Ben Hoekendijk
Ben Hoekendijk (Baarn, 30 juni 1938) is een Nederlands spreker, voormalig evangelist en oud-voorganger, afkomstig uit de pinksterbeweging. Tegenwoordig is hij meer actief als zeezeiler en watersportjournalist. Hij was destijds de oprichter en directeur van stichting Opwekking en daardoor één van de gezichten van de Nederlandse pinksterbeweging.
Inhoud |
[bewerken] Levensloop
Hoekendijk werd geboren als vierde kind van Karel en Elisabeth Hoekendijk. Hij ontving een christelijke opvoeding, maar beleefde het geloof zelf vanaf een zekere afstand. Na de geloofsverdieping van zijn ouders in 1953 kwamen al snel zijn broer en beide zussen en als laatste ook Hoekendijk zelf over de geloofsbrug. Met zijn jeugdgroep, de Gideons genaamd, trok hij vanaf 1956 door de straten van Utrecht om het evangelie te verkondigen. De vader van Hoekendijk was de leider van de opwekkingsbeweging Stromen van Kracht. Daardoor groeide hij bijna vanzelfsprekend mee in het werk van zijn vader. Naast zijn bediening als jeugdleider en evangelist was hij de tolk voor vele buitenlandse gastsprekers.
In 1957 vervulde Hoekendijk zijn vervangende dienstplicht bij de giro. Daar leidde hij een kleine Stromen van Kracht-gemeente. Als plaatselijk voorganger raakte hij betrokken bij de Osborncampagne in 1958. In augustus 1959 hield Hoekendijk zelf zijn eerste tentcampagne op het Janskerkhof in Utrecht. In datzelfde jaar trouwde hij ook met Wiesje Hijink. Zij kregen drie kinderen. Na hun huwelijk vestigden zij zich in het Gelderse Putten.
Vanaf 1970 begon Hoekendijk met de uitgave van het blad Opwekking. Vanaf 1974 werd dit tevens de naam van de Stichting Opwekking die oorspronkelijk "Ben Hoekendijk Evangelisatie-Genezings Campagnes" heette. Door zijn groeiende bekendheid als tentevangelist werd Hoekendijk regelmatig gevraagd voor spreekbeurten op vele plaatsen in het land.
In 1971 was Hoekendijk de initiator achter de actie 'Gij zult de meerderheid in het kwade niet volgen'. De landelijke media besteedden hier veel aandacht aan. In 1972 begon Stichting Opwekking met zogeheten Pinksterconferenties (gewoonlijk aangeduid als Opwekking). Aanvankelijk nog met zo'n 500 mensen, maar inmiddels uitgegroeid tot een gebeuren met 50.000 bezoekers. Tot 1990 was Hoekendijk een van de vaste sprekers.
In 1972 begon Hoekendijk ook met de zogeheten One-Way-dagen, die op hun hoogtepunt door 10.000 jongeren werden bezocht. In 1974 sprak hij op de charismatische Wereldconferentie te Jeruzalem en in 1976 tijdens Billy Grahams Eurofest te Brussel. Door de jaren heen schreef Hoekendijk ook een aantal boeken. De meest bekende zijn Op zoek naar balans en Twaalf joden vinden de Messias.
In 1992 legde Hoekendijk zijn werk bij Stichting Opwekking neer. De officiële reden die Hoekendijk opgaf om te stoppen was dat hij vond dat het werk "te groot was geworden". In een afscheidswoord in het blad Opwekking schreef hij dat hij en zijn vrouw weer "uit geloof wilden gaan leven". Zijn vertrek werd hem niet in dank afgenomen door zijn medestanders bij Stichting Opwekking. Zijn opvolger (en zwager) Peter Vlug sr. zou later zeggen dat het plotselinge vertrek van "bepaalde mensen veel pijn had veroorzaakt". Hoekendijk was naar eigen zeggen tijdens zijn reizen "enkele malen in immoraliteit gevallen". De huwelijksproblemen tussen Hoekendijk en zijn vrouw Wiesje liepen in de jaren negentig uit op een scheiding, waarna Ben hertrouwde. Over zijn ervaringen in deze periode en zijn visie op echtscheiding schreef hij een boek[1]
In 1993 richtte hij de Stichting Shalom op om zijn boeken over Israël en de relatie Joden-christenen te kunnen uitgeven. Shalom Books, Shalom Magazine, Shalom Sociaal zijn onderdelen van deze stichting. Van het boek Twaalf Joden vinden de Messias, zijn inmiddels een kwart miljoen boeken gedrukt in vijftien talen. Bijzonder zijn de Russische uitgave waarvan vijftigduizend werden verspreid in de voormalige Sovjet-Unie, en de Hebreeuwse editie waarvan twee drukken in Israël werden uitgedeeld.
