Édith Piaf
| Édith Piaf | ||||
| Édith Piaf tijdens een optreden in Rotterdam, haar laatste optreden in Nederland (1962) | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Volledige naam | Édith Giovanna Gassion | |||
| Geboren | 19 december 1915 | |||
| Overleden | 10 of 11 oktober 1963 | |||
| Land | ||||
| Werk | ||||
| Instrument(en) | Zang | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
|
||||
Édith Giovanna Gassion (Parijs, 19 december 1915 — Plascassier, 10 oktober 1963/officieel in Parijs op 11 oktober 1963) was een Franse chansonnière. Onder het pseudoniem Édith Piaf kreeg ze grote wereldlijke bekendheid. 'Piaf' is een Frans woord voor 'mus'. Piaf zong chansons, waarvan de bekendste zijn: La vie en rose, Non, je ne regrette rien en Milord (geschreven door Georges Moustaki).
Inhoud |
Levensloop en carrière [bewerken]
Édith Piaf werd in Parijs geboren als dochter van een Italiaans-Berberse kroegzangeres en een Franse acrobaat. Zij werd door haar grootmoeder, die in Normandië een bordeel runde, opgevoed. Haar debuut als zangeres maakte ze rond haar 15e jaar, toen zij optrad als straatzangeres. Toen Piaf 17 jaar was, kreeg ze een dochter (Marcelle), verwekt door Louis Dupont, een Parijse bode op wie zij verliefd was. Het kind stierf op tweejarige leeftijd aan een hersenvliesontsteking.
De eigenaar van het Parijse theater Cirque Médrano ontdekte haar toen zij twintig was. In 1936 trad zij voor het eerst op in dat theater.
Ze voelde zich bij het optreden voor publiek extreem nerveus. Het was de nachtclubeigenaar Louis Leplée die haar aanmoedigde om desondanks te zingen. Hij gaf haar haar bijnaam La Môme Piaf (Het Meisje Mus), die ze verder zou houden. Leplée werd kort daarna vermoord. Piaf werd vrijgesproken van medeplichtigheid, waarvan zij aanvankelijk werd verdacht.
Piaf raakte bevriend met verscheidene beroemdheden, zoals de acteur Maurice Chevalier en de dichter Jacques Borgeat. In 1940 werd het toneelspel Le Bel Indifférent voor haar geschreven door Jean Cocteau.
Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog schreef Piaf haar befaamde lied La vie en rose. Zij was toen zowel bij de Duitse bezetters als onder de Franse bevolking een geliefde zangeres. Na de oorlog trad ze overal in Europa op en breidde haar roem zich buiten Frankrijk uit. Haar tragische leven wordt weerspiegeld in haar muziek, met als specialiteit de met hartverscheurende stem voorgedragen scherpe ballade.
De bokser Marcel Cerdan was dé liefde van Piaf. Cerdan was gehuwd en had drie kinderen. Piaf was zijn maîtresse. In 1949 overleed Cerdan door een vliegtuigongeluk. Piaf kwam haar verdriet moeilijk te boven. Toch huwde zij daarna tweemaal. Van 1952 tot 1956 was zij getrouwd met de zanger Jacques Pills en in 1962 trouwde ze met Theophanis Lamboukas (bekend als Théo Sarapo), een 20 jaar jongere zanger en acteur. Het laatste huwelijk leidde tot kritiek. Lamboukas werd verdacht Édith te trouwen om haar roem en geld. Édith eiste publiekelijk haar recht op om hem lief te hebben en zong daarom Le droit d'aimer voor haar geliefde.
Het Parijse Olympia is de plaats waar Édith Piaf bekendheid verwierf en waar zij een paar maanden vóór haar dood een gedenkwaardig concert gaf.
Op 7 april 1963 nam ze haar laatste lied, L'homme de Berlin, op. Het zou pas jaren na haar dood worden uitgebracht.
