George Maduro

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
George Maduro
George Maduro
George Maduro
Algemene informatie
Volledige naam George John Lionel Maduro
Geboren Willemstad (Curaçao), 15 juli 1916
Overleden Dachau, 9 februari 1945
Nationaliteit Nederlands
Beroep student
Model van het geboortehuis van George Maduro. Het echte huis, in Palladianistische stijl, dateert uit 1895. Op de plaquette: In hem eert Nederland zijn oorlogshelden uit de strijd 1940-1945.
Naambord Maduroplein, Den Haag

George John Lionel Maduro (Willemstad (Curaçao), 15 juli 1916 - Dachau, 9 februari 1945) was een Nederlands student die zich tijdens de Meidagen van 1940 als officier der Nederlandse cavalerie onderscheidde in de Slag om de Residentie. Na de capitulatie sloot hij zich aan bij het verzet. De miniatuurstad Madurodam is naar hem genoemd, evenals het Maduroplein waar de ingang aan ligt.

Maduro werd geboren op Curaçao als enige zoon in het Sefardisch-Joodse gezin van Joshua Maduro en Rebecca Levy. Voor het volgen van zijn studie rechten vertrok hij naar Leiden. Bij Koninklijk Besluit nummer 30 van 21 november 1939 werd Maduro benoemd tot reserve-tweede luitenant bij de Cavalerie. Tijdens de meidagen van 1940 was hij in Den Haag gelegerd als reserveofficier bij de Huzaren. Onder zijn leiding werd de door de Duitsers bezette "Villa Leeuwenbergh" bij Leidschendam veroverd, en werden Duitse parachutisten krijgsgevangen gemaakt.

Toen het Nederlandse leger had gecapituleerd, werd Maduro als krijgsgevangene opgesloten. Hij was even op vrije voeten, maar hij werd weer opgepakt en opgesloten in de gevangenis van Scheveningen (Oranjehotel). Toen hij na een half jaar werd vrijgelaten, hadden de Duitsers voor Joden het dragen van de Jodenster verplicht gesteld. Maduro weigerde die te dragen en sloot zich aan bij het verzet. Toen hij in 1943 geallieerde piloten via Spanje naar het Verenigd Koninkrijk hielp ontsnappen, werd hij verraden. Maduro werd weer gevangengezet. Nadat hij opnieuw wist te ontsnappen ging hij weer in het verzet. Hij werd nogmaals opgepakt, ditmaal door de Gestapo. Via een gevangenis in Saarbrücken werd hij overgebracht naar het concentratiekamp Dachau. Vlak voor de bevrijding van het kamp door Amerikaanse troepen, overleed Maduro op 28-jarige leeftijd aan vlektyfus. Hij werd begraven op de begraafplaats van het concentratiekamp.

Onderscheidingen[bewerken]

Ridder in de Militaire Willems-Orde.jpg

Op 9 mei 1946 werd Maduro postuum de Ridder 4e klasse der Militaire Willems-Orde toegekend, omdat hij zich tijdens de Meidagen heeft onderscheiden met een persoonlijk geleide aanval op een Duitse stelling bij Villa Leeuwenbergh (tegenwoordig Buitengoed Dorrepaal) in Leidschendam. Hij is de enige Nederlander van Antilliaanse afkomst die deze onderscheiding heeft ontvangen.

Over zijn leven werd in 2002 een documentaire gemaakt door Alfred Edelstein en Frits van Veenendaal met daarin een exclusief interview met koningin Beatrix die tot haar inhuldiging in 1980 de eerste burgemeester van Madurodam is geweest. Deze film getiteld Madurodam, monument met een glimlach is uitgezonden door de AVRO-televisie.

Madurodam[bewerken]

Na de Tweede Wereldoorlog hebben de ouders van George Maduro het startkapitaal beschikbaar gesteld voor een miniatuurstad, Madurodam geheten, die in 1952 in Den Haag werd geopend. Madurodam wordt door de familie beschouwd als monument voor hun enige zoon. Sinds 1993 is in Madurodam bij de entree een schaalmodel van het geboortehuis van Maduro te zien. Naast de maquette van het huis is een plaquette bevestigd, met de tekst: In hem eert Nederland zijn oorlogshelden uit de strijd 1940-1945. Ook van Villa Leeuwenbergh bevindt zich een maquette in Madurodam.