Musée Marmottan Monet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Musée Marmottan Monet

Het Musée Marmottan Monet is een van de musea van schone kunsten gevestigd in het 16e arrondissement van Parijs. Kunsthistoricus Paul Marmottan schonk zijn stadspaleis en zijn kunstverzameling in 1932 aan de Académie des beaux-arts.[1] Naast de collectie van Jules en Paul Marmottan beschikt het museum over de grootste collectie ter wereld van werken van de Franse impressionistische kunstschilder Claude Monet.

Geschiedenis[bewerken]

Portret van Berthe Morisot, Manet

Jules Marmottan kocht in 1882 een jachtpaviljoen aan de rand van het Bois de Boulogne, zijn zoon Paul liet het verbouwen tot een stadspaleis. In de woning werd de kunstcollectie van de Marmottans ondergebracht. De vader Jules was gepassioneerd door de middeleeuwen en had een mooie verzameling van middeleeuwse kunst samengebracht en Jules Marmottan had een voorliefde voor alles wat met de empirestijl te maken heeft en verzamelde kunst uit het Napoleontisch Keizerrijk. In zijn testament maakte Paul Marmottan zijn huis en verzameling over aan de Académie des beaux-arts die het na zijn overlijden in 1932 laat inrichten als museum dat zijn deuren opent in 1934.

Het museum ontving gedurende meer dan een eeuw talrijke waardevolle schenkingen en legaten. Zo kreeg het in 1957 elf werken van Monet van Victorine Donop de Monchy,[1] waaronder het bekende Impression, soleil levant, het doek dat het impressionisme zijn naam gaf. In 1966 laat Michel Monet, de laatste afstammeling van Claude, de collectie van de werken van zijn vader na aan het museum.[1] Er wordt dan een nieuwe zaal bijgebouwd door de toenmalige curator en architect Jacques Carlu om de verzameling van impressionistische werken in onder te brengen. in 1987 werd de collectie aangevuld met de verzameling van het echtpaar Henry Duhem en Mary Sergeant.[1]

In 1980 schonk Daniel Wildenstein de collectie miniaturen van zijn vader Georges aan het museum en in 1996 laten de achterkleinkinderen van Berthe Morisot haar collectie met 25 schilderijen en een vijftigtal aquarellen na aan het museum.

Diefstal[bewerken]

Op 27 oktober 1985 worden op klaarlichte dag negen impressionistische werken uit het museum gestolen door gewapende gangsters. Onder de gestolen werken was het befaamde Impression, soleil levant, drie andere werken van Monet en twee van Pierre-Auguste Renoir. De dieven verkopen de werken aan Shuinichi Fujikuma, een japanner lid van de Yakuza. Die wordt gearresteerd in 1987 en alle gestolen werken werden teruggevonden in 1990 in Porto-Vecchio bij een Corsicaanse bandiet.

Verzamelingen[bewerken]

Jules en Paul Marmottan[bewerken]

François Gérard, Portret van Désirée Clary, 1810

Jules Marmottan verzamelde vooral werken van Vlaamse Primitieven, Duitse en Italiaanse primitieven en renaissance werken. Paul Marmottan besteedde het grootste gedeelte van zijn leven aan de studie van de Napoleontisch Keizerrijk en de verzameling van kunstobjecten uit die periode. De woning is ingericht in de empirestijl en bevat een schat aan schilderijen, meubilaire en kunstobjecten uit die periode. De decoratie van de benedenverdieping is grotendeels bewaard in zijn oorspronkelijke toestand als ideale kader voor de tentoongestelde werken onder meer van Vernet en Bidauld, François Gérard, François-Xavier Fabre, Louis Léopold Boilly in de Rotonde, Louis Gauffier en nog vele anderen. Op de verdieping zijn een aantal landschappen uit de tijd van het eerste Franse Keizerrijk te zien van plaatsen die vandaag onherkenbaar veranderd of verdwenen zijn.

Wildenstein[bewerken]

In de Wildenstein zaal heeft men de collectie van miniaturen ondergebracht uit de collectie Wildenstein. Deze verzameling bevat meer dan 300 miniaturen die dateren van de 13e tot de 16e eeuw. Er zijn werken uit de Franse, Vlaamse, Italiaanse en Engelse scholen. De verzameling bevat topstukken zoals De zending van de apostelen van de Meester van de San Michele van Murano, de heilige Prosdocimus die Vialien doopt van Girolamo da Cremona, de Droom van de heilige Romuald van Attavante degli Attavanti, een folium uit de Getijden van Etienne Chevalier van Jean Fouquet en uit de Getijden van Lodewijk XII van Jean Bourdichon.

Monet[bewerken]

Claude Monet, Impression, soleil levant (1872)

Het Marmottan kreeg in 1957 elf werken uit de verzameling van Georges de Bellio via diens dochter. De Bellio was een van de eerste verzamelaars van impressionistische werken.[2] Deze basis werd uitgebreid door het legaat van Michel Monet; vandaag telt de collectie 165 werken van de meester.[3] De Monet-collectie van het museum geeft een mooi overzicht van de carrière van de schilder, van zijn vroegste werken tot het latere werk. Men vindt er onder meer naast het beroemde Impression soleil levant (1872), Sur la plage à Trouville van 1870, het Portrait de Poly uit 1886, de Pont japonais van 1899, de Barque à Giverny van 1887, Londres. Le Parlement. Reflets sur la Tamise van 1905, la Cathédrale de Rouen, effet de soleil, fin de journée en een van de werken uit de serie Nymphéas (waterlelies) van 1916 à 1919.

Impressionisten[bewerken]

Naast de werken van Monet bezit het museum een belangrijke collectie van impressionisten en postimpressionisten. Alle grote meesters zijn vertegenwoordigd met daarnaast een belangrijke verzameling van werken van minder bekende meesters. Het museum heeft daarmee een van de belangrijkste verzamelingen ter wereld van deze kunststromingen. Men kan in het museum werken bewonderen van Eugène Boudin, Johan Barthold Jongkind, Camille Corot, Gustave Caillebotte, Edgar Degas, Édouard Manet, Berthe Morisot, Camille Pissarro, Armand Guillaumin, Pierre-Auguste Renoir, Auguste Rodin, Alfred Sisley, Paul Gauguin, Paul Signac, Albert Lebourg, Henri Lebasque en nog vele anderen.

Galerij[bewerken]

Externe links[bewerken]