Adéliepinguïn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Adéliepinguïn
IUCN-status: Gevoelig[1] (2012)
Adelie Penguin.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Sphenisciformes (Pinguïns)
Familie: Spheniscidae (Pinguïns)
Geslacht: Pygoscelis
Soort
Pygoscelis adeliae
Hombron & Jacquinot, 1841
ei
ei
Afbeeldingen Adéliepinguïn op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Adéliepinguïn op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De adéliepinguïn (Pygoscelis adeliae) is een kleine geheel zwart-witte pinguïnsoort.

Kenmerken[bewerken]

Deze soort heeft een kleine snavel, een witte oogring rond de pupil en dikkere veren en een langere staart dan andere soorten. Deze soort kan ook over ijs handig voortbewegen, ze glijden vaak liggend als een sleetje eroverheen terwijl ze zich met hun vleugels voortduwen. Deze vogels zijn contrasterend blauwzwart en wit met rond het oog een kenmerkende witte ring. Een adéliepinguïn kan ongeveer 46 tot 61 centimeter hoog worden.[2] Ze wegen ongeveer 4 tot 6 kilogram. Ze kunnen onder water een snelheid bereiken van 40 km/uur.

Voedsel[bewerken]

Deze soort eet vis, inktvissen en kreeftachtigen (vooral krill). Soms springen ze met een sierlijke boog boven het water uit om adem te halen. Hun grootste vijand is de zuidpoolkip.

Voortplanting[bewerken]

De broedtijd is in september. Het vrouwtje legt per keer twee eieren die groen en bruin in kleur zijn. Het eerste ei is groter en zwaarder dan het tweede. De broedtijd duurt ongeveer 8 weken.

Mannetjes maken tijdens de broedperiode een nest dat achteraf door de vrouwtjes geïnspecteerd wordt. Om de vrouwtjes te verleiden richt het mannetje zijn bek in de lucht en maakt dan een geluid. Het vrouwtje laat zich bij de keuze voor een partner leiden door dat geluid. Aan de hand van dat geluid kan het vrouwtje het gewicht van het mannetje afleiden. Een dikker mannetje heeft meer vetreserve en kan zo beter voor de eieren zorgen. Dat is nodig aangezien het vrouwtje na het leggen van de eieren zo'n tweetal weken de zee in trekt om te eten en het mannetje zonder eten op de eieren moet passen in die periode. Pasgeboren jongen vormen groepen, die onder toezicht staan van enkele volwassen dieren[3][4]

Verspreiding[bewerken]

Deze soort komt voor op de ijskappen van Antarctica. Er is een kolonie op het eiland Ross van ongeveer een half miljoen adéliepinguïns. Er leven ongeveer 2 tot 2,6 miljoen paren.

De soort lijkt te profiteren van de opwarming van de aarde. Door het smelten van de ijsvlakten in zijn leefgebied, breidt de grootte van het broedgebied uit.[5]

Trivia[bewerken]

De mascotte van het besturingssysteem Linux, Tux, is gebaseerd op de adéliepinguïn.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Adéliepinguïn op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5
  3. Male Penguins' Calls Say 'I'm a Good Dad'. Live Science (13 juli 2010) Geraadpleegd op 3 augustus 2010
  4. Vrouwtjes herkennen dikke pinguïns aan roep. nu.nl (18 juli 2010) Geraadpleegd op 3 augustus 2010
  5. LaRue, M.A., Ainley, D.G., Swanson, M., Dugger, K.M., Lyver, P.O., et al. (2013). Climate Change Winners: Receding Ice Fields Facilitate Colony Expansion and Altered Dynamics in an Adélie Penguin Metapopulation. PLoS ONE 8 (4) . DOI:10.1371/journal.pone.0060568.