Veliko Tarnovo (oblast)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Veliko Tarnovo
Област Велико Търново
Oblast van Bulgarije Flag of Bulgaria.svg
Kaart van Veliko Tarnovo
Situering
Planregio Noord-Centraal
Coördinaten 43°19'NB, 25°33'OL
Algemeen
Oppervlakte 4.662 km²
Inwoners (31 december 2019 [1]) Gedaald 232 568
(51 inw./km²)
Gemeentes 10
Hoofdplaats Veliko Tarnovo
Overig
Nummerplaat BT
Portaal  Portaalicoon   Bulgarije

Veliko Tarnovo (Bulgaars: Велико Търново) is een oblast in het centrale noorden van Bulgarije. De hoofdstad is het gelijknamige Veliko Tarnovo en de oblast telde op 31 december 2019 zo'n 232.568 inwoners.

Bevolking[bewerken | brontekst bewerken]

Op 31 december 2019 telde de oblast Veliko Tarnovo 232.568 inwoners, waarvan 164.538 in 14 verschillende steden en 68.030 verspreid over 322 dorpen op het platteland. Net als elders in Bulgarije kampt ook Veliko Tarnovo met een intensieve bevolkingskrimp. De meeste plattelandsgebieden hebben in de 21ste eeuw een veel kleinere bevolking dan in de periode 1934-1946, terwijl het inwonersaantal in gemeenten met een hoge urbanisatiegraad relatief stabiel gebleven is.

De bevolkingsontwikkeling van oblast Veliko Tarnovo
Jaar 1934 1946 1956 1965 1975 1985 1992 2001 2011 2019
gemeente Veliko Tarnovo 68 166 68 761 69 456 76 021 91 162 97 981 93 796 90 432 88 670 86 516
gemeente Gorna Orjachovitsa 38 881 42 167 45 133 51 833 58 413 62 634 58 304 53 131 46 685 41 334
gemeente Svisjtov 43 870 48 637 51 693 52 098 56 264 52 779 50 177 47 629 42 734 34 312
gemeente Pavlikeni 46 611 49 679 49 118 47 606 43 191 38 601 35 238 31 312 23 869 20 605
gemeente Polski Trambesj 34 557 37 001 35 803 30 344 27 277 23 610 21 150 18 678 14 451 12 200
gemeente Ljaskovets 18 686 18 623 18 120 19 462 19 454 18 401 17 479 15 570 13 397 11 810
gemeente Strazjitsa 35 056 36 468 31 839 26 995 23 750 20 699 18 759 16 504 12 721 11 561
gemeente Elena 27 209 26 676 24 870 19 213 16 546 14 722 13 581 11 339 9 434 8 389
gemeente Zlataritsa 12 463 14 328 10 994 9 176 7 491 6 316 5 855 4 948 3 991 3 641
gemeente Soechindol 9 126 10 357 7 876 6 500 5 470 4 249 3 912 3 629 2 542 2 200
oblast Veliko Tarnovo 334 622 352 697 344 902 339 248 349 018 339 992 318 251 293 172 258 494 232 568

Etniciteit en taal[bewerken | brontekst bewerken]

De Bulgaren vormen de grootste etnische groep. In de volkstelling van 2011 verklaarde 90,3% van de bevolking etnisch Bulgaars te zijn. Zij vormen de meerderheid in alle gemeenten, variërend van 73,6% in de gemeente Soechindol tot 94,7% in de gemeente Ljaskovets. De grootste minderheid bestaat uit de Bulgaarse Turken. In 2011 vormden de Turken 6,7% van de totale bevolking. De Turken woonden vooral in plattelandsgebieden verspreid over de hele oblast, maar in de gemeenten Soechindol (18,4%), Zlataritsa (17,3%), Elena (15,3%), Strazjitsa (14,5%) en Polski Trambesj (11,0%) vormen ze een grotere minderheid dan in de rest van de oblast. De Roma vormden een kleine minderheid van 1,6% van de bevolking. Zij waren vooral geconcentreerd in Elena (6,5%), Polski Trambesj (4,0%), Strazjitsa (3,7%) en Soechindol (3,2%). De rest van de bevolking behoorde tot kleinere bevolkingsgroepen of heeft geen antwoord gegeven op de optionele vraag naar etniciteit.

In 2001 was het Bulgaars de moedertaal van 88,2% van de totale bevolking van de oblast. Ongeveer 8,1 procent sprak het Turks en 2,0 procent sprak het Romani als moedertaal.

Religie[bewerken | brontekst bewerken]

In 2011 rekende 79,5% van de bevolking zich tot de Bulgaars-Orthodoxe Kerk. Zo'n 5,9% was islamitisch, 1,6% was katholiek en 0,7% was protestants. In de volkstelling van 2001 rekende nog 87,0% van de bevolking zich tot de Bulgaars-Orthodoxe Kerk, circa 8,9% was moslim, 1,1% was katholiek en 0,1% was protestants.

Leeftijdsstructuur[bewerken | brontekst bewerken]

De bevolking van de oblast is in een drastische tempo aan het vergrijzen en ontgroenen. Op 31 december 2019 was 23,9% van de bevolking 65 jaar of ouder.[2] Dit percentage is hoger dan het Bulgaarse gemiddelde van 21,3%.

Gemeenten[bewerken | brontekst bewerken]