Airborne Warning And Control System
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Airborne Warning And Control System (AWACS) is een luchtmobiel op radar gebaseerd elektronisch systeem ontwikkeld voor luchtruimbewaking en 'battle management' voor luchtaanvallen en verdedigingsdoeleinden.
Het systeem is ontworpen en werd gebouwd door Boeing (Defense & Space Group). Het maakt gebruik van Westinghouse (nu Northrop Grumman) radars, gemonteerd in het E-3 Sentry vliegtuig (een gemodificeerde Boeing 707).
Door het ontbreken van Boeing 707 airframes, dit type wordt namelijk niet meer gebouwd, werd de nieuwste versie gemonteerd in een aangepaste Boeing 767. Alleen de Japanse luchtmacht heeft deze 767 versie. Alle andere E-3s van de USAF, RAF, ALA en RSAF zijn gebaseerd op Boeing 707's.
Kleinere toestellen als de Boeing 737 en Airbus A310 worden tegenwoordig als studies ontwikkeld als alternatieven voor verouderde toestellen. Alliance Ground Surveillance (AGS) is een nieuw NAVO-systeem dat als opvolger moet gaan fungeren voor AWACS vanaf 2010 en zowel grondstations als vliegtuigen moet gebruiken.
Moderne AWACS systemen kunnen vliegtuigen op een veel grotere afstand waarnemen dan middels de grondradar. In luchtgevechten kunnen AWACS-systemen communiceren met bevriende vliegtuigen en deze voorzien van de laatste gegevens.
In de Sovjet-Unie werden de Tupolev Tu-126 Moss en de Beriev A-50 of Ilyushin Il-76 Mainstay als AWACS tegenhanger gebruikt.
De Tu-126 Moss was een militaire versie van de commerciële Tupolev Tu-114 en een slechte Russische kopie (zie onder bronnen) van het westerse AWACS systeem. Het toestel was uitgerust met een Liana radar en was bij de NAVO bekend onder codenaam Flatjack.
Het toestel werd al na enkele jaren vervangen door de IL-50 Mainstay. De systeemintegratie en kracht van de radar van de Mainstay waren gelijkwaardig aan die van de E-3; dit toestel was echter zeer onderhoudsgevoelig (zie onder bronnen) en had door zijn relatief inefficiënte motoren een beperkte actieradius in vergelijking met de westerse AWACS-toestellen.
Verschillende andere landen (Irak, China en India) hebben ook de Il-76 gebruikt als een platform voor hun eigen radar. Daarnaast is er ook van de Iljoesjin Il-114 een AWACS-variant.
De laatste tijd winnen ook "mini-awacs" terrein: toestellen gebaseerd op toestellen als de Embraer ERJ's (Brazilië, Mexico, Italië, Griekenland) of SAAB 340's (Zweden). Deze toestellen zijn veel goedkoper dan de grotere toestellen maar leveren beperktere radar-prestaties.
Inhoud |
[bewerk] Bronvermelding
- The Encyclopedia of Modern Military Weapons: The Comprehensive Guide to Over 1,000 Weapon Systems from 1945 to the Present Day. NY: Barnes & Noble, 1999, p. 291, the shortcomings of the Russian Tupolev TU-126 Moss AWC system. Bishop, Chris, ed.
- The Complete Encyclopedia of World Aircraft. NY: Barnes & Noble, 1997, p. 885, the shortcomings of the Russian military version Ilyushin IL-50 Mainstay AWC system. Donald, David, ed.
