Geert van Istendael
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Geert Maria Mauritius Julianus Vanistendael (Ukkel, 29 maart 1947) is een Vlaamse prozaschrijver, dichter, essayist, publicist en vertaler. Voorheen was hij ook journalist en nieuwslezer. Als schrijver gebruikt hij de niet-officiële spelling van zijn naam: van Istendael.
[bewerken] Levensloop
Vanistendael groeide op in een internationaal gericht en erudiet milieu. Zo was zijn vader August Vanistendael, die drie dichtbundels publiceerde, persoonlijk raadgever van de (West-)Duitse bondskanselier Konrad Adenauer en kardinaal Frings van Keulen. Vanistendael bracht een gedeelte van zijn jeugd door in de Nederlandse stad Utrecht, in de wijk Oog in Al, en heeft sindsdien een grote (doch niet altijd onkritische) liefde voor Nederland en de Nederlanders gekoesterd. Hij is de broer van Frans Vanistendael, oud-hoogleraar fiscaal recht aan de Katholieke Universiteit Leuven en aldaar tot 2005 decaan van de faculteit rechtsgeleerdheid.
Vanistendael studeerde sociologie en filosofie aan de Katholieke Universiteit Leuven. Van 1978 tot 1993 was Vanistendael verslaggever en nieuwslezer bij het BRT (tot in 1991) en daarna VRT-journaal. Hij maakte vooral reportages over de Belgische politiek, over architectuur en stedenbouw in Brussel en over Duitsland, in het bijzonder over de toenmalige DDR.
Sinds 1993 is hij zelfstandig schrijver. Als essayist, columnist, polemist, dichter en prozaschrijver blijft hij gefascineerd door het Belgische politieke bestel en in het bijzonder door zijn geboorte- en woonstad Brussel. Hij schrijft bewust een heel toegankelijke poëzie met een thematische voorkeur voor het alledaagse eigentijdse en met een duidelijk humanitair engagement. Zijn poëzie breekt met een maatschappij die zichzelf verliest in “de desastreuze modernisering” van een geïndustrialiseerde en technologische wereld waar de mens en de menselijkheid dreigen verdrukt te worden.
Bij een groot lezerspubliek heeft hij vooral bekendheid verworven met boeken als "Het Belgisch labyrint" of "De schoonheid van de wanstaltigheid" (1989) en "Alle uitbarstingen" (2001). In 2005 verscheen "Mijn Nederland", als antwoord op de vraag Holland te verklaren voor radeloze Hollanders.
Vanistendael wordt gewaardeerd als vertaler van Duitse auteurs: Goethe, Heine, Brecht, Fried, Kahlau.
In 1995 werd hij bekroond met de Geuzenprijs.
In meerdere debatten heeft hij aangegeven in een Heel-Nederland, een Benelux, te geloven, waarin de talen Duits, Frans en Nederlands en de culturen elkaar ontmoeten en verrijken. Vanistendael woont in Etterbeek, één van de negentien gemeenten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
In 2007 publiceerde zijn dochter Judith Vanistendael het stripalbum De maagd en de neger, gebaseerd op een kortverhaal van haar vader.
[bewerken] Werken
- 1983: De iguanodons van Bernissart (gedichten)
- 1987: Plattegronden (Amsterdam, gedichten)
- 1989: Het Belgisch labyrint, of De schoonheid der wanstaltigheid' (essays)
- 1991: Verhalen van het heggeland (verhalen)
- 1992: Arm Brussel (Amsterdam, essays)
- 1994: Bekentenissen van een reactionair (essays)
- 1995: Vlaamse sprookjes
- 1996: Het geduld van de dingen (gedichten)
- 1997: Altrapsodie (roman)
- 1997: Anders is niet beter (essays)
- 1999: Nieuwe uitbarstingen (essays)
- 2001: Alle uitbarstingen (columns)
- 2003: De zwarte steen (roman)
- 2005: Mijn Nederland (essays)
- 2006: Alfabet van de globalisering (essays)
- 2007: Mijn Duitsland (essays)
- 2008: Kerstverhaal (i.s.m. Judith Vanistendael)
