Castorocauda

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Castorocauda
Fossiel voorkomen: Callovien (~ 164 Ma)
Castorocauda BW.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Docodonta
Familie: ?Docodontidae
Geslacht
Castorocauda
Soorten
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Castorocauda lutrasimilis is een dier behorend tot de Mammaliaformes en meer in het bijzonder tot de groep van de Docodonta, dat 164 miljoen jaar geleden tijdens het Midden-Jura leefde in het huidige Binnen-Mongolië.

De soort is in 2006 beschreven door Ji Qiang op grond van bestudering van een veel eerder ontdekt fossiel (JZMP04117) uit de Daohugou Beds. De geslachtsnaam betekent "beverstaart", de soortnaam: "op een otter gelijkend". Castorocauda is binnen de Docodonta met meest verwant met de Europese vormen Krusatodon en Simpsonodon.

Zoals de naam al aanduidt gaat het om een dier dat, hoewel niet tot de zoogdieren in strikte zin behorend, wel veel eigenschappen heeft van een modern zoogdier, met name de haarvacht. Dát Castorocauda een vacht bezat, toont het fossiel onomstotelijk aan want het bezit zo'n buitengewone staat van preservering dat de haren bewaard zijn gebleven, ook van een ondervacht. Het is de vroegst bewaard gebleven aan die van zoogdieren homologe vacht die tot nu toe bekend is. Voor de beschrijving van Castorocauda waren de zoogdieren uit de Yixian-formatie (circa 125 miljoen jaar oud), zoals Eomaia en Sinodelphys, de oudst bekende zoogdieren/zoogdierachtigen waarbij een vacht bewaard is gebleven. Het fossiel toont ook dat de vrij dikke staart in de achterste helft schubben bezat zoals een bever. Het gebit is echter van een carnivoor, vandaar dat de soortnaam naar een otter verwijst. Er zijn ook nog vage sporen van webben tussen de tenen, zodat een aquatische levenswijze verondersteld wordt. Bovendien zijn bij Castorocauda sporen aan de enkels bewaard gebleven, die waarschijnlijk net als bij het hedendaagse vogelbekdier de uitgangen bevatten van gifklieren. Dergelijk complete fossielen van Mammaliaformes uit het Mesozoïcum zijn een hoge uitzondering.

Een ander opmerkelijk feit betreft de grootte van Castorocauda. Het dier was ongeveer een halve meter lang en rond de 800 gram zwaar, waarmee Castorocauda een ware reus was onder de toenmalige zoogdierachtige vormen.

Externe links[bewerken]