Scapanorhynchus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Scapanorhynchus
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Scapanorhynchus
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Chondrichthyes (Kraakbeenvissen)
Onderklasse: Elasmobranchii (Haaien en roggen)
Orde: Odontaspidida
Familie: Scapanorhynchidae
Geslacht
Scapanorhynchus
Woodward, 1889
Typesoort
Rhinognathus lewisii Davis, 1887
soorten
  • P. lewisii (Davis, 1887)
  • S. praeraphiodon Sokolov, 1978
  • S. rapax Quaas, 1902
  • S. raphiodon (Agassiz, 1843)
  • S. texanus (Roemer, 1852)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Scapanorhynchus is een geslacht van uitgestorven haaien die leefden in het Krijt en wereldwijd waren vertegenwoordigd. De naam en beschrijving van de typesoort Rhinognathus lewisii werden in 1887 door James William Davis gepubliceerd.[1] De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1889 voorgesteld door Arthur Smith Woodward.[2]

Kenmerken[bewerken]

Dit geslacht behoorde tot de eerste 'recente' haaien, de Odontaspidida, met een sterk verlengde, afgeplatte snuit, en tanden die geschikt waren voor het verscheuren van grote prooien.

Deze carnivoren bewogen zich door het water met een golvende beweging van het lichaam, zoals moderne haaien doen. De bek kon extra ver worden geopend, hetgeen mogelijk werd gemaakt door een gewricht tussen de bovenkaak en de schedel. De dieren bezaten grote hersenen; in het bijzonder de lobben die in verband staan met het reukzintuig waren hoog ontwikkeld.

Leefwijze[bewerken]

Het dieet bestond uit schaaldieren, mosselen en kleine vissen.