Overlijden [bewerken]
Piaf stierf aan een inwendige bloeding in Plascassier (gemeente Grasse), een plaatsje in de buurt van Cannes (Zuid-Frankrijk), op 10 oktober 1963. Haar lichaam werd vervolgens per ambulance naar haar huis in Parijs overgebracht, waar het voor publiek werd opgebaard. De bekendmaking van haar dood was pas een dag later, namelijk op 11 oktober. Jean Cocteau, haar grote vriend, werd binnen enkele uren na het horen van dit nieuws door een hartaanval getroffen en stierf. Naar verluidt zou hij hebben gezegd: "Ik ben ongeneeslijk ziek, dat is erg; Piaf is dood, dat is erger". Édith werd begraven op de bekende begraafplaats van Père-Lachaise in Parijs. Haar begrafenis trok honderdduizenden mensen naar de straten van Parijs en de ceremonie bij de begraafplaats werd geblokkeerd door meer dan veertigduizend fans.
Charles Aznavour, die zijn carrièrestart aan Piaf te danken had - ze ging met hem op reis in Frankrijk en de Verenigde Staten -, herinnerde eraan dat de begrafenis van Piaf het enige moment was na de Tweede Wereldoorlog dat het hele verkeer van Parijs stillag.
Betekenis [bewerken]
Vandaag de dag wordt zij nog altijd herinnerd en gerespecteerd als een van de grootste zangeressen die Frankrijk ooit heeft gehad. Haar leven had verschillende kanten: de waaier van haar bekendheid, en dit in scherp contrast met haar droevig persoonlijk leven. Op podia is de echo van Piaf nog regelmatig te horen.
Museum [bewerken]
Er is een museum gewijd aan Piaf: Musée Édith Piaf aan 5, rue Crespin du Gast, 75011, Parijs.
Films [bewerken]
Er zijn diverse films en documentaires over haar leven gemaakt, waaronder La vie en rose/La Môme (2007) van Olivier Dahan, met Marion Cotillard, Gérard Depardieu en Jean-Pierre Martins als hoofdrolspelers (duur: 2 uur en 20 minuten), die - voor Fransen ongebruikelijk - na afloop een applaus veroorzaakt. De stem van Édith Piaf is op authentieke wijze ingezongen door Jil Aigrot.
Radio 2 Top 2000 [bewerken]
| Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 |
'99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Milord | 859 | 1339 | 1404 | 1859 | 1173 | 1549 | 1448 | 1489 | 944 | 1254 | - | 1775 | - | - |
| Non je ne regrette rien | 106 | 234 | 403 | 507 | 312 | 313 | 309 | 236 | 158 | 224 | 277 | 328 | 263 | 413 |
Muziek [bewerken]
- 1925
- Comme un moineau
- 1933
- Entre Saint-Ouen et Clignancourt
- 1934
- L'Étranger
- 1935
- Mon apéro
- La Java de Cézigue
- Fais-moi valser
- 1936
- Les mômes de la clôche
- J'suis mordue
- Mon légionnaire
- Le contrebandier
- La fille et le chien
- La Julie jolie
- Va danser
- Chand d'habits
- Reste
- Les hiboux
- Quand même (uit de film La Garçonne)
- La petite boutique
- Y'avait du soleil
- Il n'est pas distingué
- Les deux ménétriers
- Mon amant de la coloniale
- C'est toi le plus fort
- Le fanion de la légion
- J'entends la sirène
- Ding, din, dong
- Madeleine qu'avait du cœur
- Les marins ça fait des voyages
- Simple comme bonjour
- Le mauvais matelot
- Celui qui ne savait pas pleurer
- 1937
- Le grand voyage du pauvre nègre
- Un jeune homme chantait
- Tout fout le camp
- Ne m'écris pas
- Partance (met Raymond Asso)
- Dans un bouge du vieux port
- Mon cœur est au coin d'une rue
- 1938
- С'est lui que mon cœur a choisi
- Paris-Méditerranée
- La Java en mineur
- Browning
- Le Chacal
- Corrèqu'et réguyer
- 1939
- Y'en a un de trop
- Elle fréquentait la Rue Pigalle
- Le petit monsieur Triste
- Les deux copains
- Je n'en connais pas la fin
- 1940
- Embrasse-moi
- On danse sur ma chanson
- Sur une colline
- c'est la moindre des choses
- Escale
- La fille de joie est triste (L'Accordéoniste)
- 1941
- Où sont-ils, mes petits copains?
