Philips-Duphar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Philips-Duphar was een bedrijf dat farmaceutische producten vervaardigde met diverse vestigingen in Nederland en daarbuiten. Toen Philips zich terugtrok op haar kernactiviteiten werd het bedrijf in 1990 verkocht aan Solvay en ging Solvay-Duphar heten. Tegenwoordig zijn de vitamine- en steroiden-gerelateerde producten onderdeel van Dishman Pharmaceuticals and Chemicals Limited, aan wie deze onderdelen in 2007 werden verkocht.

Philips-van Houten[bewerken]

Vitamine D2[bewerken]

De oprichting van Philips-Duphar is terug te voeren op een uitvinding van dr. A. van Wijk en dr. E.H. Reerink, die onderzoek deden naar de hoogtezon. Zij onderzochten het mechanisme waardoor bestraling met ultraviolet licht de ziekte rachitis kon genezen. In 1927 waren zij in staat om een zuiver vitamine D preparaat te vervaardigen door bestraling van de provitamine ergosterol. Het betrof hier vitamine D2. Samenwerking met de chocoladefabriek van van Houten te Weesp leidde tot een concept waarbij de vitamine aan chocoladepastilles werd toegevoegd. Dit verving het, minder smakelijke, levertraan. In 1930 startte hiertoe, in een voormalig magazijn van Van Houten, een fabriek in Weesp onder de naam: Philips-van Houten. De pastilles werden onder de merknaam Dohyfral verkocht. In 1936 trok van Houten zich terug en kwam Philips-van Houten geheel in handen van Philips.

Vitamine D3[bewerken]

Levertraan werd overigens ook aan veevoeder toegevoegd, wat de smaak van het vlees niet ten goede kwam. Het bleek dat pluimvee een andere vitamine nodig had, namelijk D3, dat door bestraling van 7-dehydrocholesterol kon worden verkregen. Dit bleek winbaar uit mosselen, waartoe een loods te Arnemuiden werd aangekocht om deze te pellen, waarna ze in Eindhoven werden geëxtraheerd. Na 1969 zou de cholesterol in Veenendaal worden geproduceerd.

Vitamine A[bewerken]

Tijdens de Tweede Wereldoorlog deed Reerink onderzoek naar de fabricage van vitamine A, dat uit carotine kon worden vervaardigd. Als carotinebron werden, vanwege grondstoffenschaarste, koeienvlaaien gebruikt.

Philips-Roxane[bewerken]

In 1942 nam Philips de N.V. Roxane te Olst over, een fabriek voor geneesmiddelen.

De productie van veevoederingrediënten leidde tot samenwerking met veevoederfabrikanten, waaronder 'Trouw' te Amsterdam, die ook een kleine insecticidefabriek had aan de Uilenburgerstraat, die het bedrijf wilde afstoten. Deze werd in 1947 overgenomen en samen met Philips-van Houten samengebracht in een firma, die voluit N.V. Philips-Roxane, Pharmaceutisch-Chemische Industrie 'Duphar' ging heten, een onwerkbare naam. De insecticidefabriek verhuisde naar het Hemdijk-industrieterrein te Amsterdam.

In 1950 kocht men het landgoed Boekesteyn te 's-Graveland aan om daar een agro-biologisch laboratorium te vestigen. In hetzelfde jaar werd Philips-Roxane een zelfstandige hoofdindustriegroep binnen Philips.

Philips-Duphar[bewerken]

Agré -Gola van NV Philips-Duphar

In 1959 werd de naam van de hoofdindustriegroep veranderd in Philips-Duphar N.V. (Duphar is de afkorting van Dutch Pharmaceuticals). Als zodanig groeide het door en werden er ook nieuwe geneesmiddelen aan het assortiment toegevoegd, waaronder veterinaire vaccins, die soms met behulp van enorme hoeveelheden eieren werden vervaardigd.

De bestrijdingsmiddelenfabriek, in 1955 verhuisd naar de Ankerweg, maakte in 1963 een tragische ramp mee, waarbij een oververhitte autoclaaf ontplofte (toegeschreven aan een menselijke fout) en geheimzinnige stoffen vrijkwamen, die later dioxinen bleken te zijn. 50 medewerkers werden ziek en vier schoonmakers overleden uiteindelijk aan de gevolgen van de blootstelling. Veel dioxine kwam in het Noordzeekanaal terecht.

Uit onderzoek bleek dat het cholesterol ook uit wolvet kon worden gewonnen. In Veenendaal stond de fabriek van Scheepjeswol, waar wol werd gewassen en het wolvet een bijproduct was. Hier werd een fabriek gebouwd die wolvet tot cholesterol verwerkte. Deze werd in 1969 door Philips-Duphar overgenomen, nadat de wolverwerkende industrie uit Veenendaal begon te verdwijnen. Het wolvet werd sindsdien geïmporteerd van over de gehele wereld.

In de jaren 60 was Philips-Duphar een van de bedrijven die vele duizenden vaten met chemisch afval in de Volgermeerpolder stortten, wat door de gemeente Amsterdam oogluikend werd toegestaan.[1]

Het bedrijf was de ontwikkelaar van Agent Orange (organochloorhoudend middel) onder de naam 2,4,5-T[2], een herbicide dat door het leger van de Verenigde Staten in de Vietnamoorlog als ontbladeringsmiddel werd ingezet[3].

Solvay[bewerken]

Aangezien Philips zich geleidelijk aan op haar kerntaken ging toeleggen, werden de activiteiten van Philips-Duphar steeds meer een vreemde eend in de bijt. Daarom zocht Philips naar een koper voor haar farmaceutische tak. Deze werd gevonden bij het Belgische bedrijf Solvay, dat behalve in bulkchemie ook in de farmaceutica actief wilde worden en de groep in 1980 overnam. Deze ging verder onder de naam Solvay-Duphar. Uiteindelijk is de naam Duphar verdwenen en werden de bedrijven te Amsterdam, Weesp, Veenendaal en Olst ondergebracht bij Solvay Pharmaceuticals, de geneesmiddelendivisie van Solvay.

De vestiging aan de Ankerweg (bestrijdingsmiddelen) werd in 1995 verkocht aan UniRoyal (inmiddels Chemtura). De kristallijnfabriek, eigendom van Solvay Pharmaceuticals ook gevestigd op de Ankerweg werd na enige tijd gesloten en de inventaris werd in 2001 geveild. Hierna is de fabriek gesloopt.

De veterinaire activiteiten werden in 1997 verkocht aan Fort Dodge, een onderdeel van Wyeth.

In In 2007 werd de Vitamine D Divisie en steroiden inclusief de vestiging in Veenendaal verkocht aan Dishman Pharmaceuticals and Chemicals Limited.[4] En Solvay Biologicals wordt opgericht. Een volle dochteronderneming van Solvay Pharmaceuticals. Een deel van de Vestiging Weesp en de hele Vestiging Olst zijn overgaan naar Biologicals.

In 2009 werd Solvay Pharmaceuticals overgenomen door het Amerikaanse farmacieconcern Abbott. Voor Nederland betrof dit 2.400 medewerkers. In 2010 maakte Abbott het bekend de gehele onderzoeksafdeling van de vestiging in Weesp te zullen sluiten, wat 510 ontslagen tot gevolg had. Bij deze afdeling werden vaccins ontwikkeld. Over bleef een productie-afdeling in Weesp en de vestiging Olst, met in totaal 630 arbeidsplaatsen. De maatregel had plaats in het kader van herstructureringsmaatregelen na de overname.