Revolutionair Socialistische Partij: verschil tussen versies

Naar navigatie springen Naar zoeken springen
geen bewerkingssamenvatting
| splitsing = [[Action Socialiste Révolutionnaire|ASR]]
| opgegaan = [[Belgische Socialistische Partij|BSP]]
| exnaam = 1936: RSP-PSR<br/>1941: RCP-PCR<br/>1946: ICP
| opheffing =
| actief in = {{BE}}
| jongeren =
}}
De '''Revolutionair Socialistische Partij''' (RSP), in het [[Frans]]: ''Parti Socialiste Revolutionnaire'' (PSR), was een [[België|Belgische]] [[Trotskisme|trotskistische]] politieke partij, die in 1941 de naam veranderde in '''Revolutionair Communistische Partij''' (RCP, frans: ''Parti Communiste Révolutionnaire''), en in 1946 in '''Internationale Communistische Partij''' (ICP).
 
== Historiek ==
=== Voorgeschiedenis ===
In 1928 zette de ''[[Kommunistische Partij van België]]'' (KBP) de trotskisten binnen de KPB uit de partij. Deze strekking richtte vervolgens naar Trotski's voorbeeld de [[Kommunistische Oppositie]] op.
Uit [[entrisme|entristische]] overwegingen traden deze leden, met uitzondering van de Spartacus-groep rond [[Georges Vereeken]], later toe tot de [[Belgische Werklieden Partij]] (BWP) onder de naam [[Action Socialiste Révolutionnaire]] (ASR). Tot ongenoegen van de BWP-leiding spraak de ASR zich uit voor de vorming van een [[Vierde Internationale]]. Toen ASR-voorman [[Walter Dauge]] in 1936 weigerde het partijprogramma van de BWP te ondertekenen, werd hij uit de partij gezet en met hem iedereen die het met hem eens was. Verschillende vakbondsleden, soms hele vakbondstakken werden niet enkel uit de BWP gezet, en meteen ook uit het [[Algemeen Belgisch Vakverbond]]. Opgemerkt moet worden dat verschillende trotskisten wel degelijk lid bleven van de BWP.
Tijdens de [[Belgische verkiezingen 1936]] kwam de ASR op als onafhankelijke partij, gesteund door Vereekens Spartacus-groep. Waar ze geen lijsten kreeg samengesteld, riep de ASR op te stemmen voor de BWP (en dus niet voor de Kommunistische Partij van België). De ASR haalde tijdens de verkiezingen weinig successen.
 
=== Revolutionair Socialistische Partij ===
Door de verkiezingsuitslag herenigden de ASR en de Spartacus-groep, en op 11 oktober 1936 werd de Revolutionair Socialistische Partij gesticht, die zowel in [[Vlaanderen]] als [[Wallonië]] actief was, met een duidelijk overwicht voor de Waalse zijde. Op haar hoogtepunt had de partij ongeveer 800 leden. [[Walter Dauge]] won in 1938 40% van de stemmen (genoeg voor een meerderheid van zes van de elf zetels) in de gemeenteraad van [[Flénu]]. Koning [[Leopold III van België]] weigerde echter Dauge te benoemen als burgemeester omwille van Dauges revolutionaire ideeën.
 
De Revolutionaire Socialistische Partij verloor steeds meer leden en er waren interne meningsverschillen over de [[Vierde Internationale]]. Hierop stapte [[Georges Vereeken]] uit de partij om de splintergroep [[Contre le Courant]] op te richten. [[Walter Dauge]] hield op politiek actief te zijn na zijn arrestatie (en een nieuwe arrestatie in mei 1940), en het verlies van deze leidersfiguur leidde tot een sterke inkrimping van het aantal leden in de [[Borinage]].
 
=== Revolutionair Communistische Partij ===
Net voor het uitbreken van de [[Tweede Wereldoorlog]] werd de partij versterkt door gevluchte trotskisten uit [[Duitsland]] en [[Oostenrijk]]. Tijdens de oorlog traden bovendien ook nog [[Joden|Joodse]] jongeren toe. De interne verdeeldheid binnen de partij bleef echter bestaan, waardoor Dauge en Lesoil gedemotiveerd raakten en de partij nog meer leden verloor in haar laatste bastion, de [[Borinage]].
 
Tijdens de inval in Rusland verhoogde de Duitse bezetter de vervolging van [[communisme|communisten]] en verschillende kopmannen van de RSP werden gearresteerd en gedeporteerd. [[Léon Lesoil]] overleefde de deportatie naar een werkkamp niet en overleed in 1942 aan ontbering. [[Abraham Léon]] stierf door ziekte in het [[concentratiekamp]] van [[Auschwitz (concentratiekamp)|Auschwitz]]. Ook veel andere leden lieten het leven tijdens de oorlog. De partij, die voor de oorlog al een minipartij was geworden, werd hierdoor herleid tot een vijftigtal leden.
 
=== Internationale Communistische Partij ===
Na de oorlog bleef trotskistische pers verboden. Er werden in de naoorlogse dagen nog wat nieuwe leden verworven en er kwam een verzoening met Vereekens fractie (een twintigtal leden). De partij werd in januari 1946 heropgericht, ditmaal onder de naam ''Internationale Communistische Partij'' (ICP). Deze partij telde nooit meer dan 100 leden.
 
Nieuwe interne verdeeldheid leidde tot het opdoeken van de afdelingen in [[Moeskroen]], [[Luik (stad)|Luik]], [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]], [[Gent]] en de Borinage. In 1949 bleven nog een twintigtal leden over verspreid over 3 afdelingen: Brussel, Charleroi en Le Centre.
63.593

bewerkingen

Navigatiemenu