Suriname (rivier)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Suriname
De Jules Wijdenboschbrug over de Surinamerivier
De Jules Wijdenboschbrug over de Surinamerivier
Lengte 480 km
Van Gran Rio en Pikin Rio
Naar Atlantische Oceaan
Stroomt door Suriname
Portaal  Portaalicoon   Geografie
De monding van de Suriname

De Surinamerivier is een 480 km lange rivier in het centrum en oosten van Suriname. De rivier ontspringt in de hooglanden onder de naam Gran Rio op de grens tussen het Wilhelminagebergte en het Eilerts de Haangebergte.

Na het Brokopondostuwmeer stroomt de rivier langs Brokopondo, Berg en Dal, de transmigratiedorpen Klaaskreek en Nieuw-Lombé, Jodensavanne, Carolina, Ornamibo en Domburg, alvorens de hoofdstad Paramaribo op de linkeroever en Meerzorg aan de andere oever te passeren. Bij Nieuw-Amsterdam voegt zich de Commewijnerivier bij de Surinamerivier, en direct daarna mondt de Surinamerivier bij de zandtong Braamspunt uit in de Atlantische Oceaan.

De rivier is breed en ondiep en kent diverse stroomversnellingen. In district Brokopondo is hij voorzien van een dam: Afobakadam. Door de aanleg van deze dam is het Brokopondostuwmeer ontstaan. Het bovenstroomse deel loopt vrijwel geheel door het district Sipaliwini en het benedenstroomse deel loopt door of langs de districten Brokopondo, Para, Commewijne, Wanica en Paramaribo.

Scheepvaart[bewerken]

Voor de import en export is de Surinamerivier veruit de belangrijkste rivier van Suriname. Niet alleen verlaten alle schepen met bauxieterts, aluinaarde en aluminium het land via de monding van de Surinamerivier, ook varen schepen met voor Suriname onontbeerlijke goederen en stoffen langs Braamspunt het land in om hun waar te lossen in de havens van Paramaribo pal ten zuiden van het stadscentrum, of bij de havens van Smalkalden en Paranam - circa 30 km van Paramaribo - die van levensbelang zijn voor de bauxietindustrie. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog heeft een bemanningslid van het Duitse schip de Goslar zijn schip in de Surinamerivier laten zinken om het niet te laten vallen in Geallieerde handen.

Bruggen[bewerken]

Brug over de Surinamerivier nabij de Afobakadam

Anno 2016 zijn er vier bruggen over de Surinamerivier: de Jules Wijdenboschbrug in Paramaribo (2000), een stalen brug bij Afobaka, de Suralcobrug bij Paranam (2006) en een brug bij Carolina (2014). In 2000 werd de Jules Wijdenboschbrug bij Paramaribo officieel geopend door de president die de opdracht tot de bouw van de brug had gegeven en tevens de naamgever ervan is: Jules Wijdenbosch. De brug ontsluit het ten oosten gelegen deel van Suriname. Bij Carolina, circa vijftig kilometer ten zuiden van Paramaribo, is er een houten brug over de rivier, die echter beschadigd is geraakt tijdens de Surinaamse burgeroorlog. Een betonnen brug op de plaats van de oude houten brug werd toen gebouwd, die echter zwaar beschadigd raakte in oktober 2007 bij een aanvaring door een zandboot. Vijf kilometer verderop werd een nieuwe brug gerealiseerd in 2014.

Recreatie[bewerken]

Een blik stroomopwaarts bij White Beach

Nabij Domburg is van wit zand een kunstmatig strand opgespoten langs de Surinamerivier . De bijbehorende strook zwemwater is met netten afgeschermd van de rest van de rivier, vanwege de piranha's. De verdere recreatievoorzieningen maken van dit 'White Beach' een populaire weekendbestemming. Verder stroomafwaarts heb je Overbridge, dat veel overeenkomsten vertoont met 'White Beach'. Bij de samenvoeging van de Surinamerivier en de Commewijnerivier bevindt zich 'Fort Nieuw-Amsterdam' dat nu een openluchtmuseum is. Hier zijn er heel wat oude kanonnen, bunkers en ander oud oorlogsmateriaal te zien alsook de vroegere gevangenis van het fort.

Overstroming[bewerken]

In mei 2006 traden de Boven-Suriname en de Marowijne buiten hun oevers door hevige regenval. Dit leidde tot zware overstromingen. Op 11 mei waren 175 dorpen getroffen en hebben ongeveer 25.000 mensen hun huis moeten verlaten om te vluchten voor het water. Het betrof veelal Marrons. Velen van hen zijn gevlucht naar familieleden in hoger gelegen dorpen. President Venetiaan riep de getroffen gebieden uit tot rampgebied.