Sietske Bergsma

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sietske Bergsma
Sietske Bergsma
Sietske Bergsma
Algemene informatie
Nationaliteit Nederlandse
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep Columnist, essayist
Bekend van ThePostOnline
Website The Fire Online
Portaal  Portaalicoon   Media

Sietske Bergsma is een Nederlands publicist. Zij is bekend van opiniërende columns in ThePostOnline. Ook produceert zij videocolumns en -interviews.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Bergsma heeft van 1998 tot 2004 rechtsgeleerdheid gestudeerd aan de Universiteit Leiden[1] en zij heeft een promotietraject afgelegd onder begeleiding van Andreas Kinneging waar ze het geweldsmonopolie van de overheid onderzocht.[2]. Van 2005 tot 2007 was zij universitair docent strafrecht in aan de Universiteit Leiden en de Universiteit van Amsterdam.[1] Van 2007 tot 2010 werkte Bergsma als strafrechtadvocaat en advocaat in familiezaken.[1] Ook was zij in 2012 secretaris van de vereniging Beter Onderwijs Nederland.[3]

Sietske Bergsma begon haar loopbaan als opiniërend publicist bij Jalta.nl in 2010, waar ze in 2016 opstapte.[4] Sindsdien publiceert zij bij ThePostOnline,[5] en publiceert zij videocolumns en -interviews op haar eigen YouTube-kanaal,[6] het YouTube-kanaal van uitgeverij De Blauwe Tijger,[7] en op haar eigen website The Fire Online en heeft ze meegewerkt aan interviews bij Café Weltschmerz.[8]

Met de Nederlandse onafhankelijke film- en documentairemaker Marijn Poels publiceerde Sietske Bergsma een serie gesprekken op YouTube.[9] Voorts werkte zij mee aan diens documentaire Paradogma (2018).[10][11]

Opvattingen[bewerken | brontekst bewerken]

Het thema van deze tijd is volgens Bergsma de zwakke positie van het individu ten opzichte van de groep. Het gelijkheidsideaal en de multiculturele samenleving ziet zij als vervormingen van de werkelijkheid waarmee de democratie van binnenuit wordt bedreigd. Het establishment en de mainstream journalistiek werken volgens haar mee aan die vervorming, door critici weg te zetten als islamofoob of antidemocratisch.[12] Bergsma waarschuwt voor het gebrek aan het open debat op universiteiten.[13] Antisemitische incidenten worden volgens haar in Duitsland vaak ten onrechte aan extreemrechts toegeschreven, terwijl antisemitische tendensen uit islamitische kringen volgens haar door de Duitse politie worden gebagatelliseerd.[14]

Haar opvattingen worden door Vrij Nederland aangeduid als nieuwrechts.[12] NRC Handelsblad noemde haar "anti-links".[15] De Volkskrant ziet in Bergsma een "binnen reactionair-rechts aan de weg timmerende publicist".[16]

Kritiek[bewerken | brontekst bewerken]

Politicoloog en publicist Joshua Livestro verwijt Bergsma dat zij met haar werk over gaslighting lezers aanzet om te geloven in complottheorieën.[17] De Nederlandse historicus Ewout Klei verwijt Bergsma dat zij islamofobie verspreidt[18] en dat zij een cultuurmarxististisch complot ziet achter een folder over transseksualiteit voor 4-jarigen.[19]

Persoonlijk[bewerken | brontekst bewerken]

Van 2015 tot 2020 woonde Bergsma met haar gezin in Berlijn.[12]