[bewerken] Als zeezeiler
Hoekendijk is uitgegroeid tot een vooraanstaande figuur in de wereld van zeezeilen, zowel door zijn journalistieke activiteiten als bijzondere reizen die hij maakte met zijn jachten die de opeenvolgende namen kregen van Shalom I t/m IV. Hij schreef elf boeken die uitgegeven werden door de nautische uitgeverij Alk & Heijnen en vertaalde er zes. Hij geeft cursussen en lezingen voor watersportverenigingen en bedrijven.
Opmerkelijke tochten die hij heeft gemaakt:
- Met de Shalom I, een hechthouten Delta van 7.99 meter lengte, werd de eerste Driehoek Noordzee in 1979 uitgezeild.
- Met de Shalom II, een overnaadse Kroes-jacht, werd verschillende keren de Driehoek gedaan en maakte hij een tocht naar Spanje.
- Met de Shalom III, een stalen Breewijd van 9.50 meter, zeilde Hoekendijk in twee jaar naar Israël via Gibraltar, grotendeels solo.
- Met de Shalom IV, een Victoire 933, zeilde Hoekendijk alleen rond Engeland en Schotland en in 13 maanden over de Atlantische Oceaan naar de Caraïben, bezocht hij de Faeröer-eilanden en onlangs de Lofoten en Spitsbergen.
De levenslange ervaring van zeilen op zee met alle disciplines die daarbij horen, stelt hem in staat zeilers te begeleiden die voor het eerst zee op willen. Hij wordt daarom door velen gezien als een mentor. Van zijn tochten werden verschillende films gemaakt door TV Gelderland. De publiciteit rond zijn solotocht over de Atlantische Oceaan (na een hartoperatie) leverde hem de nominatie op voor ‘De Puttenaar van het jaar.’
Hoekendijk is ondanks zijn gevorderde leeftijd nog steeds zeezeiler. Zijn huidige boot, de Shalom IV wordt gebruikt om reportages te maken voor de watersportbladen en trainingen te geven.
Hij is onderscheiden door de Nederlandse Vereniging van Kustzeilers en is erelid van de Lerwick Boating Club op de Shetlandeilanden. Op 29 april 2011 werd Hoekendijk geridderd vanwege zijn jarenlange (bestuurlijke) activiteiten op het terrein van zowel theologie als zeilsport.
[bewerken] Trivia
Frans Hoekendijk de broer van Ben, heeft na jaren van evangelist te zijn geweest (net als Ben)[2] het christelijk conferentiecentrum De Bron (nu het congreshotel Mooirivier geheten) in Dalfsen gerund. Dit heeft Frans gedaan samen met zijn vrouw Yvonne tot aan zijn dood. In De Bron, later nog heel even in Mooirivier, werden de cd-opnamen van de Opwekkingsliederen die daar gezongen werden tijdens de daar gehouden opwekkings- en pinksterconferentie opgenomen (sinds maart 2009 gebeurt dat in congrescentrum "De Kroeze Danne" in Ambt Delden).
[bewerken] Boeken over zeezeilen
- Was het toeval of een glimlachje van de hemel?
- Zeekoorts
- De wereld volgens Reid
- De overtocht naar Engeland (pilot)
- De overtocht naar Zuid-Engeland (pilot)
- De overtocht naar Normandië en de Kanaaleilanden (pilot)
- Vrijheid en eenvoud
- De magie van de eilanden
- Vader en zoon naar Spitsbergen
- Vaargids IJsselmeer (pilot)
- Vaargids Waddenzee (pilot)
Verdere vertaalde hij:
- Het complete zeilhandboek
- Schaduw over de Wadden
- Reeds schippershandboek
- Het weer op zee
- Verfsystemen voor jachten
- Praktisch zeemanschap
Referenties
|
