Woeste Hoeve

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Woeste Hoeve
Plaats in Nederland Vlag van Nederland
Woeste Hoeve
Woeste Hoeve
Situering
Provincie Vlag Gelderland Gelderland
Gemeente Vlag Apeldoorn Apeldoorn
Coördinaten 52° 6′ NB, 5° 57′ OL
Portaal  Portaalicoon   Nederland
Uitspanning 'De Woeste 'Hoeve' (1771)

Woeste Hoeve (Nedersaksisch: Weuste Hoeve) is een gehucht in de gemeente Apeldoorn, in de Nederlandse provincie Gelderland. De buurtschap bestaat uit een restaurant, een hotel en een paar huizen.

Geschiedenis[bewerken]

Woeste Hoeve is ontstaan op het kruispunt van de oude Hanzeweg van Arnhem naar Deventer en de hessenweg van Steenderen naar Barneveld.

Daar werd reeds in de Middeleeuwen een uitspanning gebouwd, waar later een gehucht "op Woest Hoef" groeide. Van het gehucht is nu bijna niets meer over, maar de uitspanning, herbouwd in 1771 nadat de oude herberg was afgebrand, staat er nog.

Die brand was aangestoken door een zekere Gerrit. Gerrit was verliefd op het meisje waar zijn broer mee trouwde. Tijdens de huwelijksnacht stak hij hun huis in brand, waardoor het kersverse bruidspaar levend verbrandde. Gerrit werd spoedig door justitie opgepakt, maar desondanks wordt er tot op heden nog beweerd dat men in donkere nachten iemand met een vuurkist door de bossen kan zien dwalen. Men noemt hem Gloeiende Gerrit of Glüende Gerrit (zie ook Van gloeiende kerels en kerkekruiers, Naloop, Blauwe Gerrit en de Gloeiige).

Vorstelijk bezoek[bewerken]

In 1811 verbleef keizer Napoleon Bonaparte hier met Marie Louise. Ook koning Willem III bezocht de herberg regelmatig, op doorreis naar paleis het Loo.

Aanslag op Hanns Rauter[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Aanslag op Hanns Rauter voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nabij Woeste Hoeve vond in de nacht van 6 maart op 7 maart 1945 de aanslag op SS-generaal Hanns Albin Rauter plaats. De bedoeling van het verzet was een Duits legervoertuig te bemachtigen; men wist niet dat Rauter zich in de auto bevond. Rauter was zwaargewond maar overleefde het vuurgevecht. De Duitsers lieten als represaille enkele honderden gevangenen executeren, waarvan 117 bij Woeste Hoeve.

Monument[bewerken]

Oorlogsmonument

In juli 1945 werd reeds een eerste monument opgericht in de vorm van een groot houten kruis. Op een houten bord stond geschreven: "Op 8-3-'45 werden hier 117 Vaderlanders door de Duitsche overweldigers op gruwzame wijze vermoord". Later bleek dat niet alle slachtoffers vaderlanders waren, er waren ook neergeschoten vliegeniers bij, die ondergedoken waren. Op 4 mei 1947 bezocht koningin Wilhelmina het monument. In 1948 werd het houten bord vervangen door een bronzen plaquette. Tot in 1970 werden jaarlijks herdenkingen gehouden.
In 1979 werd het houten kruis vervangen door een nieuw kruis. Er kwam een bankje bij, maar nog steeds stonden de namen van de slachtoffers nergens vermeld. Dat gebeurde pas in 1992, toen het monument werd opgeknapt. Het monument behield het grote kruis. Erachter werd een glazen plaat met de namen van de slachtoffers aangebracht, en voor het monument werd een pleintje aangelegd. Het vernieuwde monument werd op 4 mei 1992 onthuld door de Gelderse commissaris van de Koningin Jan Terlouw. De jaarlijkse herdenking vindt plaats op 8 maart.

Slachtoffers[bewerken]

De slachtoffers waren veelal verzetsmensen en onderduikers uit gevangenissen in Apeldoorn en Doetinchem. De jongste was 17, de oudste 75 jaar. Onder de gevallen slachtoffers bevonden zich onder meer:

Een aantal van de 117 slachtoffers heeft zijn laatste rustplaats gevonden op het Nationaal Ereveld Loenen, onder wie Jan Thijssen.

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  • J. Hooiveld, Operatie Jedburgh: Geheime Geallieerde missies in Nederland 1944-1945, 2014 ISBN 978-90-8953-256-5, pagina 197, 198 (du Bois).
  • A. Korten, Olst 1940-1945: Geschiedenis van de gemeente Olst gedurende de oorlog 1940-1945, Olst, 1947, pagina 36 (Schamhart).

Beluister

(info)