- C'était un jour de fête
- C'est un monsieur très distingué
- J'ai dansé avec l'amour (uit de film Montmartre-sur-Seine)
- Tu es partout (uit de film Montmartre-sur-Seine)
- L'Homme des bars
- Le vagabond
- 1942
- Jimmy, c'est lui
- Un coin tout bleu (uit de film Montmartre-sur-Seine)
- Sans y penser
- Un monsieur me suit dans la rue
- 1943
- j'ai qu'à l'regarder...
- Le chasseur de l'hôtel
- C'était une histoire d'amour
- Le brun et le blond
- Monsieur Saint-Pierre
- Coup de grisou
- De l'autre côté de la rue
- La demoiselle du cinqième
- 1944
- Les deux rengaines
- Y'a pas d'printemps
- Les histoires de coeur
- C'est toujours la même histoire
- 1945
- Le disque usé
- Elle a...
- Regarde-moi toujours comme ça
- Les gars qui marchaient
- Il riait
- Monsieur Ernest a réussi
- 1946
- La vie en rose
- Les trois cloches (met Les Compagnons de la chanson)
- Dans ma rue
- J'm'en fous pas mal
- C'est merveilleux (uit de film Étoile sans lumière)
- Adieu mon cœur
- Le chant du pirate
- Céline (met Les Compagnons de la Chanson)
- Le petit homme
- Le roi a fait battre tambour (met Les Compagnons de la Chanson)
- Dans les prisons de Nantes (met Les Compagnons de la Chanson)
- Mariage
- Un refrain courait dans la rue
- Miss Otis regrets
- 1947
- c'est pour ça (uit de film Neuf garçons, un cœur)
- Qu'as-tu fait John?
- Sophie (uit de film Neuf garçons, un cœur)
- Le geste
- Si tu partais
- Une chanson à trois temps
- Un homme comme les autres
- Les cloches sonnent
- Johnny Fedora et Alice blue bonnet
- Le rideau tombe avant la fin
- Elle avait son sourire
- 1948
- Monsieur Lenoble
- Les amants de Paris
- Il a chanté
- Les vieux bateaux
- Il PLEUT
- Cousu de fil blanc
- Amour du mois de mai
- Monsieur X
- 1949
- Bal dans ma rue
- Pour moi tout' seule
- Pleure pas
- Le prisonnier de la tour (Si le roi savait ça Isabelle)
- L'Orgue des amoureux
- Dany
- Paris (uit de film L'Homme aux Mains d'Argile)
- Hymne à l'amour
- 1950
- Hymne à l'amour
- Le chevalier de Paris
- Il fait bon t'aimer
- La p'tite Marie
- Tous les amoureux chantent
- Il y avait
- c'est d'la faute à tes yeux
- c'est un gars
- Hymn to Love
- Autumn Leaves
- The Three Bells
- Le ciel est fermé
- La fête continue
- Simply a Waltz
- La vie en rose (Engelse versie)
- 1951
- Padam... Padam...
- Avant l'heure
- L'Homme que j'aimerai
- Du matin jusqu'au soir
- Demain (Il fera jour)
- C'est toi (met Eddie Constantine)
- Rien de RIEN
- Si, si, si, si (met Eddie Constantine)
- À l'enseigne de la fille sans cœur
- Télégramme
- Une enfant
- Plus bleu que tes yeux
- Le noël de la rue
- La valse de l'amour
- La rue aux chansons
- Jezebel
- Chante-moi (met M. Jiteau)
- Chanson de Catherine
- Chanson bleue
- Je hais les dimanches
- 1952
- Au bal de la chance
- Elle a dit
- Notre-Dame de Paris
- Mon ami m'a donné
- Je t'ai dans la peau (uit de film Boum sur Paris)
- Monsieur et madame
- Ça gueule ça, madame (met Jacques Pills) (uit de film Boum sur Paris)
- 1953
- Bravo pour le clown
- Sœur Anne
- N'y va pas Manuel
- Les amants de Venise
- L'effet qu'tu m'fais
- Johnny, tu n'es pas un ange
- Jean et Martine
- Et moi...
