Camille Pissarro

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Camille Pissarro - zelfportret

Camille Pissarro (Saint Thomas (Maagdeneilanden), 10 juli 1830Parijs, 12 november 1903) was een Frans impressionistisch kunstschilder.

Biografie[bewerken]

Pissarro werd geboren op Saint Thomas, een eiland van de Maagdeneilanden, die tot 1917 een Deense kolonie waren. Zijn hele leven behield hij de Deense nationaliteit. Zijn vader was een welvarend koopman. De familie, van origine Frans en joods, vestigde zich enige jaren voor zijn geboorte op St. Thomas.

Pissarro bezocht een kostschool bij Parijs. Bij zijn terugkeer naar St. Thomas bleek hij geen interesse te hebben voor de familiezaak en bracht zijn tijd door met het schilderen van de pittoreske haven. In 1852 vertrok hij naar Venezuela, waar hij twee jaar werkte als schilder. In 1855 vestigde hij zich in Frankrijk.

Op advies van Corot, wiens landschappen hij bewonderde, ging hij schilderen in stadjes en dorpen rond Parijs. Hij sloot vriendschap met Ludovic Piette, Paul Cézanne, Claude Monet en andere impressionisten.

Pissarro was altijd op zoek naar nieuwe vormen en werd zo een van de meest vernieuwende onder de impressionisten. Hij was een van de eersten die de kleuren ging opdelen, zoals in zijn werk De Tuin van Les Mathurins bij Pontoise, 1876, waarin het zonovergoten pad bestaat uit blauwe, witte, gele en roze penseelstreken (pointillisme). Pissarro was ook een uitmuntend tekenaar; een grote collectie bevindt zich in het Ashmolean Museum in Oxford.

Pissarro en Monet ondergingen, tijdens een verblijf in Engeland (1870-1871), sterk de invloed van Turner en Constable. Zo kwamen zij tot een volledig impressionistische lichtschildering. Pissarro was de enige die aan alle acht tentoonstellingen van de impressionisten deelnam.

In de jaren '80 sloot hij zich aan bij een jongere generatie kunstenaars, onder wie Georges Seurat, Paul Signac, en zijn eigen zoon Lucien. In de jaren 90 verliet hij dit neo-impressionisme. Hij gaf toen de voorkeur aan een soepeler stijl, die hem beter in staat stelde zijn idee van de natuur te vatten. Ook ging hij meer stadsgezichten schilderen. In zijn gezichten van Parijs, Rouen, Le Havre and Dieppe toont hij de wisselende effecten van het licht en het weer, en de dynamiek van de moderne stad.

Pissarro bleef actief tot zijn dood in 1903 in Parijs. Hij werd 73 jaar. Hij liet een zeer omvangrijk oeuvre na. Zijn meer dan 800 brieven werden in 1975 geveild. Zijn zoon Lucien (1863-1944) werd in stijl en keuze van onderwerp sterk beïnvloed door zijn vader.

Invloed op Van Gogh[bewerken]

Tijdens zijn verblijf in Parijs was Pissarro de mentor van Vincent van Gogh, die hij nieuwe technieken met heldere kleuren aanleerde; Van Gogh schreef hierover aan zijn broer Theo: "... ik ben nog lang niet zover dat ik het kan schilderen zoals hij zei dat het moest"

Werken van Pissarro in Nederland[bewerken]

Voorjaar 2011 kocht het Van Gogh Museum te Amsterdam twee werken van Pissarro aan: het schilderij Het Hooien, Éragny en de gouache Koeienhoedster bij ochtendzon, beide vervaardigd in 1887.
Tentoongesteld naast twee werken van Van Gogh (Zelfportret en Tuin met geliefden) is volgens het museum goed te zien hoe belangrijk Pissarro is geweest voor Van Gogh.

Galerij[bewerken]

Musea[bewerken]

De schilderijen van Camille Pissarro bevinden zich in diverse musea, onder andere in:

Externe link[bewerken]