Diisobutylftalaat
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Diisobutylftalaat | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
 |
||||
| Structuurformule van diisobutylftalaat | ||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
C16H22O4 | |||
| IUPAC-naam | bis(2-methylpropyl)-benzeen-1,2-dicarboxylaat | |||
| Andere namen | DIBP | |||
| Molmassa | 278,34348 g/mol | |||
| SMILES |
CC(C)COC(=O)C1=CC=CC=C1C(=O)OCC(C)C
|
|||
| InChI |
1S/C16H22O4/c1-11(2)9-19-15(17)13-7-5-6-8-14(13)16(18)20-10-12(3)4/h5-8,11-12H,9-10H2,1-4H3
|
|||
| CAS-nummer | 84-69-5 | |||
| EG-nummer | 201-553-2 | |||
| PubChem | 6782 | |||
| Beschrijving | Kleurloze vloeistof | |||
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | ||||
|
||||
| H-zinnen | H360 | |||
| EUH-zinnen | geen | |||
| P-zinnen | P201 - P308+P313 | |||
| ADR-klasse | Gevarenklasse | |||
| LD50 (ratten) | (oraal) 10.400 mg/kg | |||
| LD50 (muizen) | (oraal) 10.000 mg/kg | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vloeibaar | |||
| Kleur | kleurloos | |||
| Dichtheid | 1,038 g/cm³ | |||
| Smeltpunt | -37 °C | |||
| Kookpunt | 320 °C | |||
| Vlampunt | (gesloten vat) 185 °C | |||
| Zelfontbrandings- temperatuur | 400 °C | |||
| Dampdruk | (bij 20°C) 0,01 Pa | |||
| Oplosbaarheid in water | 0,001 g/L | |||
| Onoplosbaar in | water | |||
| log(Pow) | 4,11 | |||
| Brekingsindex | 1,488 - 1,492 (589 nm, 20 °C) | |||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt. (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | ||||
|
||||
Diisobutylftalaat is een aromatische organische verbinding met als brutoformule C6H3ClN2O4. De stof komt voor als een kleurloze, viskeuze vloeistof met een indringende geur en bitter smaak, die bijna onoplosbaar is in water.
Diisobutylftalaat is, zoals alle ftalaatesters, een weekmaker. Het heeft vergelijkbare eigenschappen met dibutylftalaat. Het wordt als weekmaker gebruikt in onder andere nagellak, explosieve materialen, cellulosepolymeren en toepassingen met methylmethacrylaat.
Synthese[bewerken]
Diisobutylftalaat kan gesynthetiseerd worden uit een verestering van isobutanol en ftaalzuuranhydride.
Toxicologie en veiligheid[bewerken]
Diisobutylftalaat ontleedt bij verhitting, met vorming van irriterende dampen.
