Parijse metrolijn 3bis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Metro-M.svgParis m 3bis jms.svg
Parijse metrolijn 3bis op de kaart
Totale lengte 1,3 km
Geopend 21 november 1921
oorspronkelijk tracé
27 maart 1971
Lijn 3bis
Aantal sporen 2
Metrodienst door RATP

De Parijse metrolijn 3bis is een van de zestien lijnen van het Parijse metronetwerk. Hij verbindt de metrostations Gambetta en Porte des Lilas, en ligt in het 20e arrondissement in het oosten van Parijs. Met een lengte van 1,3 km en slechts vier stations is het de kortste lijn van het netwerk, en ook veel minder druk met iets meer dan anderhalf miljoen passagiers in 2003. Het traject werd gebouwd tijdens de jaren 1910 als een verlengstuk van lijn 3. Na de verlenging van lijn 3 naar Gallieni in 1971 liep deze niet meer over het traject Gambetta - Porte des Lilas, waarna het overgebleven traject verzelfstandigd werd. Bij het eindpunt Porte des Lilas kan worden overgestapt op lijn 11.

Geschiedenis[bewerken]

Tijdlijn[bewerken]

Lijn 3[bewerken]

Station Gambetta, vlak voor zijn opening. Deze perrons werden op 27 maart 1971 het eindpunt van lijn 3bis.

Op 13 maart 1903 gaf de gemeente de concessie tot aanleg van een tweede oost-west metrolijn aan de Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris (CMP). Op 19 oktober 1904 opende de eerste sectie van de lijn, tussen Villiers en Père-Lachaise, waarna de lijn in zijn geheel tot Gambetta op 25 januari 1905 geopend werd. De nieuwe lijn bestaat uit zeventien stations[1]. Een westelijke uitbreiding wordt geleidelijk geopend: tot aan Pereire op 23 mei 1910 en Porte de Champerret op 15 februari 1911.[2].

Verlenging van lijn 3[bewerken]

De gemeenteraad van Parijs heeft 1901 de wens geuit om geen nieuwe uitbreidingen van het metronetwerk te bouwen, omdat in principe overal in de stad binnen 400 meter een metrostation was. Maar ondanks het feit dat de stad het niet toe stond om uit te breiden, presenteerde Fulgence Bienvenue, een Franse ingenieur, op 4 december 1901 een plan voor uitbreidingen van het metronetwerk. Het plan omvatte verschillende nieuwe lijnen en uitbreidingen, waaronder een uitbreiding van lijn 3 van Gambetta naar Porte de Romainville (nu bekend als Porte des Lilas). De gemeente Parijs besloot daarop op 26 juni 1903 een lening van 179 miljoen frank aan te gaan om de plannen te kunnen financieren. Op 23 december 1907 verleende de stad Parijs de vervoersconcessie voor de nieuwe lijnen Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris (CMP), het bedrijf dat ook de lijnen 1 en 2 exploiteerde.[3]

De uitbreiding is 2,157 km lang en omvat ook een rangeerspoor naar lijn 7 (tegenwoordig lijn 7bis). De lijn liep onder de Avenue Gambetta tot aan Porte des Lilas, waar een keerlus is gebouwd. De werkzaamheden werden bemoeilijkt door een instabiele grond, met veel grondwater. Omdat de grond dieper onder straatniveau harder was, is de lijn uit veiligheidsoverwegingen dieper onder de grond gebouwd.

Station Saint-Fargeau, anno 1920.

De werkzaamheden waren bijna voltooid aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog, waarin de werkzaamheden stilliggen. De werkzaamheden gaan verder in december 1920. In de plannen uit december 1901 had de tunnel gebruikt moeten worden door lijn 3 en door een pendel tussen lijn 3 en lijn 7. Het stuk tunnel voor de verbinding van lijn 3 en lijn 7 was echter nog niet aangesloten op de rest van het netwerk, waardoor het niet gebruikt kon worden door doorgaande treinen. Hierop besloot men om de sectie los te exploiteren: de sectie Gambetta - Porte des Lilas en de shuttle werden ingehuldigd op 27 november 1921.[4] Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog werd de shuttle gestaakt en werd de dienstregeling versoberd.[5]

Het ontstaan van lijn 3bis[bewerken]

In de loop van de jaren 1960 vond de stad Parijs dat de sector rond Porte de Bagnolet onvoldoende bereikbaar was met het openbaar vervoer, terwijl er wel een grote vervoersvraag was. Daarom werd besloten tot de uitbreiding van lijn 3 richting Bagnolet (Gallieni) Het stuk Gambetta - Porte des Lilas kon daardoor niet meer aangedaan worden door lijn 3. Daarop besloot men om de sectie los te exploiteren als lijn 3bis.

