Valentijn de Hingh
| Valentijn De Hingh | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Geboren | 5 mei 1990 | |||
| Land |  Nederland | |||
| Beroep | model, columnist, journalist | |||
| Jaren actief | 2007-heden | |||
| Opleiding gevolgd aan | Universiteit van Amsterdam[1] | |||
| Lengte | 185.42[2] | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| ||||
Valentijn de Hingh (5 mei 1990) is een Nederlands model, columnist, dj en journalist.[3]
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Ze groeide op in Lelystad[4] en woont in Amsterdam waar ze literatuurwetenschappen, Frans en wijsbegeerte studeerde aan de Universiteit van Amsterdam.[5] In augustus 2014 behaalde De Hingh haar Bachelor of Arts in de literatuurwetenschap.
De Hingh is non-binair en transgender.[6] Na haar genderbevestigende operatie in 2007 werkte ze als model voor onder andere Martin Margiela, Tom Ford en Love Magazine. Daarnaast schreef ze voor Spunk.[7] Op 12 januari 2012 won ze de Elle Personal Style Award.[8][9] In 2010 begon ze als assistant booker te werken voor het prestigieuze modellenbureau Paparazzi in Amsterdam.[7]
De Hingh is sinds 2016 ambassadeur van Pride Amsterdam.[10] De Hingh was daarmee de eerste transgender ambassadeur.[11]
Documentaire Valentijn
[bewerken | brontekst bewerken]De Hingh werd bekend door de documentaire Valentijn uit 2007, waarin haar transitie van man naar vrouw negen jaar werd gevolgd door documentairemaker Hetty Nietsch.[12]
Terugkijkend tien jaar later, zegt ze hierover: "(...) na mijn transitie kwam ik erachter dat het ook ánders kan. Je hoeft je niet per se in één van die twee hokjes te wurmen. Er bestaat ook iets tussenin. Ik had dat graag wat eerder geweten."[7]
In een interview in 2023 zegt De Hingh dat ze geen spijt heeft van haar genderbevestigende operaties, maar wel wenste dat haar meer keuzevrijheid voor mensen die niet man of vrouw zijn was geboden.[13]
Televisie
[bewerken | brontekst bewerken]In 2013 nam ze deel aan het programma Expeditie Robinson,[9] waarin ze net de samensmelting niet haalde. Ze viel af in aflevering 7 (13e dag) op 17 oktober 2013, waar 1,3 miljoen mensen naar keken, samen met Sanne Vogel.
In 2019 maakte De Hingh de VPRO-documentaire Halfgoden.[14] De Hingh bezoekt hierin India om de cultuur rondom het derde geslacht te onderzoeken, de zogenoemde 'hijras'.[15]
De Correspondent
[bewerken | brontekst bewerken]Sinds februari 2020 werkt De Hingh bij De Correspondent, eerst als 'Correspondent Identiteit' en later als 'Correspondent Populaire cultuur'. Ze publiceert daar onder andere journalistiek onderzoekswerk en opiniestukken rondom diversiteit, inclusie en gender.[6]
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- Valentijn de Hingh - profielpagina bij De Correspondent
Bronvermelding
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ "Meet Valentijn de Hingh, the Latest transgender model"; geraadpleegd op: 4 maart 2020; gepubliceerd in: Fashionista; auteur (als tekenreeks): Mickie Meinhardt; taal van werk of naam: Engels; datum van uitgave: 13 juni 2011.
- ↑ "Meet Valentijn de Hingh, the Latest transgender model"; geraadpleegd op: 4 maart 2020; gepubliceerd in: Fashionista; auteur (als tekenreeks): Mickie Meinhardt; datum van uitgave: 13 juni 2011; oorspronkelijke schrijfwijze: 6'1"; taal van werk of naam: Engels.
- ↑ Henk van Straten, Valentijn de Hingh: 'Ik ben een niks-ist'. Elle (14 oktober 2017). Gearchiveerd op 4 maart 2025. Geraadpleegd op 5 maart 2025.
- ↑ De springplank van transgender model Valentijn de Hingh. KRO-NCRV. Geraadpleegd op 31 mei 2026.
- ↑ (en) van der Sanden, Gijs, 'Valentijn was gewoon Valentijn'. Folia Magazine 14-15 pp. 22-25 (14 december 2012). Geraadpleegd op 31 mei 2026.
- 1 2 Valentijn de Hingh, Valentijn De Hingh - Ik ben man noch vrouw, en jullie nieuwe correspondent Identiteit. De Correspondent (24 februari 2020). Gearchiveerd op 4 maart 2025. Geraadpleegd op 4 maart 2025.
- 1 2 3 (en) Valentijn de Hingh. Vogue Italia (10 juni 2011). Gearchiveerd op 4 maart 2025. Geraadpleegd op 5 maart 2025.
- ↑ Lautenbach, Simone, Valentijn de Hingh & Maaike Staal winnen Elle Style Awards. Algemeen Dagblad (12 januari 2012). Geraadpleegd op 31 mei 2026.
- 1 2 Valentijn overleeft op tv: de transgender is overal. RTL Nieuws (5 september 2013). Gearchiveerd op 27 december 2024. Geraadpleegd op 4 maart 2025.
- ↑ Valentijn de Hingh (zij/haar). WorldPride Amsterdam 2026. Geraadpleegd op 31 mei 2026.
- ↑ Rowan Blijd & Renova Keteldijk, Valentijn de Hingh. VPRO (21 oktober 2016). Geraadpleegd op 31 mei 2026.
- ↑ Hetty Nietsch (dir.), Valentijn. NPO Doc (3 mei 2012). Geraadpleegd op 31 mei 2026.
- ↑ ‘De maatschappij is nog steeds bikkelhard voor iedereen die afwijkt van bestaande gendernormen’
. Volkskrant (12 augustus 2023). Gearchiveerd op 20 april 2024. Geraadpleegd op 4 maart 2025. “"Ik heb geen spijt van mijn operaties, maar ik denk dat ik had kunnen profiteren van meer keuzevrijheid. Ik zag als kind geen alternatieven in mijn omgeving. Mijn psycholoog op de genderpoli vertelde wel dat er mensen waren die tussen man en vrouw inzaten, maar daar begreep ik niets van. Ik dacht: moet ik later dan de ene dag als man, en de volgende dag als vrouw naar kantoor?"” - ↑ Linnemann, Esma, Maak ruimte binnen de norm. De Volkskrant (12 augustus 2023). Geraadpleegd op 31 mei 2026.
- ↑ van Erp, Tim, Waarom Nederland volgens model Valentijn de Hingh niet zo tolerant is. Linda (28 juli 2019). Geraadpleegd op 31 mei 2026.
