Derde slag om Charkov

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Derde slag om Charkov
Onderdeel van de Tweede Wereldoorlog
De situatie aan het front tijdens de Derde slag om Charkov.
De situatie aan het front tijdens de Derde slag om Charkov.
Datum 19 februari 1943 - 15 maart 1943
Locatie Charkov, Sovjet-Unie
Resultaat Duitse overwinning
Strijdende partijen
Flag of the Soviet Union.svg Sovjet-Unie Flag of German Reich (1935–1945).svg Duitsland
Commandanten
Flag of the Soviet Union.svg Filipp Golikov
Flag of the Soviet Union.svg Nikolaj Vatoetin
Flag of German Reich (1935–1945).svg Erich von Manstein
Flag of German Reich (1935–1945).svg Theodor Eicke
Troepensterkte
300.000 manschappen 160.000 manschappen
Verliezen
48.000 gedood,
180.000 gewond,
19.594 krijgsgevangen
onbekend, maar zwaar
Oostfront (Tweede Wereldoorlog)

Polen · Balkan · Barbarossa · Minsk · Smolensk (1) · Charkov (1) · Finland · Leningrad · Moskou · Rzjev · Charkov (2) · Stalingrad · Charkov (3) · Koersk · Bagration · Warschau · Laplandoorlog · Wisła-Oderoffensief · Oost-Pruisenoffensief · Neder-Silezische offensief · Operatie Sonnenwende · Berlijn · Praag

De Derde slag om Charkov (Duits: Schlacht um Charkow) was de laatste belangrijke strategische overwinning van Duitsland in de Tweede Wereldoorlog. Het gevecht om de Oekraïense stad vond plaats tussen 19 februari 1943 en 15 maart 1943. Charkov was al op 21 oktober 1941 door de Duitsers veroverd, maar na de Duitse nederlaag in Stalingrad, werd de stad door de Sovjettroepen in februari 1943 heroverd. Onder leiding van Veldmaarschalk Erich von Manstein lanceerden de Duitsers een tegenaanval, waarmee ze de Russen terug de stad in dreven. In de stad zelf ontstonden bittere straatgevechten, waarna de Duitsers uiteindelijk zegevierden.

Het gevecht[bewerken]

Het 2e SS-Pantserkorps, uitgerust met zware Tiger tanks, speelde een doorslaggevende rol bij de verovering van de stad. Het pantserkorps beschikte onder andere over de Leibstandarte-SS "Adolf Hitler" en de 2e SS divisie Das Reich. Beide divisies waren net terug van verlof en geheel opnieuw uitgerust met zwaardere wapens. Ze waren dus op volle oorlogssterkte aanwezig.

Het 2e SS-Pantserkorps, nu ondersteund met de 3e SS Totenkopfdivisie, kreeg de opdracht om Von Mansteins tegenaanval te leiden, waarbij het de Russische troepen in het speerpunt vernietigde en legergroep Zuid wist te redden. De Leibstandarte trachtten ondertussen Charkov te heroveren. Na bittere straatgevechten en hoge verliezen aan beide zijden wisten de Duitsers, onder aanvoering van de Leibstandarte de Russen geheel uit de stad te verdrijven. Door het optreden van de Leibstandarte, hernoemde Hitler het stadsplein van Charkov naar "Leibstandarteplatz".

Nasleep[bewerken]

De stad bleef nog enige tijd in handen van de asmogendheden, maar op 23 augustus 1943, als gevolg van de Slag om Koersk, moesten de Duitsers de stad toch definitief opgeven en zich terugtrekken.

Zie ook[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • The Battle of Kharkov, Jean Restayn, J.J. Fedorowicz Publishing. ISBN 0-921991-48-7
  • Platz der Leibstandarte: The SS-Panzer-Grenadier-Division "LSSAH" and the Battle of Kharkov January - March 1943, George Nipe & Remy Spezzano, RZM Imports. ISBN 0-9657584-2-7
  • Last Victory in Russia: The SS-Panzerkorps and Manstein's Kharkov Counteroffensive February - March 1943, George M. Nipe, Jr., Schiffer Publishing. ISBN 0-7643-1186-7

Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Engelstalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.