National Popular Vote Interstate Compact

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Het National Popular Vote Interstate Compact (NPVIC) is een overeenkomst tussen een groep Amerikaanse staten en het District of Columbia om hun kiesmannen bij presidentsverkiezingen automatisch toe te kennen aan de kandidaat die nationaal het meeste voorkeursstemmen haalt, in het geval dat de NPVIC-leden samen goed zijn voor minstens de helft van de kiesmannen. Zo willen zij ervoor zorgen dat de kandidaat met landelijk het meeste stemmen daadwerkelijk verkozen wordt. In het huidige stelsel kan een kandidaat namelijk het Kiescollege winnen met minder stemmen maar meer kiesmannen dan zijn tegenstander.

De vrijwillige overeenkomst is ondertekend door Californië, Hawaï, Illinois, Maryland, Massachusetts, New Jersey, New York, Rhode Island, Vermont, Washington en Washington D.C. Samen zijn ze goed voor 165 kiesmannen, ofwel 30,7% van het totaal. De ondertekenende staten hebben allemaal een Democratische meerderheid. Omdat de kans klein is dat swing states zich bij de overeenkomst aansluiten (omdat hun invloed hierdoor zou verminderen), wordt het noodzakelijk geacht dat staten met een Republikeinse meerderheid zich aansluiten.[1] Zolang de ondertekenaars geen 270 kiesmannen vertegenwoordigen, treedt het pact niet in werking.