Proces van Tokio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

President van het Tribunaal, William Webb
President van het Tribunaal, William Webb

Internationaal strafrecht

Proces van Tokio is de benaming van het langdurigste strafrechtelijke proces in de geschiedenis,[bron?] dat werd gehouden om Japanse oorlogsmisdadigers uit de Tweede Wereldoorlog te berechten. Het proces duurde van 3 mei 1946 tot 12 november 1948 en nam dus ruim 2½ jaar in beslag. Het proces werd gehouden in de rechtbank van Ichigaya in de oostelijke wijk Shinjuku van de hoofdstad Tokio.

In totaal stonden 28 mannen terecht. Het tribunaal, officieel het Internationaal Militair Tribunaal voor het Verre Oosten geheten, bestond uit elf rechters, één uit elk der overwinnende landen (Australië, Brits-Indië, Canada, Kwomintang-China, Frankrijk, Nederland, Nieuw-Zeeland, de Filipijnen, de Sovjet-Unie, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, onderdeel van de bredere geallieerde mogendheden).

In tegenstelling tot het Proces van Neurenberg verliep het Proces van Tokio minder soepel. Er waren diverse dissenting opinions (afwijkende meningen) over de toepassing van de doodstraf op bepaalde verdachten. Ter illustratie: India vond dat alle verdachten vrijgesproken dienden te worden, Frankrijk kon op procesrechtelijke gronden niet akkoord gaan met het meerderheidsvonnis en de Nederlandse rechter B.V.A. Röling vond dat vijf verdachten, onder wie de ter dood veroordeelde Koki Hirota, vrijgesproken dienden te worden.

Uiteindelijk werden op 23 november 1948 zeven verdachten ter dood veroordeeld:

Zestien verdachten werden veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf, twee kregen tijdelijke gevangenisstraffen en de overige drie werden vrijgesproken.

Rechters[bewerken | brontekst bewerken]

Het Tribunaal kwam bijeen in de rechtbank van Ichigaya in de Tokiose wijk Shinjuku.
Land Rechter Achtergrond
Australië William Webb Hooggerechtshof van Australië
President van het Tribunaal
Brits-Indië Radhabinod Pal Universiteit van Calcutta
Rechter bij het Hooggerechtshof in Calcutta
Canada Edward Stuart McDougall Hof van beroep van Québec
China Mei Ju-ao Lid van de Wetgevende Yuan
Filipijnen kolonel Delfin Jaranilla Procureur-generaal
Hooggerechtshof van de Filipijnen
Frankrijk Henri Bernard Militair Tribunaal in Parijs
Nederland Bert Röling Criminoloog, Universiteit Utrecht
Nieuw-Zeeland Erima Harvey Northcroft Rechter bij het Hooggerechtshof van Nieuw-Zeeland
Sovjet-Unie gen.majoor I.M. Zaryanov Militaire rechtbank van het hooggerechtshof van de Sovjet-Unie
Verenigd Koninkrijk William Donald Patrick Rechter van het gerechtshof van Schotland
Verenigde Staten John P. Higgins Opperrechter in Massachusetts
gen.majoor Myron C. Cramer Militair aanklager van het Amerikaanse leger
Nam de plaats in van rechter Higgins in juli 1946

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Bronvermelding[bewerken | brontekst bewerken]

  • Grote Winkler Prins encyclopedie, zevende druk, 1976