Adéliepinguïn
| Adéliepinguïn IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Pygoscelis adeliae Hombron & Jacquinot, 1841 |
|||||||||||||
Afbeeldingen Adéliepinguïn op  Wikimedia Commons
|
|||||||||||||
Adéliepinguïn op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De adéliepinguïn (Pygoscelis adeliae) is een kleine geheel zwart-witte pinguïnsoort.
Inhoud |
Kenmerken [bewerken]
Deze soort heeft een kleine snavel, een witte oogring rond de pupil en dikkere veren en een langere staart dan andere soorten. Deze soort kan ook over ijs handig voortbewegen, ze glijden vaak liggend als een sleetje eroverheen terwijl ze zich met hun vleugels voortduwen. Deze vogels zijn contrasterend blauwzwart en wit met rond het oog een kenmerkende witte ring. Een adéliepinguïn kan ongeveer 46 tot 61 centimeter hoog worden. Ze wegen ongeveer 4 tot 6 kilogram.
Voedsel [bewerken]
Deze soort eet vis en kreeftachtigen (vooral krill).
Voortplanting [bewerken]
De broedtijd is in september. Het vrouwtje legt per keer twee eieren die groen en bruin in kleur zijn. Het eerste ei is groter en zwaarder dan het tweede.
Mannetjes maken tijdens de broedperiode een nest dat achteraf door de vrouwtjes geïnspecteerd wordt. Om de vrouwtjes te verleiden richt het mannetje zijn bek in de lucht en maakt dan een geluid. Het vrouwtje laat zich bij de keuze voor een partner leiden door dat geluid. Aan de hand van dat geluid kan het vrouwtje het gewicht van het mannetje afleiden. Een dikker mannetje heeft meer vetreserve en kan zo beter voor de eieren zorgen. Dat is nodig aangezien het vrouwtje na het leggen van de eieren zo'n tweetal weken de zee in trekt om te eten en het mannetje zonder eten op de eieren moet passen in die periode.[2][3]
Verspreiding [bewerken]
Deze soort komt voor op de ijskappen van Antarctica. Het is een van de twee soorten pinguïns die op Antarctica leeft. De keizerspinguïn is de andere soort. Er is een kolonie op het eiland Ross van ongeveer een half miljoen adéliepinguïns. Er leven ongeveer 2 tot 2,6 miljoen paren.
De soort lijkt te profiteren van de opwarming van de aarde. Door het smelten van de ijsvlakten in zijn leefgebied, breidt de grote van het broedgebied uit.[4]
Trivia [bewerken]
De mascotte van het besturingssysteem Linux, Tux, is gebaseerd op de adéliepinguïn.
Bronnen, noten en/of referenties
|
