de vormen van hogere graad. Zijn technieken en inzichten in het vraagstuk zijn verbazend zelfs in het geval overwogen door Gauss; ze leiden naar een nieuwe en duidelijkere voorstelling van die theorie.

Aanhalingsteken sluiten

Publicaties[bewerken]