Adéliepinguïn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Adéliepinguïn IUCN-status: Veilig[1] (2008)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren) Stam: Chordata (Chordadieren) Klasse: Aves (Vogels) Orde: Sphenisciformes (Pinguïns) Familie: Spheniscidae Geslacht: Pygoscelis
Soort
Pygoscelis adeliae Hombron & Jacquinot, 1841

De adéliepinguïn (Pygoscelis adeliae) is een kleine geheel zwart-witte pinguïnsoort die op de ijskappen van Antarctica leeft. Het is één van de twee soorten pinguïns die op Antarctica leeft. De keizerspinguïn is de andere soort. Er is een kolonie op het eiland Ross van ongeveer een half miljoen adéliepinguïns. Er leven ongeveer 2 tot 2,6 miljoen paren.

Inhoud 1 Kenmerken 2 Lengte en gewicht 3 Voedsel 4 Voortplanting 5 Bronnen, noten en/of referenties

[bewerken] Kenmerken

Deze soort heeft een kleine snavel, een witte oogring rond de pupil en dikkere veren en een langere staart dan andere soorten. Deze soort kan ook over ijs handig voortbewegen, ze glijden vaak liggend als een sleetje eroverheen terwijl ze zich met hun vleugels voortduwen.

[bewerken] Lengte en gewicht

Een adéliepinguïn kan ongeveer 70 tot 75 centimeter lang worden. Ze wegen ongeveer 4 tot 6 kilogram.

[bewerken] Voedsel

Deze soort eet vis en kreeftachtigen (vooral krill).

[bewerken] Voortplanting

De broedtijd is in september. Het vrouwtje legt per keer twee eieren die groen en bruin in kleur zijn. Het eerste ei is groter en zwaarder dan het tweede.