- Pour qu'elle soit jolie ma chanson (met Jacques Pills) (uit de film Boum sur Paris)
- Les croix
- Le bel Indifférent
- Heureuse
- 1954
- La goualante du pauvre Jean
- Enfin le printemps
- Retour
- Mea culpa
- Le "ça ira" (uit de film Si Versailles m'était conté)
- Avec ce soleil
- L'Homme au piano
- Sérénade du pavé (uit de film French Cancan)
- Sous le ciel de Paris
- 1955
- L'Accordéoniste
- Un grand amour qui s'achève
- Miséricorde
- c'est à Hambourg
- Légende
- Le chemin des Forains
- 1956
- Heaven Have Mercy
- One Little Man
- 'Cause I Love You
- Chante-moi (English)
- Don't Cry
- I Shouldn't Care
- My Lost Melody
- Avant nous
- Et pourtant
- Marie la française
- Les amants d'un jour
- L'Homme à la moto
- Soudain une vallée
- Une dame
- Toi qui sais
- 1957
- La foule
- Les prisons du roy
- Opinion publique
- Salle d'attente
- Les grognards
- Comme moi
- 1958
- C'est un homme terrible
- Je me souviens d'une chanson
- Je sais comment
- Tatave
- Les orgues de barbarie
- Eden blues
- Le gitan et la fille
- Fais comme si
- Le ballet des cœurs
- Les amants de demain
- Les neiges de Finlande
- Tant qu'il y aura des jours
- Un étranger
- Mon manège à moi
- 1959
- Milord
- T'es beau, tu sais
- 1960
- Non, je ne regrette rien
- La vie, l'amour
- Rue de Siam
- Jean l'espagnol
- La belle histoire d'amour
- La ville inconnue
- Non, la vie n'est pas triste
- Kiosque à journaux
- Le métro de Paris
- Cri du cœur
- Les blouses blanches
- Les flons-flons du bal
- Les mots d'amour
- T'es l'homme qu'il me faut
- Mon Dieu
- Boulevard du crime
- C'est l'amour
- Des histoires
- Ouragan
- Je suis à toi
- Les amants merveilleux
- Je m'imagine
- Jérusalem
- Le vieux piano
- 1961
- c'est peut-être ça
- Les bleuets d'azur
- Quand tu dors
- Mon vieux Lucien
- Le dénicheur
- J'n'attends plus rien
- J'en ai passé des nuits
- Exodus
- Faut pas qu'il se figure
- Les amants (met Charles Dumont)
- No Regrets
- Le billard électrique
- Marie-trottoir
- Qu'il était triste cet anglais
- Toujours aimer
- Mon Dieu (Engelse versie)
- Le bruit des villes
- Dans leur baiser
- 1962
- À quoi ça sert l'amour?
- Le droit d'aimer
- À quoi ça sert l'amour? (met Théo Sarapo)
- Fallait-il
- Une valse
- Inconnu excepte de Dieu (met Charles Dumont)
- Quatorze juillet
- Les amants de Teruel (met Mikis Theodorakis/Jacques Plante)
- Roulez tambours
- Musique à tout va
- Le rendez-vous
- Toi, tu l'entends pas!
- Carmen's Story
- On cherche un auguste
- Ça fait drôle
- Emporte-moi
- Polichinelle
- Le petit brouillard (Un petit brouillard)
- Le diable de la Bastille
- Elle chantait (met Théo Sarapo)
- 1963
- C'était pas moi
- Le chant d'amour
- Tiens, v'là un marin
- J'en ai tant vu
- Traqué
- Les gens
- Margot cœur gros
- Monsieur incognito
- Un dimanche à Londres
- L'Homme de Berlin (haar laatste nummer)
Externe links [bewerken]
- Begrafenis
- Édith Piaf via Internet Archive
- Piaf mp3
- Foto's
- Les Conquêtes de Piaf
- youtube: Édith Piaf, Non, je ne regrette rien
| Zie de categorie Edith Piaf van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |