TINKEBELL

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
TINKEBELL
TINKEBELL bij TEDxAmsterdam 2012
Persoonsgegevens
Volledige naam Katinka Simonse
Pseudoniem TINKEBELL
Geboren 10 juni 1979
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Nationaliteit Nederlandse
Beroep(en) Kunstenaar
Oriënterende gegevens
Periode circa 2004
RKD-profiel
officiële website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Protestactie bij de ingang van de Stadsschouwburg tegen haar optreden bij TEDxAmsterdam (2012)

TINKEBELL, pseudoniem van Katinka Simonse (Goes, 10 juni 1979), is een Nederlandse kunstenares, die vooral bekend is om het verwerken van dieren in haar werken. In de loop van haar carrière werden haar kunstprojecten steeds sterker politiek en maatschappelijk geëngageerd. De TINKEBELL Foundation beoogt de wereld te redden.[1]

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

TINKEBELL groeide op in Goes. Haar middelbare schoolopleiding volgde ze van 1990 tot 1995 aan Het Goese Lyceum. Tijdens haar jeugd had ze te maken met huiselijk geweld, hetgeen ze in 2021 openhartig besprak in de talkshow van Humbero Tan op RTL 4. In 1997/1998 volgde ze een studie reclame aan de MBO in Boxtel, aansluitend een studie aan de Fontys Academie voor Beeldende Vorming (MFA Design) in Tilburg (1998-2000). In 2003 startte ze haar opleiding aan het Sandberg Instituut in Amsterdam,[2] waar ze in 2005 afstudeerde aan de afdeling Design.

Werken[bewerken | brontekst bewerken]

My dearest cat Pinkeltje[bewerken | brontekst bewerken]

In 2004 verkreeg TINKEBELL landelijke bekendheid met een handtas die zij gefabriceerd had van het bont van haar eigen kat. Zij gaf daarbij aan het dier zelf gedood te hebben, door het de nek te breken en te villen.[3] Doel van dit werk was de vraag op te roepen waarom het wel maatschappelijk geaccepteerd is productiedieren als koeien en varkens te doden voor consumptie, maar een huisdier niet. De twee jaar oude kat was volgens TINKEBELL gedeprimeerd.[4][5] Onder andere naar aanleiding van de ophef rondom My dearest cat Pinkeltje is het sinds 2014 in Nederland verboden om je eigen huisdier te doden.[6]

Save the males[bewerken | brontekst bewerken]

In juni 2007 werden Kamervragen gesteld door de Partij voor de Dieren naar aanleiding van een project van TINKEBELL. Tijdens een eco-designmarkt in Platform 21 in Amsterdam dreigde zij zestig kuikentjes door een versnipperaar te halen, om te laten zien hoe in de veehoudende sector bijna altijd wordt omgegaan met mánnelijke kuikens.

Save the pets[bewerken | brontekst bewerken]

Begin 2008 deed TINKEBELL opnieuw van zich spreken door de tentoonstelling Save the pets, waarbij ze, in galerie Masters in Amsterdam, 95 hamsters tegelijk liet rondlopen in zogenaamde hamsterballen. Zij wilde hiermee laten zien hoe mensen omgaan met hun huisdieren. Ook hierbij was haar uitgangspunt de dubbele moraal die mensen ten aanzien van dieren erop nahouden, omdat niemand protesteert over één hamster in een bal. Als eerder gaf zij diverse interviews op televisie en in de kranten. Op 24 januari nam de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming alle hamsters in beslag. De Partij voor de Dieren stelde opnieuw Kamervragen.

Op 8 september 2009 en 6 mei 2010 stond zij als verdachte van dierenmishandeling voor de politierechter in Amsterdam. Deze verwees de zaak uiteindelijk door naar de meervoudige strafkamer in Amsterdam. Op 7 januari 2011 vond de zitting plaats.[7] Op 21 januari verklaarde de rechtbank het ten laste gelegde niet bewezen en sprak Simonse daarvan vrij.[8]

Dearest TINKEBELL[bewerken | brontekst bewerken]

TINKEBELLs werk leverde meermaals een storm aan publiciteit en kritiek op, inclusief haatmail en doodsbedreigingen. Een deel van deze hatemail en bedreigingen werd door TINKEBELL gebundeld en in 2009, in samenwerking met kunstenaar/ontwerper Coralie Vogelaar, gepubliceerd in het boek Dearest TINKEBELL. Daarin staan, naast zo'n duizend hatelijke teksten (uit 'meer dan honderdduizend', aldus de auteurs[4]) ook persoonlijke gegevens van de afzenders vermeld. Vogelaar deed daarbij het speurwerk naar de persoonsgegevens in wat zij noemt 'de oksel van het internet', doelend op persoonlijke weblogs en Hyvespagina's.[9]

