André van Hasselt
| André Henri Constant van Hasselt | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Geboren | 5 januari 1806 | |||
| Overleden | 1 december 1874 | |||
| Land | België | |||
| Beroep | Dichter | |||
|
||||
André Henri Constant van Hasselt (in het Nederlands ook bekend als Andries Hendrik van Hasselt; Maastricht, 5 januari 1806 – Sint-Joost-ten-Node, 1 december 1874) was een Vlaams dichter.
[bewerken] Biografie
Van Hasselt studeerde aan de Université de Liège, welke destijds nog bij het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden hoorde. Hier haalde hij zijn doctoraat in de rechten. Van 1827 tot 1832 was hij advocaat in Maastricht.
In 1833 verliet van Hasselt Maastricht en verhuisde naar België. Hij vestigde zich in Brussel en werd uiteindelijk tot Belg genaturaliseerd. In Brussel werkte van Hasselt aan de Bibliothèque de Bourgogne en werd benoemd tot inspecteur van basisscholen. Na twee jaar kreeg hij promotie tot speciaal inspecteur; een beroep dat hij tot zijn dood heeft uitgeoefend.[1]
[bewerken] Werken
Van Hasselt schreef zijn gedichten in het Frans. Omdat zijn moedertaal Nederlands was, kostte dit hem aanvankelijk veel moeite. Hij publiceerde begin 1826 reeds een Chant héllenique ter ere van Kanaris in La Sentinelle des Pays-Bas. Zijn eerste gedichtenbundel, Primeveres, kwam uit in 1834. De gedichten in deze bundel vertonen duidelijk invloed van de werken van Victor Hugo. Tussen 1851 en 1852 onderhield van Hasselt goede contacten met Victor Hugo, die toen in ballingschap in Brussel verbleef.
Van Hasselts bekendste werk, Quatre Incarnations du Christ, werd gepubliceerd in 1867.
Onder het pseudoniem Alfred Avelines schreef van Hasselt ook kinderboeken. Verder hield hij zich bezig met studies naar historische en literaire onderwerpen. Samen met Charles Hen schreef hij een reeks boeken onder de gezamenlijke naam Charles André.
Bronnen, noten en/of referenties
|
