Santiago Calatrava

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Santiago Calatrava
Santiago Calatrava in 2010
Persoonsinformatie
Nationaliteit Spaans
Geboortedatum 28 juli 1951
Geboorteplaats Valencia, Spanje
Beroep Architect, ingenieur
Werken
Praktijk ETH Zürich
Belangrijke gebouwen Zie lijst
Prijzen Zie lijst
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Santiago Calatrava Valls (Valencia, 28 juli 1951), kortweg Calatrava, is een Spaanse architect en civiel ingenieur. Hij is bekend voor het ontwerp van vele orioriëntatiepunten wereldwijd, in het bijzonder bruggen, waarin op innovatieve wijze constructief ontwerp met architectuur gecombineerd wordt.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Calatrava afstudeerde aan het Instituut voor architectuur in Valencia (1974) en als ingenieur aan het Instituut voor Technologie (ETH) in Zürich (1981). In datzelfde jaar vestigde hij zijn eerste kantoor in Zürich. In 1989 opende hij een kantoor in Parijs, in 1991 in Valencia en in 2004 in New York.

Door de combinatie van constructieleer en architectuur kan Calatrava in beide richtingen gemakkelijk zijn weg vinden. Hij creëert veel vernieuwende werken met oog voor zowel de vormgeving als de structuur. Aan de andere kant krijgt hij veel kritiek wegens ontsporende budgetten en bouwtermijnen alsook een lage functionaliteit en lage klantentevredenheid. Zijn architectuurstijl zou als neofuturisme omschreven kunnen worden.

In 1979 won hij de Auguste Perret Award omdat hij de kwaliteit van Perrets werk op het gebied van structuren opnieuw leven inblies, en omdat hij opnieuw de nadruk legde op het belang van het hebben van een basisstructuur om een uiteindelijke vorm te creëren.

Kritiek[bewerken | brontekst bewerken]

De projecten van Calatrava zijn controversieel. De vier voornaamste redenen zijn: de hoge budgetten (die doorgaans verdrie- of verviervoudigd worden tijdens de bouw), de hoge onderhoudskosten, de gelijkenissen tussen zijn projecten en de structurele en functionele gebreken. Voorbeelden zijn legio: De glazen tegels van de voetgangersbrug Zubizuri in Bilbao breken met de regelmaat van de klok (600 in tien jaar; kosten voor de gemeente: 300.000 euro) en worden glad bij regen. De luchthaven van Bilbao heeft geen overdekte wachtruimte, wat met het plaatselijke, regenachtige weer problemen oplevert. Ook in Spanje kostte het Paleis van de Kunsten in Valencia meer dan vier keer het oorspronkelijke gebudgetteerde bedrag van 100 miljoen euro. In datzelfde Valencia kostte de Stad van de Kunst en de Wetenschap 1,3 miljard euro. Momenteel[(sinds) wanneer?] heeft Calatrava ruzie met de regering van de regio Valencia: verschillende ernstige structurele gebreken zijn geconstateerd aan het Paleis der Kunsten.[1]

Calatrava werd in 1996 uitgekozen om een brug over de Canal Grande van Venetië te ontwerpen. Tijdens de bouw werden verscheidene structurele veranderingen doorgevoerd wegens de mechanische instabiliteit en het hoge gewicht van de brug, waardoor de oevers van het kanaal konden inzakken. Dit project werd in tien jaar tijd acht keer doorgelicht door verschillende auditbureaus en de kostprijs van het project viel driemaal hoger uit dan het oorspronkelijke budget. In 2008 werd de brug uiteindelijk voltooid; de burgemeester besloot deze echter niet feestelijk in te wijden wegens de vele polemieken rond het bouwwerk. Momenteel[(sinds) wanneer?] wordt Calatrava door het Italiaanse Rekenhof aansprakelijk gehouden voor het toebrengen van "schade" aan de openbare schatkist. De kosten voor het onderhoud van de brug zijn disproportioneel en het Rekenhof spreekt daarom van een structurele en chronische disfunctie van de brug.[2]

De algemene kritiek op het werk van Calatrava werd in 2009 weergegeven in de Amerikaanse krant The New York Times, in een artikel over zijn project voor het vervoersknooppunt op Ground Zero. De krant schreef over de "opvallende discrepantie tussen de extravagantie van de architectuur en de bescheiden functie ervan".[3] Na vier jaar, in 2013, kwam dezelfde krant tot de conclusie dat het project al dubbel zoveel heeft gekost, na zes jaar vertraging nog niet af was en vele structurele en functionele problemen kende.[4] Het station Luik-Guillemins kreeg soortgelijke kritiek wegens ontspoorde budgetten en het "megalomane karakter" van zijn bouwwerken.[5] Ook in Spanje kreeg Calatrava veel kritiek om dezelfde redenen.[6][7]

Ten slotte krijgt hij ook kritiek om de fiscale 'constructies' die hij opzet: zijn bedrijf werkt vanuit Zwitserland waardoor het belastingvrij kan opereren in de landen waar de bouwwerken worden gerealiseerd.[8]

Bouwwerken[bewerken | brontekst bewerken]

De Turning Torso in Malmö, ontworpen door Santiago Calatrava
De Snarenbrug in Jeruzalem, mei 2008

Gebouwen[bewerken | brontekst bewerken]

- Overkapping van het Olympisch Stadion
- Overdekte wielerbaan

In aanbouw[bewerken | brontekst bewerken]

Bouw stopgezet[bewerken | brontekst bewerken]

Bruggen[bewerken | brontekst bewerken]

Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1979 August Perret Award
  • 1992 London Institution of Structural Engineers Gouden Medaille
  • 1993 Toronto Municipality Urban Design Award
  • 1996 Gouden Medaille voor exelentie in de Fijne Kunsten van het Ministerie van Cultuur uit Granada
  • 1997 Honoris Causa graad uitgereikt door de Universiteit Delft
  • 1999 Prince of Asturias Award in Kunst
  • 2000 Algur H. Meadows Award voor excellentie in de Kunst van de Meadows School of the Arts, Southern Methodist University
  • 2004 James Parks Morton Interfaith Award van de Interfaith Center of New York
  • 2005 American Institute of Architects Gold Medal
  • 2006 Eugene McDermott Award in de Kunsten van de Raad voor de Kunsten van MIT (Massachusetts Institute of Technology)
  • 2006 Ere-Ingenieur van het Rensselaer Polytechnic Institute
  • Erkenning als een wereldwijde leider voor de toekomst door het Wereld Economisch Forum in
  • 2007 Ere-Ingenieur van Columbia University
  • 2007 Spaanse Nationale Architectuur Award
  • 2008 Doctor Philosophiae, Honoris Causa van Tel Aviv University, Israël
  • 2008 Gran Cruz de la Orden de Jaume, Generalitat Valenciana, Spanje
  • 2009 Golden Building Award, prijs ter ere van 50 jaar Batibouw, België
  • 2009 Doctor honoris causa of Lettres van de Universiteit van Oxford, Groot-Brittannië
  • 2009 ECCS European Steel Design Award tijdens de Europese Conventie voor staal, België
  • 2010 Ereburger van de stad Luik
  • 2010 Doctor honoris causa van de universiteit van Luik, België

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Galerij[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Santiago Calatrava van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.