Home Sweet Home[bewerken | brontekst bewerken]

Voor het bevrijdingsfestival in Vlissingen in 2013 ontwierp TINKEBELL het kunstprojest Home Sweet Home. In het tijdelijk Kunsthuis Tinkebell vertoefden twee illegale, uitgeprocedeerde asielzoekers. Ze wilde, samen met beide mannen, haar statement hieromtrent gedurende de hele maand mei exposeren, maar de burgemeester van Vlissingen maakte daar vroegtijdig een einde aan.[10]

Save Our Children[bewerken | brontekst bewerken]

In 2013 maakte TINKEBELL de film Save Our Children, als onderdeel van een kunstproject over een mogelijke voedselcrisis. Ze liet zich toen steriliseren, om de uiterste consequentie van oprakend fosfaat te tonen. Er werden kamervragen gesteld en beleids- en wetswijzigingen doorgevoerd naar aanleiding van haar werken. Het beleid rondom terugwinning van dierlijke fosfaten werd aangepast.

Reis naar Bangladesh[bewerken | brontekst bewerken]

In april 2014 reisde TINKEBELL namens Humanity House naar Bangladesh. Ze bezocht de rampplek Rana Plaza en betuigde respect aan de slachtoffers.[11][12]

Reis naar Afghanistan[bewerken | brontekst bewerken]

TINKEBELL reisde in maart 2015 naar Afghanistan, uit bezorgdheid over het lot van de uitgezette Afghaan Feda Amiri en zijn dochter Tamana, die hem was gaan zoeken. Er ontstaat ophef als ze de situatie volgens Omroep Brabant "een toneelstukje" noemt.[13] Deze reis zette de wijze waarop Afghanen worden beoordeeld in hun asielprocedure (1F beleid) opnieuw op de politieke agenda.[bron?]

De Kamerplant Tour[bewerken | brontekst bewerken]

Samen met financieel journalist Arno Wellens organiseerde ze in 2017 De Kamerplant Tour, een zesenhalf uur durende excursie per bus langs brievenbusfima's, over belastingontduiking en de rol die de kamerplant daarin speelt.[14][15]

Kinderpardon[bewerken | brontekst bewerken]

In 2018 leidde haar politieke belangstelling tot betrokkenheid bij de voorgenomen uitzetting van twee Armeense kinderen: Lili en Howick. Samen met Myrthe Hilkens en Esther van Dijke zette TINKEBELL een campagne op die leidde tot een verblijfstatus voor de kinderen.[16] Hierna zette TINKEBELL, samen met Myrthe Hilkens, een strategie op voor een breder kinderpardon. Ze bedachten onder andere de marathondienst binnen het kerkasiel.[17] Bij de kinderpardon campagne was ook Tim Hofman betrokken, die met zijn documentaire 'Terug Naar Je Eige Land' veel aandacht kreeg voor het probleem van een grote groep in Nederland gewortelde kinderen.[18] Uiteindelijk mochten 700 kinderen met hun families in Nederland blijven.[19]

Daniël Buter[bewerken | brontekst bewerken]

In december 2019 zette TINKEBELL een campagne op om de 19-jarige in Nederland geboren Daniël Buter vrij te krijgen, die al vier weken in detentie zat om uitgezet te worden naar de Dominicaanse Republiek.[20][21][22] Daniël mocht na zijn vrijlating opnieuw een verblijfsvergunning aanvragen die drie maanden later, in maart 2020, werd toegekend.

Columnist[bewerken | brontekst bewerken]

TINKEBELL was columnist van OneWorld Magazine (2014-2018) en Het Parool (2016-2017 en opnieuw vanaf zomer 2020).

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2009 - Dearest TINKEBELL, (WBOOKS, EAN 9789089101297)
  • 2013 - De Duitsers zijn uitgeschakeld (Atlas Contact, EAN 9789045022260)
  • 2016 - Waarschuwing: de schrijver van dit boek is kunstenaar (Atlas Contact, EAN 9789045033198)
  • 2018 - Het gevaar van angst, Hypochonderen in Fukushima (Atlas Contact, EAN 9789045034751)

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Tinkebell van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.