Kathedraal van Barcelona

	Catedral de Santa Eulàlia
	voorgevel kathedraal
Plaats	Barcelona
Gebouwd in	13e-15e eeuw
Gewijd aan	Eulalia van Mérida
	Architectuur
Stijlperiode	Gotiek
Toren	74 m hoog
Portaal	Christendom; Barcelona

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

(Doorverwezen vanaf De kathedraal van Barcelona)

Ga naar: navigatie, zoeken

De gotische kathedraal van Barcelona, Catedral de Santa Eulàlia, gelegen aan de Plaza de la Seu, is de hoofdkerk van het aartsbisdom Barcelona. Zij is gewijd aan de heilige Eulalia van Mérida die in 304 stierf als martelares. Haar relieken liggen in een marmeren sarcofaag, gelegen in de crypte onder het hoogaltaar. Ze is de co-patrones van de stad.

In 1298 startte de bouw, en rond het midden van de vijftiende eeuw was de kathedraal grotendeels afgewerkt.

Onder leiding van bouwmeester Jaume Fabre ontstonden het brede middenschip en de vrijwel even hoge zijbeuken, die in een omgangskoor uitmonden. Machtige bundelpijlers geleden de traveeën van het langschip, waarvan de gewelven overigens pas in 1448 met kleurige sluitstenen werden voltooid. In 1337 voltooide men de crypte onder de kerk. Fabre was tevens verantwoordelijk voor het vlakke, 12-delige waaiergewelf dat Antoni Gaudi zou inspireren.

Nochtans dateert de voorgevel van eind negentiende eeuw. Deze werd gebouwd naar de plannen van de Fransman Charles Galtès uit 1408. De drie torens aan de westzijde werden voltooid in 1913. De middelste toren heeft een hoogte van 74 meter.

De voornaamste bezienswaardigheden binnen de kathedraal zijn:

de crypte
het bewerkte vijftiende-eeuwse koorgestoelte
de Capella del Santísimo Sacramento (met het kruisbeeld van de Christus van Lepanto van 1571)
de Capella de Sant Benet (met de 'retablo de La Transfiguración' van Bernat Martorell uit 1450)
de romaanse Capella de Santa Llúcia