Bastiaan Jan Ader
Bastiaan Jan Ader ('s-Gravenzande, 30 december 1909 - Veenendaal, 20 november 1944) was een Nederlands predikant en verzetsstrijder tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Ader was een Nederlands-hervormd predikant in het dorpje Drieborg in Nieuw-Beerta vanaf 1938. Sinds het begin van de oorlog werkte hij binnen de LO in het verzet. Zijn verzetsnaam was 'Van Zaanen'. Tijdens de oorlog werd zijn pastorie een centrum voor hulp aan Joden, onderduikers en piloten. Ader en zijn vrouw Johanna Adriana Ader-Appels namen zelf 17 Joodse onderduikers in huis en verzorgden het onderduiken van vele anderen en regelden de distributie van bonkaarten. Ds. Ader was betrokken bij het redden van Joden uit de Hollandse Schouwburg in Amsterdam.
Ader verrichtte ook buiten zijn eigen gemeente veel verzetswerk. Toen hij op 20 juli 1944 op weg was naar Haarlem werd hij na provocatie van een politieagent gearresteerd en opgesloten in Haarlem en spoedig daarna overgebracht naar de gevangenis aan de Weteringschans in Amsterdam. Als represaillemaatregel voor een aanslag op een Duitse militair is hij in Veenendaal gefusilleerd en aanvankelijk daar begraven. Eind november werd hij herbegraven in Driebergen.
Na de oorlog werd het stoffelijk overschot overgebracht naar het Ereveld Loenen in Vak E, Grafnummer 52. In 1967 werd aan het echtpaar Ader postuum door het Israëlische herdenkingscentrum Jad Wasjem de onderscheiding toegekend van 'Rechtvaardige onder de Volkeren'.
Een van zijn kinderen was de kunstenaar Bas Jan Ader. In 2006 maakte Wiebe Klijnstra voor RTV Noord de met de NL-award bekroonde documentaire Taai en fel gestreden.
In de Provincie Groningen rijdt een "Bastiaan Jan Ader trein" De vervoerder heeft de trein niet "Ds. Bastiaan Jan Ader trein" willen noemen om verwarring te voorkomen[1].
Bronnen, noten en/of referenties
|