Bij deze gelegenheid werd ook het station Gambetta aangepakt. Het station, dat voorheen was opgebouwd uit twee delen, werd grondig gemoderniseerd: de zuidelijke helft werd gesloopt, terwijl de noordelijke helft werd hergebruikt als het eindpunt van de nieuwe lijn 3bis. Er werden nieuwe perrons gemaakt ter behoeve van lijn 3, en het nabij gelegen station Martin Nadaud (op slechts 235 meter) werd onderdeel van het station.

Het vernieuwde station werd op 23 augustus 1969 geopend, de lijn 3bis opende op 27 maart 1971 en de uitbreiding van lijn 3 naar Bagnolet opende op 2 april 1971[6].

De lijn[bewerken]

Tracé[bewerken]

Kaart van de lijn
Keertunnel op station Porte des Lilas

Lijn 3bis ligt volledig ondergronds, en is 1,289 kilometer lang. De lijn heeft vier stations, en de gemiddelde afstand tussen de stations is slechts 433 meter.

De lijn begint op station Gambetta met een smal middenperron omringd door twee sporen. De lijn loopt onder de Avenue Gambetta in het noordoosten van Parijs en loopt een met een bijna rechte lijn langs de twee stations Pelleport en Saint-Fargeau. Hierna buigt de lijn iets af, voordat de eindhalte Porte des Lilas bereikt wordt. De lijn eindigt met een keerlus, welke ook een verbinding geeft naar de oude metrolijn 7

Overzicht van de lijn[bewerken]

Vertrekbord op station Gambettta
      Station Arrondissement Overstappen
  o   Gambetta 20e MMetro-M.svg03Paris m 3 jms.svg
  o   Pelleport 20e
  o   Saint-Fargeau 20e
  o   Porte des Lilas 19e, 20e MMetro-M.svg11Paris m 11 jms.svg TTramway-T.svg3bLogo Paris tram ligne3b.svg

Exploitatie[bewerken]

Een rit tussen de eindstations duurt slechts vier minuten. Overdag rijdt er elke vier minuten een metro, 's avonds is dat elke zes minuten[7]. Omdat deze lijn zo kort is rijden er korte MF 67-treinstellen van drie rijtuigen.

Reizigersaantallen[bewerken]

In 2003, tijdens de laatste losse telling van het aantal reizigers op lijn 3bis, werden in het hele jaar 1.680.539 reizigers vervoerd. Doordeweeks telde de lijn 5.674 reizigers, op zaterdag 3.629 reizigers en op zondag 2.090 reizigers [8]. De lijn is de minstgebruikte metrolijn in Parijs[9].

Toekomst[bewerken]

Het STIF heeft besloten tot een fusie van de lijnen 3bis en 7bis. Dit zou betekenen dat de nu ongebruikte tunnel tussen de beide lijnen heropend zal worden, waardoor het nooit geopende station Haxo in functie kan komen. De fusie zou voor 2020 afgerond moeten zijn. In een later stadium zou de dan ontstane lijn verlengd kunnen worden naar Château-Landon, nabij het Gare de l'Est.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Jean Robert, Notre métro, pagina 55
  2. Jean Robert, Notre métro, pagina 83
  3. Jean Robert, Notre métro, pagina 80 t/m 83
  4. Jean Robert, Notre métro, pagina 104-105
  5. Jean Robert, Notre métro, pagina 135
  6. Jean Robert, Notre métro, pagina 162
  7. Officiële website van de RATP - dienstregeling van lijn 3 bis, stand van zaken op 11 maart 2012
  8. Jean Tricoire, Notre métro, pagina 358
  9. Jean Tricoire, Notre métro, pagina 340