Frankfurt (Main) Hauptbahnhof

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Logo Deutsche Bahn.svg    Frankfurt (Main) Hauptbahnhof   S-Bahn-Logo.svg
Het station gezien vanaf de Main Toren
Het station gezien vanaf de Main Toren
Plaats Frankfurt am Main
Afkorting FF
Opening 18 augustus 1888
Perronsporen 25 (trein), 4 (ondergrondse S-Bahn), 4 (metro)
Lijn(en) Frankfurt-Kassel
Frankfurt-Fulda
Frankfurt-Hanau
Frankfurt-Wiesbaden
Frankfurt-Mainz
Frankfurt-Heidelberg
Frankfurt-Limburg
Frankfurt-Friedrichsdorf
Citytunnel Frankfurt
Metro van Frankfurt
Reizigers 350.000 per dag
Coördinaten 50° 6′ NB, 8° 40′ OL
Frankfurt (Main) Hauptbahnhof
Frankfurt (Main) Hauptbahnhof
Portaal  Portaalicoon   Openbaar vervoer
Ingang

Station Frankfurt am Main Hauptbahnhof (ook wel Frankfurt am Main Hbf of Frankfurt Hauptbahnhof), is het hoofdstation van de Duitse Spoorwegen (DB) in Frankfurt am Main, gelegen in de deelstaat Hessen. Met ongeveer 130 miljoen reizigers per jaar is dit het op een na drukste spoorwegstation van de DB en een van de drukste in Europa.

Geschiedenis[bewerken]

Het station bij opening 1888

Het kopstation werd geopend op 18 augustus 1888. Het station is ontworpen door de architect Hermann Eggert. Tot 1915, met de bouw van het centraal station van Leipzig, was het Hauptbahnhof in Frankfurt het grootste station in Europa. In 1924 werden twee neo-klassieke zalen toegevoegd aan elke kant van de grote hal. Het aantal perrons werd verhoogd tot 24.[bron?] Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw gedeeltelijk beschadigd is (met name de ramen in de zalen voor de perrons). In 1956 werd het station volledig geëlektrificeerd. Een jaar later werd Europa's toenmalige grootste seinhuis opdracht (die zijn gebouwd in een eigentijdse stijl van de tijd) is nu uitgegroeid tot een monumentaal pand.

Te beginnen met de bouw van de U-Bahn Frankfurt in 1971 werd een ondergrondse verdieping aan de voorkant van het hoofdgebouw, met de stad eerste openbare roltrap en met een groot winkelcentrum, een station voor elk van de U-Bahn en de tram-treinen, om schuilkelder en een openbare parkeerplaats gebouwd. De ondergrondse stations werden geopend in 1978.

Tussen 2002 en 2006 werd de Hall daken, dat is een monumentaal pand, gerenoveerd. Het gaat om de uitwisseling van oude stalen liggers, herinstallatie van vensters die werden vervangen door panelen na de Tweede Wereldoorlog en een algemeen opruimen van de zaalconstructie.

Het operationele deel van het station wordt vernieuwd en het oude seinhuis is onlangs vervangen door elektronisch signaal naar box. Dit was van vitaal belang om de capaciteit van het station te verbeteren. Het nieuwe seinhuis werd operationeel in het najaar van 2005 en zal hogere snelheden toestaan naar het station (tot 60 km/h) na de herinrichting van de sporen.

Gebruik[bewerken]

Twee ICE-treinstellen in Frankfurt

Veel treinen op de lange afstand maken gebruik van het station. Iets meer dan de helft van de Duitse ICE-lijnen en twee van de drie ICE-Sprinterlijnen hebben een stop op dit station. Om het station wat te ontlasten stoppen sommige van deze treinen niet op het Hauptbahnhof maar op de stations van het vliegveld of Frankfurt Zuid, dit zijn tevens de twee andere stations van de stad die geschikt zijn voor het langeafstandsverkeer.

Vanuit een groot aantal Duitse steden is het Hauptbahnhof rechtstreeks te bereiken. Vanuit het buitenland is het station rechtstreeks te bereiken vanuit onder meer Amsterdam, Brussel, Marseille, Lyon, Parijs, Zürich, Bazel en Wenen. Daarnaast zijn vele stations in de grote regio rondom Frankfurt verbonden via de regionale lijnen met dit station.

Het bovengrondse station telt 15 perrons met 25 reizigerssporen.

Het ondergrondse S-Bahn-station met vier reizigerssporen is het belangrijkste station in het S-Bahnnetwerk van Franfurt. Alle negen S-Bahnlijnen stoppen op dit ondergrondse station.