Cornelis Jacobus Langenhoven
Cornelis Jacobus Langenhoven (13 augustus 1873 - 15 juli 1932) was een Zuid-Afrikaanse schrijver, redacteur en politicus. Hij publiceerde onder de naam C.J. Langenhoven en als Sagmoedige Neelsie.
[bewerken] Biografie en werk
Hij wou oorspronkelijk theologie studeren, maar besluit toch rechten te gaan studeren. In 1893 verhuist hij naar Stellenbosch waar hij aan het Victoria-college studeert en advocaat wordt. Er is weinig bekend over de tijd die hij daar doorbrengt. Enkel dat hij het beschrijft als een woestijnleven. In 1894 verlooft hij zich met Helena de Vries, maar haar vader beëindigt die verloving in 1896, omdat Langenhover zijn leven en loopbaan te onzeker waren.
Langenhoven trouwt in 1897 met de weduwe Lenie van Velden, 10 jaar ouder dan hijzelf. Hij verwijst altijd naar haar als "Vroutjie". Hun dochter Engela wordt in 1901 geboren.
Hij wordt benoemd tot procureur, maar gaat later in de journalistiek. In 1912 wordt hij redacteur van de krant Het Zuid-Westen, waar hij zijn levensdoel vindt. Hij legt zichzelf erop toe de nieuwe taal, Afrikaans, te bevorderen. Hij is ook een stichtend lid van de nieuwe Afrikaanse krant Die burger en levert geregeld bijdragen onder de schuilnaam "Sagmoedige Neelsie".
In 1914 wordt hij lid van het Zuid-Afrikaanse parlement waar hij zich inzet om het Zuid-Afrikaans als ambtstaal erkend te krijgen. Hij wordt achtereenvolgens lid van de Kaapse Provinciale Raad, de Volksraad en de Senaat.
Langenhoven stond aanvankelijk sceptisch tegenover de mogelijkheden van het Afrikaans, dat tot dan toe als schrijftaal in zijn kinderschoenen had gestaan. Hij is echter later zo’n vurige voorstander geworden van alles wat Afrikaans is en heeft als schrijver zo’n omvangrijk oeuvre opgebouwd (zijn verzamelde werken beslaat zestien delen) dat hij beschouwd wordt als de man die de Afrikaners leerde lezen.
C.J. Langenhoven is het bekendst van Die Stem van Suid-Afrika, dat hij in 1918 geschreven heeft. De muziek daarvoor is in 1921 door M.L. de Villiers gecomponeerd. Een passage uit Die stem vormt vandaag een deel van het Zuid-Afrikaanse volkslied.
Een Zuid-Afrikaans wiegelied van zijn hand (getoonzet door Emiel Hullebroeck) werd opgenomen in de liedbundel Kun je nog zingen, zing dan mee (eerste druk in 1906). Dit liedboek was zeer populair en werd de hele twintigste eeuw herdrukt. De eerste regels luiden: "Lamtietie, damtietie, doedoe mijn liefstetjie".
Hij heeft in zijn schrijversloopbaan elk genre aangeraakt, van poëzie tot spookverhalen. Hij heeft verscheidene werken in het Afrikaans vertaald, waaronder Rubaiyat of Omar Khayyam. Hij heeft nieuwe Afrikaanse gezegdes geschapen en zelfs een liefdesgedichten aan zij hond geschreven.
Langenhoven was lid van de beweging die Afrikaans als een ambtstaal en als eerste taal in de scholen in plaats van Nederlands voorstond. Het Afrikaans is in 1925 in het parlement gebruikt, en uiteindelijk in 1927 erkend als een ambtstaal van Zuid-Afrika samen met het Engels.
[bewerken] Politieke carrière
In 1914 werd Langenhoven in het Zuid-Afrikaanse parlement gekozen, waar hij ijverde voor de erkenning van het Afrikaans als een officiële taal van Zuid-Afrika.
Later zetelde hij in de Kaapse Provincieraad, de Volksraad en het parlement.
