Vlaams

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De term Vlaams verwijst in de taalkunde naar een Nederfrankische variëteit. Het wordt op ten minste vijf manieren gebruikt. Dat zijn, in volgorde van toenemend dialectisme:

  1. als aanduiding voor het in Vlaanderen geschreven en gesproken Nederlands, zowel omvattende de Nederlandse standaardtaal als de niet-gestandaardiseerde dialecten. Veel taalkundigen vermijden in deze context de term Vlaams en verkiezen de benaming Belgisch-Nederlands of Zuid-Nederlands.
  2. als synoniem voor de zogenaamde tussentaal.
  3. als aanduiding voor de niet-gestandaardiseerde dialecten van het landsdeel Vlaanderen.
  4. als aanduiding van de niet-gestandaardiseerde dialecten van het voormalige graafschap Vlaanderen, dit wil zeggen de huidige provincies West- en Oost-Vlaanderen, het Nederlandse Zeeuws-Vlaanderen en Frans-Vlaanderen.
  5. als aanduiding van de niet-gestandaardiseerde West-Vlaamse dialecten van de provincie West-Vlaanderen, het Nederlandse Zeeuws-Vlaanderen en Frans-Vlaanderen. De term West-Vlaams wordt ook wel eens in ruime betekenis gebruikt ter aanduiding van deze dialectgroep inclusief Frans- en Zeeuws-Vlaams en het Zeeuws.

Vlaams als Zuid-Nederlandse taalvariant[bewerken]

Het Vlaams wordt momenteel niet als officiële taalbenaming erkend, hoewel die benaming officieus wijd verspreid is. Volgens velen is het Vlaams erg verschillend van het in Nederland gesproken Nederlands, en ook van het Standaardnederlands zoals officieel vastgesteld door de Nederlandse Taalunie. Het “Vlaams” (of "Zuid-Nederlands") verschilt van het "Noord-Nederlands" op het gebied van uitspraak, woordenschat en zinnen.

Door vervaging van de grens tussen standaardtaal en dialect in informeel gesproken taalgebruik, is in de laatste decennia ook een tussentaal ontstaan, ook Verkavelingsvlaams genoemd.

Vlaams als verzameling dialecten uit voormalig graafschap[bewerken]

Traditioneel wordt het Vlaams (in deze betekenis) als een dialect of regiolect gezien, niet als een aparte taal. Toch zijn niet alle taalkundigen het daarmee eens. Sommige taalkundigen leggen de lat hoger, en beschouwen het Vlaams, als een aparte taal.[1] Zo heeft de taal Vlaams een ISO 639-3 code toegewezen gekregen: vls.

Taalgeschiedenis[bewerken]

De dialecten, die in de Vlaamse provincies worden gesproken, zijn net als de Nederlandse standaardtaal en de dialecten van Limburg, Brabant en Holland van Germaanse stam. Zij vallen uiteen in verschillende groepen. Het Limburgs, het Brabants waaronder het Antwerps, het Oost-Vlaams en het West-Vlaams. Het Limburgs komt grotendeels overeen met het Limburgs dat in Nederland wordt gesproken.

Het woord Vlaams zèlf is afgeleid van flâm,[2][3] een Ingveoonse vorm van het Germaanse flauma (verwant aan het Engelse ‘flow’ en het oudduitse woord ‘flaum’), wat betekent ‘vloed, stroom en stroming’.

Zie ook[bewerken]

Portal.svg Portaal Nederlands

Noten

Externe links

Wikipedia-logo-v2.svg Zie de West-Vlaamse uitgave van Wikipedia.
Wikipedia-logo-v2.svg Zie de Limburgse uitgave van Wikipedia.
Icoontje WikiWoordenboek Zoek Vlaams op in het WikiWoordenboek.